Πέρα από το ίδιο το έργο, αυτό που μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση ήταν η μουσική του, την οποία δε σας κρύβω πως βρήκα εξαιρετική. Αυτός ήταν και ο λόγος που ζήτησα να μάθω περισσότερα…

Ο Γιώργος Κομνάς είναι ο μουσικοσυνθέτης που βρίσκεται πίσω από όλα αυτά. Η συνέντευξη που μας παραχώρησε μας βοηθά να μάθουμε λίγα πράγματα παραπάνω για τον ίδιο και για τις δουλειές του.

halkidona.gr: Εμείς σε γνωρίσαμε τυχαία μέσα από το “Μας χωρίζει μια θάλασσα” του Αντώνη Παπαδόπουλου. Μια παράσταση που μιλά για τη Σμύρνη, την καταστροφή και τους ανθρώπους της. Η μουσική σου ήταν άριστα δεμένη με το έργο. Πες μας δυο λόγια γι’ αυτό. Πως έγινε η γνωριμία σου με τον Αντώνη, ποια τα ερεθίσματα για να γράψεις αυτά τα κομμάτια;

Γ. Κομνάς: Με τον Αντώνη Παπαδόπουλο γνωρίστηκα το 1996. Εκείνη την εποχή το Ιωνικό Θέατρο, ανέβαζε τη “ΝΥΦΗ”, ένα έργο που μιλά για τη Νίκαια, και τη Μικρασία. Θυμάμαι ότι με μάγεψε αμέσως  το έργο με την αμεσότητα και την ωριμότητα των χαρακτήρων κι έτσι ήταν η πρώτη, ουσιαστικά, επαφή μου με το θέατρο ως συνθέτης.  Στο “Μας χωρίζει μια θάλασσα”  κλήθηκα από τον Αντώνη να γράψω μία μουσική για ένα, επίσης, μικαρασιατικό έργο, αλλά κυρίως, κι αυτό το διαπίστωσα σε δεύτερο επίπεδο, για ένα έργο, που μιλούσε διαχρονικά για τον πόλεμο, τη φιλία, τον έρωτα, το θάνατο και τη ζωή. Προσπάθησα λοιπόν, να προσεγγίσω το θεατρικό κείμενο με βάση αυτά τα δεδομένα κι έτσι έγραψα μουσική και τραγούδια που ενώ φλερτάρουν με τον παραδοσιακό Σμυρνέικο ήχο, ωστόσο είναι τραγούδια σημερινά, δομημένα με σύγχρονες αρμονίες και τεχνικές εκτελέσεις.

Θα ήθελα εδώ να ευχαριστήσω όλα τα παιδιά του Ιωνικού Θεάτρου που ερμήνευσαν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα τραγούδια, τη Μαρία Κρασοπούλου για την ξεχωριστή ερμηνεία της σε δύο κορυφαίες μουσικές στιγμές του έργου, την Ευγενία Πασπαλά για την υποστήριξη των τραγουδιών μου ενσαρκώνοντας το ρόλο της Ανεζί καθώς και τη Μαρία Χαλκιά για τις χορογραφίες της στα μουσικά μου θέματα.

halkidona.gr: Είσαι κάτοικος της Νίκαιας έτσι δεν είναι; Οι περισσότεροι που μένουν εδώ από γεννησιμιού τους, έχουν κάποια σχέση με την ιστορία του τόπου. Εσένα οι ρίζες σου είναι προσφυγικές;

