Στην περίπτωση του κτήματος Δηλαβέρη όμως, το θέμα είναι αρκετά πιο πολύπλοκο και ύπο- πτο ενδεχόμενος. Για να φτάσουμε στο σημείο που βρισκόμαστε σήμερα [το οποίο σημειωτέων είναι μόνο η αρχή] χρειάστηκαν μήνες πιέσεων από πάρα πολλούς ανθρώπους και παράγοντες που θέλησαν να μας βοηθήσουν.

Το άρθρο αυτό δεν θα το γράφαμε [μιας και το έργο δεν έχει ολοκληρωθεί, σχεδόν δεν έχει καν αρχίσει δηλαδή] αν δεν είχε προηγηθεί μια ανακριβέστατη και θρασύτατη ανακοίνωση της δημο- τικής αρχής, η οποία ούτε λίγο-ούτε πολύ, θεωρεί ότι αυτό που βλέπαμε για τουλάχιστον μια δεκαετία να γίνεται στο κτήμα δεν ήταν αυτό που βλέπαμε αλλά κάτι άλλο [?]. Η ανακοίνωση αυτή γράφει:

.

Ασφαλώς και έχουν περάσει δεκαετίες που η παλιά κεραμοποιία του Δηλαβέρη έχει πάψει να λειτουργεί και πιο συγκεκριμένα στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Από τότε βέβαια το κτήριο νοι- κιάστηκε σε κάποια επιχείρηση [σύμφωνα με αυτά που μας έχουν πει κάτοικοι, μάλλον σε κά- ποιο γνωστό super market], γι’ αυτό και το κτήριο έχει νεότερες αρχιτεκτονικές και μηχανικές επεμβάσεις, στο εσωτερικό του κυρίως.

Είναι αλήθεια ότι το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων έχει 3 εκ. ευρώ. Μας το επιβεβαίωσε και η δικηγόρος των κληρονόμων, η οποία βέβαια μας είπε ότι δεν τα έχουν αγγίξει γιατί δεν πλησιάζουν καν την αξία του κτήματος. Γι’ αυτό άλλωστε δεν έχει γίνει η απαλλοτρίωση. Το μόνο τμήμα που έχει απαλλοτριωθεί από την εταιρία είναι αυτό που έχει πάρει ο ΟΣΚ και έχει κάνει το 4ο Λύκειο Νίκαιας.

Καμία σημαντική προσπάθεια δεν έγινε, ιδίως από την σημερινή δημοτική αρχή. Καμία γη του Δηλαβέρη δεν έχει καταφέρει να πάρει ο Δήμος. Αυτό που ίσως να εννοεί η ανακοίνωση είναι ότι ενδεχομένως να έχει πάρει μια έκταση του Νοσοκομείο [ίσως στο σημείο που βρίσκονται τα κοντέινερ] με ανταποδοτικές εργασίες προς αυτό. Το halkidona.gr συναντήθηκε και με τον Διευ- θυντή του Γενικού Κρατικού Νίκαιας, κ. Ρέσσο [συνέντευξη που θα δημοσιεύσουμε το συντομό- τερο] αλλά δυστυχώς δεν γνώριζε πλήρως την υπόθεση.

Ο δήμος τολμά και λέει στην ανακοίνωση του ότι θα κάνει γήπεδο 5×5 σε έναν χώρο όπου έχει οριστεί ως αρμόδιος να καθαρίσει [από το 2008] από την Διεύθυνση Υγειονομικών Ελέγχων της Νομαρχίας Πειραιά 3 φορές. Έχει σχηματιστεί και σχετική δικογραφία στην εισαγγελία και ξέρετε, όταν μια υπόθεση φτάνει στον εισαγγελέα, πάει να πει ότι έχει ποινικό ενδιαφέρον. Ο κ. Μπενετάτος θα κληθεί αργά η γρήγορα να απολογηθεί ενώπιον της δικαιοσύνης για αυτά που έγιναν και γίνονται στον Δηλαβέρη. Ορίστε και το πόρισμα:

Τρία έγγραφα χρειάστηκε να στείλει [επαναλαμβάνουμε, από το 2008] ο διευθυντής του σχολείου εκλιπαρώντας για βοήθεια αλλά μάταια. Μάλλον θα πρέπει να υποθέσουμε πως κάπου εδώ τελειώνει η ευαισθησία προς τον συνάδελφο [του καθηγητή στο επάγγελμα] κ. Μπενετάτου και [επίσης καθηγητή στο επάγγελμα] κ. Στρίγου [Αν/χου Καθαριότητας]. Ξέρουμε, ξέρουμε, εχθρός και ο διευθυντής του αγώνα που κάνει εδώ και χρόνια η δημοτική αρχή. Ψεύτης και αυτός.

.

Λέει πως η μελέτη για τα 5×5 έχει προχωρήσει και το γεγονός αυτό και μόνο μας βάζει σε εύλο- γες υποψίες για ποιον λόγο ξεκίνησε την κατεδάφιση των γύρω κτηρίων από το διατηρητέο, στην οποία μάλιστα επικαλέστηκε ότι ήταν επικίνδυνα να καταρρεύσουν. Με την πλειοψηφία που διαθέτει στο δημοτικό συμβούλιο, προχώρησε στην υλοποίηση της πρότασης του καταστρέ- φοντας ανεπανόρθωτα σημαντικότατο κομμάτι της ιστορικότητας του κτηρίου και προξενώ- ντας σοβαρές ζημιές στο κεντρικό-διατηρητέο. Αν λοιπόν τα γήπεδα έχουν σχεδιαστεί σε σημείο που τους εμπόδιζε κάποιο από τα κτήρια που κατεδάφισε, τότε ίσως οι υποψίες αυτές να επα- ληθευτούν. Και ενισχύονται βέβαια από το γεγονός πως νοιάστηκε τόσο πολύ για κάποια κτήρια που τα θεωρούσε επικίνδυνα [τα οποία σας διαβεβαιώνουμε δεν ήταν τίποτα μπρος στο κεντρι- κό, το οποίο ήδη έχει αρχίσει να πέφτει και μέσα μένει κόσμος], δίχως να τον ενδιαφέρει τίπο- τε πέρα από αυτό, όπως για παράδειγμα η χωματερή μέσα και έξω από το ιστορικό κτήριο και οι αθίγγανοι που λεηλατούν καθημερινά ακόμα και σήμερα κάθε τι που θεωρούν αξίας, από τα κεραμίδια, τις πόρτες των φούρνων, την κάμινο, μέχρι και τα σύρματα της περίφραξης. Κάνει λό- γο για ανικανότητα να το ελέγξει και αυτό, μέσα σε όλα τα άλλα ψέματα, είναι το μόνο που μπο- ρούμε να κατανοήσουμε. Πράγματι, ανικανότητα…

Όσο για το παραμύθι της δενδροφύτευσης είναι καθαρός εμπαιγμός. Δημοτικός σύμβουλος μας λέει πως παίζει με την υπομονή των κατοίκων μιλώντας για ορισμένες [μετρημένες στα δά- χτυλα] πικροδάφνες που φύτευσαν επιδεικτικά [στις 14/08 του 2007] ελάχιστοι υπάλληλοι του δήμου μαζί με παραταξιακούς φίλους, στην γωνία δίπλα στα κοντέινερ, λίγο πριν τις εκλογές [όπως και τώρα]. Αυτό είναι όλο. Για αυτή την δεντροφύτευση μιλάει στη “φάτσα” [ακούς εκεί φάτσα η πίσω γωνία του οικοπέδου] και αυτή είναι η “αγωνιστική” διεκδίκηση που έκανε για το κτήμα.

