Ομιλητής ήταν ο κ. Κρις Σπύρου, Πρόεδρος της Παγκόσμιας Ενορίας της Αγίας Σοφίας [ Free Agia Sophia Counsil ], πρώην Γερουσιαστής και Πρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος της Πολιτείας New Hampshire.
Κύρια αποστολή της Ενορίας είναι η επαναφορά του Ιερού Ναού της Αγίας του Θεού Σοφίας στην αρχική του χρήση, όπως κτίστηκε και καθαγιάστηκε ως Οίκος του Θεού. Να επαναλει- τουργήσει δηλαδή ως Ορθόδοξος Χριστιανικός Ναός και ως η Βασική της Έδρας της Ορθοδο- ξίας.

Στην εκδήλωση ο κ. Σπύρου διένειμε μετάφραση της επιστολής που ανέγνωσε ο ίδιος ενώπιων της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Αμερικανικού Κογκρέσου στις 20 Ιουνίου 2007:

Στο τέλος της εκδήλωσης συλλέχθηκαν υπογραφές για την επαναλειτουργία της Αγ. Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη.

Οι κυριότεροι σταθμοί της ζωής του

Ο Κρις Σπύρου γεννήθηκε στην Πορτή Καρδίτσας (Θεσσαλία) και μετανάστευσε στην Αμερική το 1956, σε ηλικία δεκατριών ετών. Αποφοίτησε από το Κολέγιο St. Anselm, στο Νιου Χάμσαϊρ, και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις Κοινωνικές Επιστήμες κ τις Κοινωνικές Μεταρρυθμίσεις στο Κολέγιο Goddard, στο Βερμόντ.

Ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομία το 1970, όταν εξελέγη στη Βουλή των Αντιπροσώπων στο Νιου Χάμσαϊρ.

Ανεγέρθη γρήγορα στη θέση του αρχηγού της Βουλής της Πολιτείας του Νιου Χάμσαϊρ (ως αρ- χηγός του Δημοκρατικού Κόμματος Κοινοβουλίου), ενώ το 1984 έλαβε το χρίσμα των Δημο- κρατικών για κυβερνήτης της Πολιτείας του Νιου Χάμσαϊρ.

Ο Κρις Σπύρου υπήρξε εξέχουσα πολιτική προσωπικότητα στην Πολιτεία του Νιου Χάμσαϊρ, ιδιαιτέρως στο Δημοκρατικό Κόμμα. Η επιρροή του στα τοπικά και εθνικά πολιτικά πράγματα υπογραμμίστηκε ιδιαίτερα όταν ο πρόεδρος Μπιλ Κλίντοντον τίμησε σε δεξίωση στο Λευκό Οίκο για τη σημαντική συμβολή του στην προεδρική εκλογή του 1992.

Εξάλλου, έχει παίξει σημαντικό ρόλο σε κάθε προσπάθεια της ελληνοαμερικανικής κοινότητας και των Αμερικανών πολιτών για την υποστήριξη των ελληνικών εθνικών θεμάτων και σκοπών. Τα τελευταία δεκατέσσερα χρόνια, ως πρόεδρος της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης στην Ελλάδα, την έχει μεταβάλει σε κύρια ακαδημαϊκή δύναμη και σε ένα δυναμικό μέσο για τη σύσφιγξη των ελ- ληνοαμερικανικών σχέσεων και της επίτευξης των ελληνοαμερικανικών ζητημάτων στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της δημόσιας ζωής του έπαιξε πρωταγωνιστικό και ηγετικό ρόλο σε κάθε κίνηση της ελληνοαμερικανικής κοινότητας ή των Αμερικανών πολιτών, με συνεχείς και έντονες επαφές και διαβουλεύσεις με εξέχοντα μέλη της πολιτικής σκηνής των ΗΠΑ, αλλά και με πλήθος ανοιχτών επιστολών και ομιλιών, σχετικά μετα εθνικά θέματα της Ελλάδας, όπως η διατήρηση της αναλογίας 7/10 σε στρατιωτική βοήθεια προς την Ελλάδα και την Τουρκία, οι διαμαρτυρίες και οι πιέσεις να μην αρθεί το εμπάργκο προς την Τουρκία, οι πιέσεις για δίκαιη λύση του Κυ- πριακού, ο αγώνας για τη διαφύλαξη του ονόματος της Μακεδονίας κ.λπ.

Έχει δώσει διαλέξεις με θέμα “Διαδικασίες της πρακτικής πολιτικής” σε πολλά κολέγια και πα- νεπιστήμια των ΗΠΑ, μεταξύ των οποίων τα Harvard University, Dartmouth College, καθώς και ως έκτακτος καθηγητής στο Southern New Hampshire University.

ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ: Η Βεβήλωση ενός Ιερού Ναού

Δελτίο Μέλους Free Agia Sophia Council of Europe

ΚΡΙΣ ΣΠΥΡΟΥ: The party is over για την Ελλάδα

Μοιράσου το στο facebook

Σχετικά Posts

• Ρομφαία: Κρις Σπύρου “Μας απαγόρευσαν να προσευχηθούμε στην Αγιά Σοφιά”
• CityPress: Η οικογενειακή ιστορία του Κρις Σπύρου
• Free Agia Sophia Counsil
• Ομογένεια MAGAZINE: Κρις Σπύρου - Θα λειτουργήσει η Αγία Σοφία

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην Αίθουσα Λουτρού “Χαμάμ” Νίκαιας. H πρόσκληση είναι ανοιχτή σε όλος όσους αγαπούν τον προσκοπισμό.

  Διάρκεια Εκδήλωσης: 45′

Μυλάσσων 3 & Αρμενίων Προσκόπων, Νίκαια
Τηλ.: 210 4917751
Εντός του Πειραματικού Γυμνασίου  Νίκαιας

Δες τον χάρτη σε μεγέθυνση

2ο Γραφείο Β’Βάθμιας Εκπαίδευσης Πειραιά: 100 Χρόνια Ελληνικός Προσκοπισμός

Μοιράσου το στο facebook

Σχετικά Posts

• Τοπική Εφορία Προσκόπων Νίκαιας - Κορυδαλλού
• Το παλιό Χαμάμ της Πόλης μας
• 88 Xρόνια από την Μικρασιατική Tραγωδία

Από την Κυριακή 12 Σεπτεμβρίου έως την Δευτέρα 4 Οκτωβρίου, ο Δήμος Νίκαιας, ο μεγαλύτε- ρος προσφυγικός δήμος της χώρας μετά την Θεσσαλονίκη, σε συνεργασία με τους προσφυ- γικούς συλλόγους της πόλης, τιμά την ιστορία του διοργανώνοντας εκδηλώσεις μνήμης.

Εμείς αισθανόμαστε ασήμαντοι να γράψουμε κάτι πέρα από αυτό. Θα προσπαθήσουμε μοναχά να σας μεταφέρουμε, μέσα από ένα μικρό μόνο απόσπασμα του βιβλίου της κας Αρχοντίας Βασ. Παπαδοπούλου* “Αττική Νίκαια, Η ιστορία της προσφυγικής μεγαλούπολης”, λίγες μόνο εικόνες από τις πρώτες στιγμές της δημιουργίας της.

.

Η Νίκαια της Αττικής ανήκει στις ιδιότυπες πόλεις που δημιουργήθηκαν μετά την Εθνική Κατα- στροφή του 1922, από τους Έλληνες της Μ. Ασίας, του Πόντου και της λοιπής Ανατολής όταν εκπατρισμένοι από τις τρισχιλιόχρονες κοιτίδες της Ελληνικής Ανατολής, αναζήτησαν καταφύγιο στην Μητέρα-Πατρίδα.
Η ιδιοτυπία αυτών των πόλεων συνίσταται στο γεγονός της συγκατοίκησης ανθρώπων προερχομένων από διαφορετικές περιοχές της Ανατολής, με δια φορετικές ασχολίες, με άλλη νοοτροπία, που είχαν ως συνδετικό κρίκο την κοινή ελληνική καταγωγή, την ελληνική γλώσσα, την Ορθόδοξη Πίστη, κοινά ήθη και έθιμα, αλλά επάνω και πρώτα απ’ όλα τους ένωνε η κοινή μοίρα του ακούσιου ξεριζωμού.
Το Ελληνικό Κράτος, για ν’ αντιμετωπίσει την άφιξη 1.500.000 ανθρώπων, οι οποίοι είχαν εξαναγκασθεί να εγκαταλείψουν στην Ανατολή κινητές και ακίνητες περιουσίες, δημιούργησε συνοικισμούς σ’ ολόκληρη την Ελληνική Επικράτεια, προκειμένου να τους στεγάσει.
Οι συνοικισμοί αυτοί κτίσθηκαν στις παρυφές, κυρίως, των μεγάλων ή μικρών πόλεων, σ’ εκτά- σεις άγονες, ακαλλιέργητες, έρημες και εκτός των οικοδομικά, κοινωνικά, εργασιακά και πνευμα- τικά δομημένων πόλεων.
Η αιμορραγούσα οικονομική κατάσταση της χώρας [ μακροχρόνιοι πόλεμοι, ανεργία, ασταθής πολιτική ] δεν επέτρεπε μεγάλη αισιοδοξία για πλήρη και σύντομη στεγαστική, κοινωνική και εργασιακή αποκατάσταση των προσφύγων. Έτσι, οι συνοικισμοί κτίσθηκαν σε σύντομο χρονικό διάστημα χωρίς έργα βασικής υποδομής και υγιεινής με αποτέλεσμα οι πρόσφυγες να ζουν σε συνθήκες απαράδεκτες για ανθρώπους.