Γ. Κομνάς: Δεν έχω ρίζες προσφυγικές. Κουβαλώ όμως μέσα μου ακούσματα της δεκαετίας του ΄70 και κυρίως του Ρεμπέτικου τραγουδιού. Θυμάμαι, αν κι ήμουν μικρός, τα κουτούκια του Πειραιά, μέσα στις στοές και τα υπόγεια καπηλειά. Θυμάμαι τις μουσικές του Λοΐζου, του Θεοδωράκη, τις καινοτομίες του Άκη Πάνου και γενικότερα το γνήσιο λαϊκό και ρεμπέτικο τραγούδι. Ο πατέρας μου άκουγε μόνο ρεμπέτικο και δεν ήταν λίγες οι φορές, που όταν κοιμόταν, “έκλεβα” από το μαξιλάρι του το τρανζιστοράκι, για ν’ ακούσω τις μαγικές μελωδίες των συνθετών του ρεμπέτικου. Έτσι μπορώ να πω, ότι οι ρίζες μου δεν είναι προσφυγικές, είναι όμως καθαρά… Πειραιώτικες…

halkidona.gr: Η μουσική πως σου προέκυψε; Θυμάσαι την πρώτη φορά που σκέφτηκες να ασχοληθείς με κάτι τέτοιο;

Γ. Κομνάς: Η επαφή μου με τη μουσική ξεκίνησε στα 12 μου χρόνια, όταν  ξεκίνησα μαθήματα πιάνου, τα οποία γρήγορα εγκατέλειψα. Από εκείνη την ηλικία όμως, ανακάλυψα και την ικανότητά μου να σκαρώνω μελωδίες, απλοϊκές στην αρχή, πιο σύνθετες αργότερα και να μελοποιώ ποιητές, όπως ο Καρυωτάκης, ο Πορφύρας, ο Λαπαθιώτης, η Πολυδούρη και μετέπειτα ο Παλαμάς. Αργότερα μου δόθηκε η ευκαιρία να συνθέσω μουσική για θέατρο.

halkidona.gr: Πρώτη φορά πότε έγραψες κάτι δικό σου;

Γ. Κομνάς: Όπως είπα, ξεκίνησα από την εφηβεία μου να συνθέτω. Θα έλεγα ότι ήταν μια εσωτερική ανάγκη έκφρασης, αλλά μπορώ να πω με σιγουριά τώρα, ότι ήταν και μια βαθειά διαδικασία μάθησης της μουσικής. Είμαι λοιπόν, ως εκ τούτου, ουσιαστικά, αυτοδίδακτος και εσαεί …μαθητευόμενος!

halkidona.gr: Από πού αντλείς την έμπνευσή σου; Είναι κάτι συγκεκριμένο ή διαφέρει κάθε φορά ανάλογα με το τι θέλεις να γράψεις;

Γ. Κομνάς: Τα θέματα τα οποία με συγκινούν, είναι το θέμα του έρωτα, της μοναξιάς, της θλίψης αλλά και το θέμα του θανάτου. Με αυτήν την έννοια, με αγγίζει περισσότερο ο ποιητικός, στιχουργικός ή θεατρικός λόγος που καταπιάνεται με αυτήν τη θεματολογία. Αν με ρωτήσεις τι θεωρώ  έμπνευση, θα απαντούσα, ότι είναι η διαδικασία δημιουργίας, που ενώ θεμελιώνεται στα βιώματα, με την πλατειά έννοια του όρου [εννοώντας δηλαδή τη γονιδιακά μεταφερόμενη αλλά και στο υποσυνείδητο καταγραφόμενη γνώση], ουσιαστικά οικοδομείται, με το πως νιώθει ο δημιουργός στις συγκεκριμένες συνθήκες, τη συγκεκριμένη στιγμή. Ανακαλεί, έτσι, ακούσια τα βιώματά του και προκύπτει το δημιούργημα… Όσον αφορά τις μουσικές μου επιδράσεις εκτός από το ρεμπέτικο, το hard rock της εφηβείας μου και την μετέπειτα ενασχόλησή μου με το έργο του ανεξάντλητου Μάνου Χατζιδάκι, οι επιρροές μου είναι γενικά η μουσική της Μεσογείου, τα fados, ο Ιταλικός Νότος και η ανατολική ethnic μουσική.