Εμπαίζει και πάλι με την υπομονή μας λέγοντας ότι η χωματερή σχηματίστηκε από περαστικούς που “όπως σε πολλά οικόπεδα σε όλη την Αττική” όπως λέει, “ο χώρος χρησιμοποιήθηκε από διάφορους για πέταμα ογκωδών αντικειμένων και μπαζών”. Είναι δυνατόν; Ακούει τι λέει; Ξέρει και άλλα τέτοια οικόπεδα στην Αττική πέρα από τη χωματερή των Λιοσίων; Για να καταλάβουμε δηλαδή, πέρασε ένας περαστικός και είπε δεν πετάω και 2-3 φορτηγά οργανικά σκουπίδια [προ- σοχή: οργανικά, όχι μπάζα] μέσα στους φούρνους και έπειτα πέρασε και ένας άλλος και είπε δεν αδειάζω και 3-4 φορτηγά λάστιχα… Είμαστε σοβαροί; Ξέρετε ότι ο κόσμος στη γειτονιά κάνει λό- γο για απορριμματοφόρα του δήμου που μετέφεραν σκουπίδια στο εσωτερικό; Ψέματα θα πείτε ασφαλώς, αλλά ξέρετε… οι περαστικοί δεν πάνε να μπαζώσουν με τόνους οργανικών απορ- ριμμάτων το εσωτερικό των φούρνων, υπάρχουν και κάδοι [σε άθλια βέβαια κατάσταση και αυτοί αλλά υπάρχουν]. Τα μπάζα ήταν βουνά και είναι ακόμα δηλαδή, εσωτερικά και σε αρκετά σημεία και εξωτερικά.

Ακούσαμε και το κ. Αγγεληνιάδη στον ραδιοφωνικό σταθμό του ΣΚΑΪ και μείναμε άφωνοι με το ύφος, το θράσος και τα ψέματα που είπε. Αναρωτιόμασταν μάλιστα αν με την ίδια ευκολία που τα είπε στο ραδιόφωνα, θα μπορούσε να τα πει και στους κατοίκους γύρω από το κτήμα…

Προσπάθησε να πει πως οι φωτογραφίες που βγάλαμε στις 08/03 και 09/04 -3 μόλις μήνες πριν- ήταν ψεύτικες, πως η αυτοψία της υγειονομικής επιτροπής ελέγχων -4 μόλις μήνες πριν- έλεγε ψέματα, πως οι επισκέψεις που κάναμε και τα είδαμε με τα μάτια μας όλα αυτά, μαζί μάλιστα με τους κκ Λιντζέρη, Κίτσο, Λογοθέτη, Λάσκαρη, Μαρωνίτη και Παπαδόπουλο δεν ήταν αληθινές. Ειλικρινά δεν καταλαβαίνουμε προς τι όλα αυτά…

Ψέματα λοιπόν του κόσμου που αγανακτισμένος έχει πάει επανειλημμένα στο δημοτικό συμβού- λιο [με τελευταία αυτή του Μαΐου του 2009] ζητώντας να φύγει επιτέλους η χωματερή του Δηλαβέρη; Τότε μάλιστα ο κ. Μπενετάτος είπε ότι θα κινητοποιηθεί άμεσα. Πόσο άμεσα δηλαδή; Ακόμα τίποτα δεν έχει γίνει [μονάχα τώρα -14 μήνες μετά- κάτι πάει να αρχίσει]. Μοντάζ οι φωτο- γραφίες; Ψέματα και η Υγειονομική Υπηρεσία Ελέγχων του Πειραιά; Ψέματα των πολιτικών οι οποίοι μάλιστα με την παρουσία την Ελληνικής Αστυνομίας κατήγγειλαν την δημοτική αρχή ότι μετέφερε τα σκουπίδια από την χωματερή του Δηλαβέρη στην άλλη μεγάλη χωματερή της πόλης, αυτή του παλιού νεκροταφείου της Νεάπολης; Ψέματα και οι καταγγελίες του 4ου Λυκείου; Ψέματα και το τσιμέντωμα στην άκρη του κτήματος, δίπλα στο σχολείο, για την εγκατάσταση μιας καντίνας [η οποία έφυγε άρον-άρον και αυτή]; Ψέματα και των εφημερίδων; Χρειαζόμαστε όλοι οφθαλμίατρο; Όλοι πολέμιοι του κ. Μπενετάτου; Όλοι έχουν άδικο και μόνο ο κ. Μπενετάτος έχει δίκιο; Μήπως μας δουλεύεται κ. Μπενετάτε;