Ένας από τους συνοικισμούς αυτούς υπήρξε και η Νέα Κοκκινιά [σημερινή Νίκαια], που ήταν και εξακολουθεί να είναι ο μεγαλύτερος προσφυγογενής Δήμος της Αττικής και ο δεύτερος, μετά την Θεσσαλονίκη.

Η Δημιουργία της Πόλεως

Ο συνοικισμός ιδρύθηκε χάρη στην πρωτοβουλία του Α’ Αντ/δρου του Ταμείου Περιθάλψεως Προσφύγων [που δημιουργήθηκε την 3η Νοεμβρίου 1922] Επαμεινώνδα Χαριλάου.
Ο θεμέλιος λίθος του τέθηκε την 18η Ιουνίου 1923. 6.390 οικογένειες στεγάσθηκαν σε 4.484 παραπήγματα, ενώ μέχρι το 1925 είχαν κτισθεί 10.000 δωμάτια για 45.000 οικογένειες. Για την οικοδόμησή τους εργάσθηκαν 4.000 πρόσφυγες μεταξύ των οποίων και 900 γυναίκες.
Ο Μιχάλης Λ. Ροδάς στα “Χρονικά της Νικαίας” γράφει [από πληροφορίες που αντλεί μέσα από το περιοδικό “Η Εικονογραφημένη της Ελλάδος” 1925] ότι: α. ο θεμέλιος λίθος της πόλης τέθηκε την 18η Μαρτίου του 1923, β. αρχικά κτίσθηκαν διώροφες κ μονώροφες κατοικίες σε 750.000 στρέμματα που στέγασαν τους πρώτους 50.000 πρόσφυγες του συνοικισμού, γ. το Ταμείο προ- σφύγων δαπάνησε 52.768.826 δρχ. κ η Επιτροπή Αποκαταστάσεως 29.510.476 δρχ., δ. οι πρό- σφυγες που αγόραζαν οι ίδιοι -και μετά από μόχθους- κατοικίες, πλήρωναν το ένα δέκατο της αξίας και χρεωλυτικώς με τόκο 8%.
Παράλληλα σχεδιάσθηκαν οι δρόμοι που έλαβαν τις ονομασίες τους από τις πόλεις της Ανατολής [μετά από ιδέα του Σμυρναίου αρχαιολόγου Στίλπωνα Πιττακή] και με αλφαβητική σειρά.
Η επίσημη απογραφή στης 15 Μαΐου 1928, αναφέρει ότι στον συνοικισμό της Νέας Κοκκινιάς διαβιούσαν 33.332 ψυχές και 2.426 στο Κουτσικάρη [Κορυδαλλό].

…

Έτσι, 29.285 πρόσφυγες, εκ των οποίων οι περισσότερες ήσαν γυναίκες και παιδιά [εκατοντάδες χιλιάδες ανδρών χάθηκαν στην Μ. Ασία είτε ως αιχμάλωτοι, είτε πολεμώντας -εθελοντικά- στον ελληνικό στρατό, είτε στα τουρκικά Τάγματα Εργασίας ή κατά την Καταστροφή] κλήθηκαν να ξεκινήσουν μια καινούργια ζωή, κάτω από άθλιες συνθήκες. Επί πλέον ήσαν υποχρεωμένοι να βρουν και οποιαδήποτε εργασία προκειμένου να επιβιώσουν και οι ίδιοι και τα προστατευόμενα μέλη τους.
Ο προσφυγικός συνοικισμός της Ν. Κοκκινιάς διαμορφώθηκε, σε σύντομο χρονικό διάστημα, από ομάδες ανθρώπων που προέρχονταν από τις ίδιες πόλεις ή περιοχές, όσο βέβαια αυτό ήταν δυνατόν από τις συνθήκες.

Με τον τρόπο αυτό δημιουργήθηκαν οι συνοικίες στο κέντρο και στα άκρα της πόλης και η κάθε μια ίδρυσε την εκκλησία και το σχολείο της.

.

.

 Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

.

.

.

.

.

Πλατεία Δημοκρατίας [Κρήνης]

Πλατεία Δημοκρατίας 1

Δες τον χάρτη των εκδηλώσεων σε μεγάλο μέγεθος.

.

Πλατεία Αγ. Νικολάου

Δημητρίου Καρακουλουξή & Π. Τσαλδάρη

Δες τον χάρτη των εκδηλώσεων σε μεγάλο μέγεθος.

.

Δημοτικό Κηποθέατρο Νίκαιας

Κύπρου & Προύσης

Δες τον χάρτη των εκδηλώσεων σε μεγάλο μέγεθος.

.

Συγκρότημα “ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ”

Π. Ράλλη 182
Τ: 210 42 54 200

Δες τον χάρτη των εκδηλώσεων σε μεγάλο μέγεθος.

.

