
Πριν ένα μήνα και κάτι, κάναμε ένα φωτορεπορτάζ στο άλσος της δεξαμενής [δασάκι], μέσα από το οποίο θέλαμε να φωνάξουμε την ανάγκη μας να αναπνεύσουμε. Θέλαμε να πούμε, σε όλους αυτούς, πως κάτι πρέπει να κάνουμε με αυτό το μέρος, έτσι ώστε να ξαναγίνει χώρος άθλησης, περίπατου και αναψυχής για τους κατοίκους.
Πριν δεκαπέντε ημέρες, μιλήσαμε για μια ακόμα φορά, με την Αντιδήμαρχο Πρασίνου και Περιβάλλοντος κα Γάτη, η οποία μας πληροφόρησε ειρωνικά, σχεδόν απαξιωτικά και αγανακτισμένη για το θράσος μας να τολμήσουμε να την ρωτήσουμε κάτι τέτοιο, πως εδώ και ένα μήνα οι εργάτες του δήμου -συνεργία ολόκληρα- ιδρώνουν καθημερινά για να καθαρίσουν τον τόπο και πως αν πριν της τηλεφωνήσουμε, κάναμε πρώτα τον κόπο να επισπευτούμε το πάρκο, δε θα την ρωτούσαμε τώρα τέτοια πράγματα. Ντροπή μας. Μας ευχαρίστησε βέβαια για το ενδιαφέρον μας, αλλά δίχως να προλάβουμε να πούμε δεύτερη λέξη, μας το έκλεισε βιαστικά λέγοντας πως έχει πολύ δουλειά. συνέχεια »