Λέει η ανακοίνωση σε κάποιο άλλο σημείο της: “μετά από συνεχείς παρεμβάσεις, σήμερα μπο- ρούμε να πούμε πως μεγάλο μέρος του χώρου έχει καθαριστεί”. Θα έπρεπε να ντρέπεται για αυτά που προσπαθεί να πει σε όσους δεν είναι από εδώ, γιατί όσοι είναι από την Νίκαια ξέρουν. Τι πάει να πει συνεχείς προσπάθειες; Η τελευταία δικογραφία που σχηματίστηκε μετά από την αυτοψία της Υγειονομικής Επιτροπής Ελέγχων ήταν στις 12/03/2010. Πάει να μας βγάλει τρελούς ο δήμαρχος και ο κ. Αγγεληνιάδης με τα επικοινωνιακά τους παιχνίδια; Αν θέλουμε να είμαστε ακριβείς η ανακοίνωση θα έπρεπε να γράφει: μετά από συνεχείς πιέσεις, σήμερα μπορούμε να πούμε ότι έχουμε ξεκινήσει τον καθαρισμό του κτήματος.

Και για να κλείσουμε το θέμα των συνεχών παρεμβάσεων της δημοτικής αρχής, θα σας πούμε γιατί κάνει αυτά που κάνει ο δήμος μας. Όχι δεν τρελάθηκε. Δεν υποβάθμιζε 8 χρόνια για να ξε- μπαζώνει τώρα. Αυτό που έγινε ήταν κάτι που πλέον δεν μπορούσε να αποφύγει, δεν ήταν απλή όχληση των κατοίκων στο δημοτικό συμβούλιο που μπορεί να ελέγξει. Ήταν κάτι που ξεκί- νησε από τους κατοίκους και πήρε μορφή χιονοστιβάδας.

1. Όχληση κατοίκων στο Δημοτικό Συμβούλιο.
2. Όχληση της αντιπολίτευσης.
3. Όχληση του τοπικού τύπου.
4. Όχληση του halkidona.gr με δημοσιεύματα σε Ελευθεροτυπία και μοίρασμα έντυπου υλι- κού σε όλη τη Νίκαια.
5. Όχληση στην μεγάλη μας δράση στο άλσος του Αγ. Φίλιππα, με μοίρασμα εντύπων για το κτήμα Δηλαβέρη αλλά και ενημέρωση στον σταθμό του ΣΚΑΪ [ραδιόφωνο και τηλεόραση] που κάλυπτε την εκδήλωση.
6. Διανομή ως ένθετο των εντύπων μας μέσω της εφημερίδας “Νέα Πειραιά & Σαρωνικού”, κα- θώς επίσης και δισέλιδο σχετικό αφιέρωμα.
7. Όταν άρχισε την ύποπτη κατεδάφιση που με την πλειοψηφία του όπως είπαμε ενέκρινε [σημειωτέων: σε μια περιοχή που δεν του ανήκει] η Γεν. Γραμ. του Υπουργείου Πολιτι- σμού κα Μενδώνη, διέταξε στην αστυνομία να επιβάλει στον δήμο την παύση των ερ- γασιών, ύστερα από κατ’ επείγων έγγραφο της Ελληνική Εταιρία Περιβάλλοντος και Πολιτι- σμού. Τότε το θέμα φτάνει για πρώτη φορά στα αυτιά της Υπουργού ΥΠΕΚΑ πλέον.
8. Κάνει και ο κ. Λιντζέρης [ύστερα από ραντεβού που είχαμε στην χωματερή 3 μόλις μήνες πριν] την σχετική ερώτηση στο ΥΠΕΚΑ και…
9. Όταν κάναμε το δημοσίευμα στην Ελευθεροτυπία, επικοινώνησε μαζί μας ένας θαυμάσιος επιστήμονας από το Πανεπιστήμιο της Θεσσαλίας ο οποίος ήταν ένας από τους υπεύθυ- νους για τη δημιουργία του εξαιρετικού Μουσείου Πλινθοποιίας Τσαλαπάτα στον Βόλο Όταν του εξηγήσαμε την κατάσταση και του δείξαμε και τις φωτογραφίες, έμεινε άναυδος! Τότε λοιπόν μας είπε ότι θα αναλάβει προσωπικά την υπόθεση, μιας και ανήκει σε μια επιτροπή που ασχολείται με τέτοια θέματα. Πριν δυο εβδομάδες μάλιστα [περίπου την ημερομηνία που ο δήμος άρχισε το μάζεμα] επικοινώνησε ο ίδιος και πάλι μαζί μας και μας ενημέρωση ότι προσανατολίζεται σε ένα ραντεβού με τον κ. Μπενετάτο και με άλλους πολιτικούς φορείς από την Βουλή!