_________________

Σχόλιο Αρχισυντάκτη

Ο ξεριζωμός είναι ίσως το μεγαλύτερο κεφάλαιο της σύγχρονης ιστορίας του τόπου και αναμ- φισβήτητα μια από τις πιο θλιβερές σελίδες της. Εμείς προσπαθήσαμε μέσα από αυτό το άρθρο να σταθούμε στα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στην πόλη [παραμένοντας πιστοί στον ρόλο που επιλέξαμε] και έτσι να τιμήσουμε με τον τρόπο αυτό τους ανθρώπους της Νίκαιας και την ιστορία.

.

Μοιράσου το στο facebook

Σχετικά Posts

• Δήμος Νίκαιας: 88 Xρόνια από την Μικρασιατική Tραγωδία
• Το παλιό Χαμάμ της Πόλης μας
• Συνέντευξη με τον Γιώργο Κομνά
• Μας χωρίζει μια θάλασσα
• Βικιπαίδεια: Μικρασιατική καταστροφή

.

Αυτό ακριβώς επισκεφθήκαμε μαζί με την κα Αρχοντία Βασ. Παπαδοπούλου, προϊσταμένη του 2ου Γραφείου Β/θμιας Εκπ/σης Πειραιά, Ιστορικός – Φιλόλογος, υποψήφια Διδάκτωρ της Ιστο- ρίας, Πρόεδρο της Ένωσης Μαγνησίας Μ. Ασίας, Αντιπρόεδρος της UNESCO Ιστορίας, Τέχνης και Θεάτρου, ιδρυτικό μέλος της Ομοσπονδίας Προσφυγικών Σωματείων Ελλάδος, μέλος της Ενώσεως Ποντίων Νίκαιας – Κορυδαλλού, της Ένωσης Σμυρναίων [Αθηνών] και της Εστίας Νέας Σμύρνης. Αιτία να την συναντήσουμε στάθηκε “η Αττική Νίκαια – Η ιστορία της προσφυγικής μεγαλούπολης”, το μοναδικό ίσως βιβλίο ιστορίας της Νίκαιας, συγγραφέας του οποίου είναι η ίδια. Η συνέντευξη που μας παραχώρησε στο halkidona.gr ήταν ιδιαίτερα τιμητική, για τον λόγο αυτό θα θέλαμε να την ευχαριστήσουμε και δημοσίως.

halkidona.gr: Αυτός ο χώρος που επισκεφθήκαμε τι είναι;
Α. Παπαδοπούλου: Αυτός ο χώρος είναι το πρώτο λουτρό της πόλης, είναι το χαμάμ. Κτίστηκε από τον αρμένιο αρχιτέκτονα Ατιμ Παλατζιάν για την καθαριότητα των προσφύγων, μικρασιατών, ποντίων, αρμενίων, όλων των πρώτων κατοίκων του συνοικισμού της Νέας Κοκκινιάς.

halkidona.gr: Πότε;
Α. Παπαδοπούλου: Γύρω στο 1924 με ’25.

halkidona.gr: Τι ρυθμού είναι το κτήριο;
Α. Παπαδοπούλου: Οι ρίζες του προέρχονται από τον αρχαίο Ελληνικό υπόκαυστο. Είναι ένα τριμερές κτίσμα σε κανονικό ρυθμό λουτρού, που έλκει την καταγωγή του από το Βυζάντιο και την Ρώμη, όπου έπειτα -μέσω αυτών- πέρασε στην οθωμανική αρχιτεκτονική.

halkidona.gr: Τι ήταν αυτά τα τρία μέρη;
Α. Παπαδοπούλου: Στον μεγάλο χώρο η θερμοκρασία ήταν υποφερτή, ακριβώς για να συνηθίσει το σώμα. Οι επισκέπτες έπρεπε να βγάλουν τα ρούχα τους εκεί. Έπειτα έμπαιναν στον ενδιάμεσο χώρο, που ήταν πιο ζεστός, ως να καταλήξουν στο λουτρό, που ήταν ο τρίτος και σημαντικότερος χώρος.
Μετά το μπάνιο γινόταν το αντίθετο. Έμπαιναν στον χλιαρό χώρο, όπου γινόταν το μασάζ και τέλος στο ψυχρότερο έως ότου ντυθούν και φύγουν.
Το νερό ανέβαινε ζεστό μέσα από τα πυρότουβλα και τις σωληνώσεις που υπήρχαν ως να φτάσει στις μεγάλες γούρνες, στις μπανιέρες. Είναι το μοναδικό κομμάτι του χαμάμ που κατάφερε να διασωθεί ως σήμερα. Οι μηχανικοί του ΟΣΚ το προστάτευσαν αλλά δυστυχώς η έλλειψη φροντίδας όπως θα είδατε είναι ολοφάνερη.

halkidona.gr: Τι υπηρεσίες προσέφερε;
Α. Παπαδοπούλου: Στο χαμάμ οι κάτοικοι τις περιοχής μπορούσαν να κάνουν το μπάνιο τους. Στους χώρους του γινόταν το παραδοσιακό μασάζ και η σάουνα, ενώ το μέρος στο οποίο υπήρχαν οι μεγαλύτερες θερμοκρασίες υπήρχε και το λουτρό.

