Το 2012 θα είναι σίγουρα μια δύσκολη χρονιά. Το κλειδί όμως της ευτυχίας είναι το θάρρος και η αισιοδοξία, που δίχως φλόγα και ενθουσιασμό τίποτα σπουδαίο δεν μπορεί να γίνει.
Η ενότητα κύριοι… Κατακτιέται δεν χαρίζεται…( απόσπασμα από την ομιλία του Δημοτικού Συμβούλου κου Σιδέρη Ιωάννη στη συζήτηση για το έμβλημα του Δήμου Νίκαιας - Ρέντη ) |
Η απόφαση για τις εκδηλώσεις της 28ης Οκτωβρίου [η οποία δεν συζητήθηκε αλλά απλός ανα- κοινώθηκε] είναι να γίνουν και πάλι δυο παρελάσεις στο Δήμο Νίκαιας - Αγ. Ι. Ρέντη, όπως α- κριβώς έγινε και στις 25ης Μαρτίου 2011.
Δυο [2] παρελάσεις σε ένα [1] Δήμο για δεύτερη φορά την ίδια στιγμή που γίνονται περικοπές σε προϊόντα, εκδηλώσεις και υπηρεσίες βασικότατες. Πόσο το κόστος των παρελάσεων; Πόσες πα- ρελάσεις γίνονται στην Αθήνα των 2 εκατομμυρίων; Πόσες στον “Καλλικρατικό” Δήμο Κερατσινί- ου - Δραπετσώνας; Πως άραγε κατακτιέται η ενότητα του κ. Σιδέρη;
“Αν με το χέρι στην καρδιά και με βαθιά αίσθηση της ευθύνης που φέ ρουμε απέναντι στους πολίτες του ενιαίου Δήμου, κάνουμε σωστά την δουλειά μας, τότε αυτό το Δημοτικό συμβούλιο θα παράγει έργο και θα λειτουργήσει επ’ ωφελεία του νέου Δήμου”.
Με τα λόγια αυτά, έκλεισε την εναρκτήρια ομιλία του ο νέος Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Μαν. Κουφόγιαννης, απευθυνόμενος στο σύνολο του νέου Δημοτικού Συμβουλίου του νέου Δήμου Νίκαιας - Αγ. Ι. Ρέντη.
Το 2011 είναι μια χρονιά γεμάτη προκλήσεις. Σας ευχόμαστε ολόψυχα να σας βρει γεμάτους από δύναμη, έρωτα και φαντασία.
Χρόνια πολλά & καλά. Αγάπη!
Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών -στα οποία θα αναφερθούμε μετά την δεύτερη Κυριακή- μας έκαναν να προβληματιστούμε αρκετά. Μας δημιουργήθηκε έτσι η ανάγκη να αναδημοσιεύσουμε σε άρθρο ένα παλαιότερο μας σχόλιο [προσαρμοσμένο ελάχιστα στο σήμερα] ελπίζοντας έτσι να απαντήσουμε στο γιατί ορισμένων που ‘χουν παραμείνει σ’ εποχές, σκέψεις κ πράξεις ύποπτες…
“Να το λοιπόν γιατί δεν καταδέχομαι να υψώσω το κεφάλι στ΄αστροφώτιστα διαστήματα. Θα πεί τε, τ’ άστρα είναι μακριά κι η γη μας τόση δα μικρή. Ε, το λοιπόν, ό,τι και να είναι τ΄άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστη- ριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει, είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε…”
Ναζίμ Χικμέτ
Το δικαίωμα στην πόλη δεν είναι μόνο το δικαίωμα σε ότι ήδη υπάρχει, αλλά το δικαίωμα να μπορούμε να κάνουμε την πόλη να γίνει κάτι ριζικά διαφορετικό. Το πιο βασανιστικό ερώτημα όλων όσων σας αναφέρω είναι το πώς γίνεται αυτό. Αν καταφέρουμε να το απαντήσουμε κατα- φατικά τότε σίγουρα ο κόσμος μας μπορεί να γίνει καλύτερος.
Ο αγώνας των γονέων της Νίκαιας για την δημιουργία στην πόλη τους Ειδικού Σχολείου που θα μπορεί να ανταποκριθεί στις εκπαιδευτικές ανάγκες παιδιών με βαριές αναπηρίες, έχει ξεκινήσει εδώ και ενάμισι χρόνο. Το κάτι παραπάνω από δίκαιο αίτημα τους, δυστυχώς, δεν έχει ακόμα ικανοποιηθεί.
Άρθρο της ηλεκτρονικής έκδοσης της “Ελευθεροτυπίας”
Έχουμε ακόμα κουράγιο. Για την ακρίβεια ετοιμάζουμε κάτι πολύ ωραίο και αρκετά δύσκολο στο να οργανωθεί, που μας “ρουφά” όλη μας την ενέργεια, φτάνει όμως στο τέλος του. Λίγη υπομονή ακόμη…
Αν δεις την γειτονιά μας από ψηλά, πολύ γρήγορα θα καταλάβεις ότι είναι μοναδική! συνέχεια »