Υπό την πίεση λοιπόν όλων των παραπάνω -αλλά και αυτού του ραντεβού- ο δήμος μας, όπως και πριν ενάμιση χρόνο [όταν υπό την πίεση του ΣΚΑΪ] σπεύδει να καθαρίσει άρον-άρον ότι μπορεί για να αποφύγει το ρεζιλίκι. Ας αφήσει λοιπόν τους αγώνες και τις συνεχείς προσπάθειες κατά μέρος και να μην προσπαθεί να βγάλει τρελούς τους πάντες. Με τις πράξεις του κατάφερε να κινητοποιήσει επιστήμονες, το υπουργείο, βουλευτές, τον διευθυντή του σχολείου, τους γο- νείς, την νομαρχία και τον κόσμο πάνω απ’ όλα για να ξεκινήσει [ξεκινήσει όχι ολοκληρώσει] τον καθαρισμό ενός πολύ μικρού ακόμα μέρους της χωματερής του Δηλαβέρη. Κάντε το πρώτα κκ της δημοτικής αρχής και ύστερα βγάλτε όσους προεκλογικούς διθυράμβους θέλετε.

.

Δεν θα το κάναμε ούτε αυτό, αλλά αφού η ανακοίνωση είναι τόσο υποκριτική, θα σας παραθέ- σουμε και ένα πολύ μικρό μέρος της τηλεφωνικής μας συνομιλίας [όσων καταφέραμε να σημει- ώσουμε] με το δικηγορικό γραφείο της πρώην Κρίτων Ευστ. Δηλαβέρης ΑΕ και των νυν κληρονό- μων.

Σημ.: Ο κ. Αγγεληνιάδης απαξίωσε ραδιοφωνικά και αυτή μας την προσπάθεια λέγοντας πως ο δήμος όταν διεκδικεί μια περιοχή δεν μιλάει με δικηγόρους αλλά πάει και την καταλαμβάνει. Εύγε! Τόση μαγκιά πια, μας είναι αδύνατον να την διαχειριστούμε. Αυτό προφανώς πιστεύει ότι είναι ο αγώνας και έτσι νομίζει ότι τον θέλουν να διεκδικεί πράγματα οι κάτοικοι της Νίκαιας. Εύγε και πάλι εύγε!

.