halkidona.gr: Ερχόταν δηλαδή κάποιος, πλήρωνε τον οβολό του…
Α. Παπαδοπούλου: Ναι, μάλιστα όπως μας μεταφέρουν οι δικοί μας, ήταν ολόκληρη ιεροτε- λεστία. Έβλεπαν τις γειτόνισσες που έπαιρναν τις παχιές πετσέτες, τις “χαβλού” και έρχονταν εδώ.

halkidona.gr: Ποιοι το επισκεπτόντουσαν το χαμάμ;
Α. Παπαδοπούλου: Όλοι οι κάτοικοι. Όποιος ήθελε ερχόταν.

halkidona.gr: Και οι γυναίκες;
Α. Παπαδοπούλου: Ναι βέβαια. Σε διαφορετικές ημέρες.

halkidona.gr: Όλες οι τάξεις;
Α. Παπαδοπούλου: Όλες.

halkidona.gr: Πόσο σημαντικό ήταν το χαμάμ για τους κατοίκους; Το έφεραν ακριβώς με το που κατοίκησαν στην περιοχή;
Α. Παπαδοπούλου: Ναι. Το έφεραν γιατί δεν υπήρχαν οι ανέσεις στα προσφυγικά δωμάτια των 36 τετραγωνικών, οπότε έπρεπε οι άνθρωποι να βρουν χώρους να χαλαρώσουν. Κοιτάξτε, αυτό ήταν ιεροτελεστία. Ήταν το κανονικό λουτρό, που το θεωρούσαν και σαν λουτρό της ψυχής. Ξεκουράζονταν εδώ. Βέβαια αυτό δε σημαίνει πως η καθαριότητα δεν γινόταν και στα σπίτια τους, αυτό όμως που συνέβαινε εδώ ήταν διαφορετικό.

halkidona.gr: Τι υπήρχε στη γύρω περιοχή του χαμάμ; Ποιοι κατοικούσαν εδώ;
Α. Παπαδοπούλου: Από εδώ και κάτω είναι η Αρμένικη παροικία της πόλης. Οι δραστήριοι αυτοί άνθρωποι ήρθαν μετά την σφαγή και την καταστροφή του ’22 και αποτελούν ακόμα και σήμερα μια δυναμική κοινότητα. Είναι άνθρωποι φιλήσυχοι, φιλοπρόοδοι και δουλευταράδες.

halkidona.gr: Πόσα χέρια άλλαξε το κτήριο;
Α. Παπαδοπούλου: Μετά τον Παλατζιάν, το κτήριο πέρασε στην ιδιοκτησία της οικογένειας Μεταξά έως ότου να πάψει πλέον να λειτουργεί ως χαμάμ γύρω στα μέσα της δεκαετίας του ’60. 10 χρόνια -ίσως και λιγότερο- το κτήριο αυτό παρέμεινε ανεκμετάλλευτο, ώσπου το ’75 περίπου λειτούργησε και πάλι -ως ταβέρνα όμως- με την ονομασία “Μπαρμπα-Θωμάς”. Μετά το ’80 μάλιστα είχε γίνει πίστα με μπουζούκια. Το κτήριο το είχε αγοράσει ο Καμάλης.

halkidona.gr: Αρμένικη ταβέρνα;
Α. Παπαδοπούλου: Όχι. Κανονική. Τότε βέβαια έγιναν οι μεγαλύτερες καταστροφές του χαμάμ, διότι για να γίνει ταβέρνα όπως καταλαβαίνετε, έπρεπε να ξηλωθούν τα πάντα. Δεν έμεινε τίποτα…

halkidona.gr: Πόσο καιρό λειτούργησε η ταβέρνα;
Α. Παπαδοπούλου: Δεν θυμάμαι. Νομίζω ως τα τέλη της δεκαετίας του ’80. Το ’81 βέβαια, το Δημοτικό Συμβούλιο, επί Λογοθέτη, είχε χαρακτηρίσει το κτήριο διατηρητέο. Άρα, ίσως ενώ λειτουργούσε ακόμα η ταβέρνα, το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης κατάφερε να το προστα- τεύσει κατά κάποιον τρόπο.

halkidona.gr: Μετά;
Α. Παπαδοπούλου: Μετά ήρθε η πλήρης καταστροφή. Το κτήριο είχε γίνει άντρο κακοποιών και περίεργων τύπων. Βρωμιά, δυσωδία και σκουπίδια που φτάνανε ως τον αστράγαλο. Δεν μπορούσε κανείς να πλησιάσει εδώ.

halkidona.gr: Και το σχολείο δίπλα;
Α. Παπαδοπούλου: Το σχολείο ήρθε μετά, γύρω στο ’93 με ’94. Αυτό περιέβαλε το χαμάμ στους κόλπους του και κάπως έτσι ξεκίνησε η σωτηρία του. Αν δεν ήταν το σχολείο τώρα μπορεί και να μην υπήρχε αυτό το μνημείο.