halkidona.gr: Το “Μας χωρίζει μια θάλασσα” δεν είναι η πρώτη σου δουλειά. Τι άλλο έχεις γράψει;

Γ. Κομνάς: Έχω γράψει ως επί το πλείστον μουσική για θέατρο και ντοκιμαντέρ. Έχω επενδύσει μουσικά, όλα τα  έργα του Ιωνικού Θεάτρου από το 1996 μέχρι σήμερα, έχω γράψει μουσική για το ντοκιμαντέρ: “Μελί, το Ελληνοχώρι”,  για ένα DVD  παρουσίασης των πρώτων κατοίκων της πόλης της Νίκαιας, υπό την αιγίδα του Δήμου Νικαίας, τη μουσική για την ταινία “Ο Άνθρωπος που κέρδισε τη ζωή”, που αναφέρεται στη ζωή και το έργο του Νικαιώτη δημοσιογράφου και στιχουργού Κώστα Βλουτή κ.α. Συνεργάστηκα επίσης με τον Αμερικανικό Θίασο Aperture Tectonics Theatre Co., στο έργο “Through Wyeth’s Window” σε σκηνοθεσία Paul Blo- re, που ανέβηκε στο Prince Music Theater της Philadelphia.  Ιδιαίτερη τιμή για μένα ήταν η συμμετοχή κάποιων μουσικών μου θεμάτων στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Fretwellflutes Music School των ΗΠΑ και η βράβευσή μου από τον Πρόεδρο της Ένωσης Ελλήνων Μου- σουργών, κ. Θεόδωρο Αντωνίου για τη μελοποίηση του ποιήματος “Τα Τείχη” του Κ.Π. Καβάφη, στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Λογοτεχνικού Μαραθωνίου.

halkidona.gr: Το CD [Soundtrack του “Μας χωρίζει μια θάλασσα”] που έχουμε στα χέρια μας φαίνεται να μην έχει ολοκληρωθεί ακόμα. Πότε να το αναμένουμε στα δισκοπωλεία;

Γ. Κομνάς: Η μουσική και τα τραγούδια του “Μας χωρίζει μια θάλασσα”, ενώ είναι μία ολοκληρωμένη δουλειά για το θέατρο, θεωρώ ότι χρειάζεται μια άλλη μουσική προσέγγιση, προκειμένου να εκδοθεί σε CD, ως αυτόνομη δουλειά…

halkidona.gr: Δουλεύεις κάτι άλλο αυτή την εποχή;

Γ. Κομνάς: Αυτήν την εποχή γράφω τη μουσική για μία ταινία μικρού μήκους με θέμα τα Άτομα με Ειδικές Ανάγκες, ενώ ετοιμάζω την έκδοση της πρώτης μου δισκογραφικής δουλειάς με τραγούδια δικά μου σε στίχους του Αντώνη Παπαδόπουλου, της Αγνής Παλάντζα, της Μαρίας Κρασοπούλου και άλλων. Σε αυτό το CD θα περιλαμβάνονται και κάποια τραγούδια, από το “Μας χωρίζει μια θάλασσα”.

Τελειώνοντας θα ήθελα να πω, ότι είναι σημαντική η προσπάθεια που κάνει το halkidona.gr προβάλλοντας τα θέματα της περιοχής μας με μία ιδιαίτερη αισθητική και κριτική ματιά και σας ευχαριστώ προσωπικά για την συμβολή σας στην προβολή του πολιτιστικού γίγνεσθαι της πόλη μας.

halkidona.gr: Αναμένουμε τη νέα σας δουλειά λοιπόν. Σας ευχαριστούμε. Η τιμή είναι δική μας.

.

Μοιράσου το στο facebook

Σχετικά Posts

• Προσωπικός Ιστοχώρος Γιώργου Κομνά
• Ιωνικό Θέατρο
• Μας χωρίζει μια θάλασσα

.