Δικηγόρος: Η εταιρία έχει καταβάλει κατά καιρούς πάρα πολλές προσπάθειες για να καθαρίσει αυτός ο χώρος, οι οποίες έχουν πέσει όλες στο κενό. Τώρα πρέπει να κάνει κάτι ο δήμος για να πάψει να είναι χωματερή.
halkidona.gr: Ο δήμος έχει δικαίωμα να γκρεμίζει με το ερπυστιοφόρο;
Δικηγόρος: Όχι βέβαια.
…
Δικηγόρος: Ο χώρος έχει κηρυχτεί ως χώρος πρασίνου από πολλών ετών. Έχουν καθοριστεί οι τιμές μονάδος, έχουν οριστεί οι αποζημιώσεις αλλά ο δήμος δεν έχει καταβάλει ούτε μια πεντά- ρα.
halkidona.gr: Μα πως; Αφού έχουμε πληροφορηθεί από έναν δημοτικό σύμβουλο ότι ένα ποσό, περί τα 3 εκατ. ευρώ, έχει δεσμευθεί στο Παρακαταθηκών και Δανείων.
Δικηγόρος: Μπούρδες. Αυτό είναι το 1/3 της αποζημίωσης. Να τα πάρει ο δήμος και να ανακατασκευάσει αυτές τις ιστορίες που έχει κάνει ο ίδιος. Αν βάζανε στην άκρη λίγα μόνο απ’τα κλεμμένα του δήμου η εταιρία θα είχε τώρα αποζημιωθεί. Αυτό να τους πείτε εκ μέρους μου.
halkidona.gr: Ποιο είναι το ύψος αυτής της αποζημίωσης;
Δικηγόρος: Περί τα 3 δις δραχμές τότε [10 εκατ. ευρώ].
halkidona.gr: Ο δήμος υποστηρίζει ότι με τα χρήματα που έχει δεσμεύσει, ένα κομμάτι δικαιω- ματικά του ανήκει.
Δικηγόρος: Τίποτα. Κανένα. Η εταιρία έχει αρνηθεί να πάρει αυτά τα χρήματα. Δεν αντιπροσω- πεύουν την πλήρη αποζημίωση και γι’ αυτό η εταιρία δεν τα έχει αγγίξει. Το ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι όταν γίνεται απαλλοτρίωση, εάν δεν καταβληθεί το σύνολο της αποζημίωσης η απαλλοτρίωση δεν ολοκληρώνεται, επομένως ότι και να σας λένε είναι ψέματα.

.

Για όλα αυτά έχουμε ζητήσει τόσο από τον κ Αγγελληνιάδη όσο και από άλλους της δημοτικής του παράταξης αλλά και του κομματικού του φορέα να παρέμβουν έτσι ώστε να μπορέσουμε να έχουμε μια συζήτηση για τα θέματα που θεωρούμε σημαντικά με τον ίδιο τον δήμαρχο, ο οποίος όμως δυστυχώς μας την αρνείται 2 χρόνια τώρα. Σε αυτά τα 2 χρόνια έχουμε καταφέρει να συναντηθούμε με υπουργούς, βουλευτές, προέδρους ελεγκτών, νομαρχιακούς συμβούλους, άλλους δημάρχους, διευθυντές εταιριών… Με τους πάντες εκτός του κ. Μπενετάτου και τούτο για εμάς και γι’ αυτό που θέλουμε να πιστεύουμε ότι εκπροσωπεί είναι πραγματικά θλιβερό.

Είναι βαρετό κάθε φορά να εξηγούμε ότι οι φωτογραφίες, οι μαρτυρίες, οι συνεντεύξεις και αυτό που ξέρουμε και βλέπουμε για χρόνια να γίνεται είναι αληθινό. Αν θέλει ο κ. Δήμαρχος ή ο κ. Αγγε- ληνιάδης μπορεί να έρθει μαζί μας μια βόλτα στον χώρο να τον περπατήσουμε και να ακούσει και ο ίδιος τους κατοίκους της περιοχής και τον διευθυντή του σχολείου που έκανε τις καταγγελίες [ο κ. Αγγεληνιάδης άλλωστε εκτός από κάτοικος της περιοχής είναι και ο αρμόδιος αντιδήμαρχος παιδιάς]. Ελπίζουμε μόνο να μην ακούσουμε αυτά που ακούσαμε από την κα Γάτη όταν της ζητήσαμε να έρθει στο άλσος, ότι δηλαδή είχαν να έρθουν χρόνια και μένουν έκπληκτοι με αυτά που βλέπουν.

Δεν μας απασχολούν οι κομματικές αντιπαραθέσεις ούτε θέλουμε να το αφήσετε έτσι για να έχουμε αντιπολιτευτικό λόγο στις προεκλογικές μας συγκεντρώσεις. Δεν είμαστε υποψήφιοι κανενός. Εμείς θέλουμε να γίνει εδώ και τώρα, άμεσα, δίχως πολλά λόγια και ας πάρετε εσείς το πολιτικό όφελος, τα ζήτω και τα μπράβο. Δεν θέλουμε κάθε φορά να πρέπει να κινείται γη και ουρανός για να ξεκινά κάτι.