halkidona.gr: Πώς ξεκίνησε αυτή η προσπάθεια αναπαλαίωσης;
Α. Παπαδοπούλου: Η Νίκαια παρότι είχε πάρα πολλά προσφυγικά τετράγωνα, δυστυχώς παρά τις εκκλήσεις και τις προτάσεις που έχουμε κάνει εδώ και 20 χρόνια στις διάφορες Δημοτικές Αρχές, δεν έχει καταφέρει να διασώσει κανένα. Δεν έχει γίνει τίποτα. Θα μπορούσαμε να κάναμε ένα προσφυγικό τετράγωνο θεματικό μουσείο ή οτιδήποτε. Θα μπορούσε να αναπαλαιωθεί και να είχαμε μια πολύ όμορφη περιοχή στη Νίκαια σήμερα.
Επίσης, δυστυχώς και πάλι, το τελευταίο σχολείο του ’22, το 2ο Δημοτικό, το 1999 κατεδαφίστηκε για να γίνει στη θέση του ένα λύκειο. Είχαμε προτείνει και εκεί να γίνει ένα μουσείο.
Τελευταίο μνημείο της πόλης λοιπόν ήταν αυτό. Κοντεύουμε να γίνουμε η πόλη που δεν έχει θύμηση. Μια πόλη που οφείλει να έχει θύμηση. Ιδρύθηκε το ’22, ημερομηνία που σηματοδοτεί και οριοθετεί μια εποχή πολύ σοβαρή για τα Ελληνικά πράγματα, που τα αποτελέσματα της καταστροφής υπάρχουν μέχρι σήμερα. Κοιτάξτε, έχει χάσει τη φυσιογνωμία της πλέον η πόλη, παρά τις προσπάθειές μας.
Ήμασταν ευαισθητοποιημένοι λοιπόν από αυτή την αδιαφορία και όλοι οι φορείς τρέξαμε να διασώσουμε ότι είχε απομείνει από το χαμάμ. Βοήθησε βέβαια και το σχολείο [ο ΟΣΚ] γι’ αυτό.

halkidona.gr: Μόνο οι φορείς και το σχολείο; Ο Δήμος;
Α. Παπαδοπούλου: Ξέρετε… Μετά τους σεισμούς του 1999 έγινε μια σύσκεψη στον ΟΣΚ όπου παραβρέθηκαν και από τον Δήμο Νικαίας εκπρόσωποι. Εκεί μάθαμε ότι συζητήθηκε να κατεδαφιστεί το χαμάμ για να γίνει αυλή παρότι το κτήριο δεν είχε χαρακτηριστεί κόκκινο. Ζήτησα λοιπόν άμεσα τα πρακτικά από τον ΟΣΚ -τα οποία έχω πλέον- και είδα με τα μάτια μου πως όντως ειπώθηκε από τον Δήμο μας αυτό που είχα μάθει και η ίδια, με ψευδή ισχυρισμό από τους εκπροσώπους πως το κτήριο ήταν κόκκινο [κατεδαφιστέο]. Αυτό που έλεγαν στην ουσία ήταν πως η επισκευή του θα ήταν πιο ακριβή απ’ ότι να κατεδαφιστεί.
Τότε αναγκάστηκα να ξεκινήσω έναν πολύ μεγάλο αγώνα με δημοσιεύματα παντού. Καλέσαμε και τον σπουδαίο αρχιτέκτονα Δημήτρη Ψαρρό, που έχει την καταγωγή του από τις Κυδωνίες, για να μας πει την άποψή του. Το είδε γύρω-γύρω και γνωμάτευσε -απ’ όσα είχε δει εξωτερικά- ότι το κτήριο δεν είχε υποστεί ζημιές που να πρέπει να καταστραφεί και να κατεδαφιστεί. Βέβαια είχε γίνει και το εξής: ο Δήμος είχε δώσει εντολή να κτιστεί ένα τοιχίο επί της Μυλάσσων, στο διπλανό οικόπεδο, γιατί όπως σας είπα το χαμάμ ήταν επικίνδυνο μετά την εγκατάλειψη για τους μαθητές και όχι μόνο. Συνέστησε λοιπόν ο κος Ψαρρός πως αν δεν θέλουμε να πέσει το χαμάμ σε ένα μετασεισμό, πρέπει άμεσα να πέσει το τοιχίο που εφάπτεται μαζί του. Με τη γνωμάτευση αυτή κάλεσα όλα τα μικρασιατικά σωματεία και κάναμε ένα υπόμνημα στην αρμόδια Αρχαιολογική Υπηρεσία των Βυζαντινών και Νεότερων Μνημείων όπου ανήκει το λουτρό και της ζητούσαμε τη διάσωσή του. Επισυνάψαμε βεβαίως και την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου το 1981 -που είχαν ξεχάσει περιέργως πως όλοι τους- που είχαν χαρακτηρίσει το μνημείο ως διατηρητέο κτήριο.
Από εκεί και έπειτα έγινα και προϊσταμένη του 2ου Γραφείου της Β/θμιας Εκπαίδευσης όπου ανήκει το σχολείο και έτσι τα πράγματα πήραν τον δρόμο τους. Ήρθα σε συνεννοήσεις με τον ΟΣΚ και έμαθα πως ο Οργανισμός είχε τη δυνατότητα να αναπαλαιώσει μνημεία που βρίσκονταν είτε μέσα σε σχολεία είτε εκτός. Έτσι λοιπόν κάναμε την πρόταση να αναπαλαιωθεί και να χρησιμοποιηθεί ως αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, διότι παρότι το σχολείο είναι νεόκτιστο δεν είχε μια δική του.
Βέβαια ένα μνημείο της πόλης δεν μπορεί να περιβάλλεται από κανένα δημόσιο ή ιδιωτικό κτήριο. Για τον λόγο αυτό, εδώ και μια πενταετία περίπου, βρισκόμαστε στη διαδικασία να απαλλοτριωθούν κάποια παλαιότερα κτίσματα στα νότια του σχολείο και έτσι το χαμάμ να αποδεσμευθεί. Έως ότου συμβεί αυτό, η πρόταση μας ήταν -και αυτό συμβαίνει σήμερα- να μπορούν να χρησιμοποιούν τον χώρο αυτό, εκτός από το σχολείο, και φορείς της πόλης. Μπορούμε να έρθουμε εδώ και να κάνουμε εκδηλώσεις.