Ξέρετε δεν είμαστε τίποτε άλλο από μια μικρή παρέα κατοίκων που ζητά όμορφα πράγματα για τον τόπο του. Ένα από αυτά είναι και το να πάψει επιτέλους το κτήμα Δηλαβέρη να είναι χωματερή, χώρος μαστροπείας και ναρκωτικών. Ζητούμε απλώς να καθαριστεί, να περιφρα- χθεί και να περιφρουρηθεί αν δεν μπορεί να αναδειχτεί και ως μνημείο. Το ερώτημα είναι τι ζητά ο δήμος; Γιατί τα κάνει όλα αυτά και γράφει τόσο ψευδείς ανακοινώσεις πριν τελειώσει [σχεδόν πριν καν αρχίσει] τίποτα; Ποιους νομίζει ότι πολεμά;

.

Ερώτηση Δ. Λιντζέρη: Αξιοποίηση του κτήματος Δηλαβέρη στη Νίκαια

Ελευθεροτυπία 24.04.2010 [Σελ. 37]: Καθαρίστε - σώστε το κτήμα Δηλαβέρη

Χαρακτηρισμός Διατηρητέου: ΦΕΚ 481 τ. 4 11.06.2002

Αυτοψία Επικίνδυνα Ετοιμόρροπης Οικοδομής

Το έντυπο μας: Δηλαβέρης SOS

Εν Πειραιεί [19 Μαΐου 2009, Σελ. 05]: Τα σκουπίδια κάτω… από το χαλί

MOnuMENTA: Επιστολή ενημέρωσης για τις εργασίες κατεδάφισης

.

facebook album: Κρίτων Ευστ. Δηλαβέρης ΑΕ

facebook album: Μουσείο Πλινθοποιίας “Τσαλαπάτα”

.

Μοιράσου το στο facebook

Σχετικά Posts

• Ερώτηση του Βουλευτή κ. Δ. Λιντζέρη για το κτήμα Δηλαβέρη
• Όχι και άλλη Χωματερή στην Πόλη μας
• Κεραμοποιία Δηλαβέρη: Το Χρονικό Μιας Καταστροφής
• tvxs.gr: Κτήμα Δηλαβέρη στη Νίκαια - Μια διατηρητέα… χωματερή!
• ΣΚΑΪ δράση: Κτήμα Δηλαβέρη στη Νίκαια
• Πλινθοκεραμοποιείο Τσαλαπάτα
• Μουσείο Τσαλαπάτα
• Δήμος Νίκαιας: Μπορούμε και πρέπει να κάνουμε το κτήμα Δηλαβέρη πάρκο αναψυχής
• Γραφείο Τύπου Δήμου Νίκαιας: Το οικόπεδο ΔΗΛΑΒΕΡΗ ανήκει στο λαό της Νίκαιας

.

Η ομάδα της κας Μαρίας Αδαμοπούλου αποφάσισε φέτος να μην μας κάνει να κλάψουμε, ανε- βάζοντας μια από της ωραιότερες κωμωδίες του ελληνικού ρεπερτορίου, την παράφραση της “Μήδειας” του Χρύσανθου [Μέντη] Μποσταντζόγλου, γνωστού με το ψευδώνυμο Μποστ. Είναι αναμφισβήτητα η καλύτερη πρόταση που έχουμε να σας κάνουμε για το βράδυ της Δευτέρας.

.

Στη Μήδεια, ο Μποστ ξεκίνησε να γράψει ένα έργο βασισμένο στην ομώνυμη τραγωδία του Ευρι- πίδη και κατέληξε να μιλάει σε δεκαπεντασύλλαβο για μια γυναίκα στυγνή, κακούργα δολοφό- νισσα, που έσφαξε τα παιδιά της επειδή ήταν παλιόπαιδα που δεν παίρνανε τα γράμματα μα ούτε και να δουλέψουν θέλανε. Σαν να μην έφταναν αυτά, είχε κι έναν άντρα που έλειπε στα καράβια και την κεράτωνε κι από πάνω.