Στο σημείο αυτό ήθελα να συμπληρώσω πως την Κυριακή, 21 Ιαν. 2007, η Ένωση Μαγνησίας Μ. Ασίας τίμησε τον Οργανισμό Σχολικών Κτιρίων [ΟΣΚ], επειδή θεώρησε καθήκον της να δείξει ευγνωμοσύνη σ’ όλους αυτούς που επέδειξαν πραγματική φροντίδα για την αναπαλαίωση του Χαμάμ [λουτρού] της Νίκαιας. Κανείς άλλος δεν έπραξε ούτε αυτό το ελάχιστο.
Τιμητική πλακέτα επιδόθηκε στον Πρόεδρο του ΟΣΚ για τον οργανισμό και τιμητικά διπλώματα απονεμήθηκαν στον Πρόεδρο του ΟΣΚ κ. Θ. Καρλαύτη, τον Διευθύνοντα Σύμβουλο κ. Π. Παταργιά, τον Γεν. Δ/ντή Έργων κ. Α. Παπαδόπουλο, τον Δ/ντή Κατασκευών κ. Π. Ναυπλιώη, την Επιβλέπουσα Αρχιτέκτονα-Μηχανικό κ. Ε. Απλακίδου, τον Επιβλέποντα Ηλεκτρολόγο-Μηχανικό κ. Γ. Μπεθάνη, τον Αρχιτέκτονα κ. Ι. Προύσαλη και τον Πολιτικό Μηχανικό κ. Κ. Χούσο, που υπήρξαν οι συντελεστές της αναπαλαίωσης και διάσωσης του Λουτρού της πόλης μας.

halkidona.gr: Μπορεί κάποιος να το επισκεφτεί; Τι θα πρέπει να κάνει για να γίνει αυτό;
Α. Παπαδοπούλου: Τίποτα. Μπορεί να έρθει από εδώ [από το σχολείο], να του ανοίξουν την πόρτα και να μπει μέσα. Βέβαια δεν είναι επισκέψιμο με την έννοια ότι δεν υπάρχουν ώρες επισκεπτηρίου ή κάτι το ενδιαφέρον να δεις.

halkidona.gr: Αν εξαιρέσουμε το μέρος όπου μπορούμε να δούμε το πάτωμα και τις υποδομές του χαμάμ, δεν υπάρχει κάποιος άλλος χώρος με φωτογραφίες ή αντικείμενα;
Α. Παπαδοπούλου: Μου είχε πει ο τότε διευθυντής του σχολείου, όταν πρωτοήρθανε εδώ, γύρω στο ’93-’94, ότι υπήρχε απ’ έξω μια μολύβδινη γούρνα, ξέρετε, από τις μπανιέρες που χρησιμοποιούσαν τότε, για την οποία, απ’ ότι μου είπε, κάλεσαν τον Δήμο να έρθει να την πάρει αλλά δεν ήρθε και η σχολική επιτροπή αναγκάστηκε να την πουλήσει… Δυστυχώς δεν το ήξερα, γιατί αν το ήξερα θα την αγόραζα η ίδια για να την φέρουμε πίσω.
Επίσης, όταν αναπαλαιωνόταν το κτήριο, μας κάλεσαν οι μηχανικοί του ΟΣΚ μαζί με την Αντιδήμαρχο Παιδείας του Δήμου Νικαίας, για να μας ρωτήσουν τι θα κάνουν με τα μεγάλα κασσώματα των πυλών του χαμάμ που είχαν διασωθεί. Τότε είχα προτείνει να μπουν σε κάποιον από τους αποθηκευτικούς χώρους του Δήμου διότι ήταν πολύ μεγάλα και εμείς δεν είχαμε τέτοιους χώρους. Μας είπαν μάλιστα ότι έπρεπε να γίνει τάχιστα η μεταφορά τους γιατί τα είχαν βγάλει έξω, ήταν Οκτώβριος, σε λίγο θα άρχιζαν οι βροχές και κινδύνευαν να σαπίσουν. Είχε πει θυμάμαι η Αντιδήμαρχος ότι θα τα πάρουν αλλά από εκεί και πέρα δεν ξέρω που είναι σήμερα και αν μπορούμε να τα πάρουμε πίσω.

halkidona.gr: Αυτή τη στιγμή ποιοι διαχειρίζονται το χαμάμ;
Α. Παπαδοπούλου: Πρέπει να ανήκει στην δικαιοδοσία του Δήμου Νικαίας αλλά καλό θα ήταν να τον ρωτήσετε και εσείς τον κ. Δήμαρχο. Άλλωστε τα σχολεία είναι Δημοτικά Κτίρια. Όλα τα σχολεία έχουν παραδοθεί στον Δήμο. Αν θεωρήσουμε λοιπόν το χαμάμ αναπόσπαστο κομμάτι του σχολείου σήμερα, τότε μιλούμε για ένα Δημοτικό Κτήριο. Απ’ ότι ξέρω πρέπει να γίνει μια παράδοση από τον ΟΣΚ προς τον Δήμο η οποία ακόμη δεν έχει πραγματοποιηθεί λόγο μιας εκκρεμότητας που υπάρχει με το ρεύμα. Ξέρω ότι στην αρχή υπήρχε εργοταξιακό ρεύμα και στη συνέχεια δημιουργήθηκε κάποιο πρόβλημα με το σχολείο. Πιστεύω ότι οι τεχνικές υπηρεσίες του Δήμου μπορούν να σας ενημερώσουν καλύτερα γι’ αυτό, γιατί ανήκει στην αρμοδιότητά τους. Το σίγουρο είναι ότι πρέπει να παραληφθεί το συντομότερο.

halkidona.gr: Ποιοι είναι η στόχοι σας για το μέλλον; Θα μπορούσε να εξελιχτεί κάπως αυτό το κτίριο;
Α. Παπαδοπούλου: Ένας επισκέψιμος πολιτιστικός χώρος. Μπορεί στο μέλλον να γίνονται εκθέσεις, μπορεί να γίνει μια αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του Δήμου. Το σίγουρο είναι ότι όταν παραδώσουν στο σχολείο μια δική του αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, αυτή εδώ πρέπει να αποδεσμευθεί. Και οι διευθυντές του σχολείου και εγώ η ίδια προσπαθήσαμε να περιθωριο- ποιήσουμε το κτίριο αυτό από το σχολείο με κάποια κάγκελα αλλά καταλαβαίνετε πως αυτό δεν γίνεται τελείως. Οι μαθητές πρέπει να έχουν πρόσβαση στο κτήριο μιας και σήμερα είναι η αίθουσα πολλαπλών του σχολείου.

halkidona.gr: Πότε πιστεύεται θα γίνει η νέα αίθουσα πολλαπλών του σχολείου, έτσι ώστε να αποδεσμευθεί το χαμάμ;
Α. Παπαδοπούλου: Έχουν γίνει κάποιες επιτροπές, στις οποίες εκ θέσεως δεν μπορώ να συμμετάσχω, αλλά είναι χρονοβόρες διαδικασίες. Υπάρχουν προθεσμίες μεταξύ του ΟΣΚ και των ιδιοκτητών των ακινήτων που βρίσκονται εκεί όπου θα μπορούσε να γίνει η νέα αίθουσα πολλαπλών και όπως καταλαβαίνεται αυτό από μόνο του είναι κάτι πολύ χρονοβόρο.

halkidona.gr: κα Παπαδοπούλου σας ευχαριστούμε πολύ.
Α. Παπαδοπούλου: Και εγώ σας ευχαριστώ που βοηθάτε στην ανάδειξη του μοναδικού πλέον μνημείου της πόλης.

Δείτε τη Νίκαια σε μεγαλύτερο χάρτη

Μυλάσσων 3 & Αρμενίων Προσκόπων, Νίκαια
Τηλ.: 210 4917751
Εντός του Πειραματικού Γυμνασίου .Νίκαιας

.

Μοιράσου το στο facebook

Σχετικά Posts

• Ένωση “Μαγνησίας” Μικράς Ασίας
• Αρχοντία Βασ. Παπαδοπούλου
• Οργανισμός Σχολικών Κτιρίων ΑΕ

.