Έτσι, θολωμένη η Μήδεια από τη ζήλια και όλα τα προβλήματα που την περικυκλώνανε, αρπάζει το χασαπομάχαιρο απ’ την κουζίνα και διαπράττει το πιο αστείο έγκλημα. “Ενταύθα κόπτεται κι- μάς, παρόντος του πελάτη!”

Η μοναδικότητα της γραφής του Μπόστ, παρουσιάζει την τραγική ηρωίδα του Ευριπίδη, σε μια κωμικοτραγική φιγούρα. Όλοι οι ήρωες της γνωστής Αρχαίας Τραγωδίας, μεταφέρονται στη σύγ- χρονη νεοελληνική πραγματικότητα με έναν περίτεχνο και Αριστοφανικό τρόπο γραφής.

Σημείωμα θεατρική ομάδας

Κάνουμε θέατρο όχι μόνο γιατί όλα στη ζωή είναι ρόλοι, αλλά και γιατί ο μόνος ρεαλιστικός τρό- πος να είμαστε μέσα στην πραγματικότητα είναι να ξεφεύγουμε κάποτε από αυτήν.

Αν το θέατρο είναι ένα πλοίο που μας ταξιδεύει, τότε το ταξίδι μας απόψε θα είναι ταξίδι μυθικό: Με την Αργώ, το καράβι του Ιάσονα, θα ταξιδέψουμε στα βάθη της Κριμαίας και της Ιωλκού τα μέρη, για να συναντήσουμε τη Μήδεια.

Σκεφτήκαμε ότι με την υπάρχουσα κρίση η φτώχεια θέλει καλοπέραση και αντί να τρέχουμε στους ψυχίατρους να καταπολεμήσουμε την κατάθλιψη επιλέξαμε κωμωδία γιατί το γέλιο κάνει καλό… στην υγεία και είναι ανατρεπτικό.

Επιλέξαμε θεατρικό συγγραφέα τον Μποστ, γιατί κανείς δεν ξέρει σαν κι αυτόν να φεύγει και να επιστρέφει στους χώρους του χρόνου, από την λογική στο παράλογο, από τον ρεαλισμό στον σουρεαλισμό.
Έτσι λοιπόν, με “ένα πλοίο ταξιδεύουν με υπέροχων καιρό”, θα γνωρίσουμε όλα τα πρόσωπα του έργου μας, ακόμα και κείνα που έχουν ενσωματωθεί από τον συγγραφέα τους, άσχετα με το μύθο, με μόνο σκοπό να εξυπηρετήσουν την “πρωτοτυποτέραν πλοκή του”.

Για την προσάραξη μας στο λιμάνι του Βόλου ή καλύτερα για την προσγείωσή μας στη σημερινή πραγματικότητα, έχει φροντίσει ο αγαπημένος μας Μποστ, που με αφορμή τον μύθο της “Μή- δειας” σχολιάζει σκωπτικά παλιά και νέα ήθη και σατιρίζει με φαντασία όλες τις πτυχές της σύγ- χρονης πραγματικότητας [την ημιμάθεια, τον νεοπλουτισμό, την πολιτική ζωή, το θεσμό της βα- σιλείας, την ξενομανία κ.α.].

Πρόθεσή μας είναι να προσεγγίσουμε τον Μποστ χωρίς να παραβλέψουμε τις αρχές και τις οδηγίες του [όπου “οι θεατές περισσότερο θα χαμογελάνε και λιγότερο θα χαχανίζουν”]. Κι αν η μίμηση της πράξης δεν είναι τέλεια, αρκεί η κατάθεση ψυχής, με ευγένεια των αισθημάτων του μαθητή και με την αγνότητα των προθέσεων και των στόχων του. Για μας είναι χαρά που περπα- τήσαμε τα μονοπάτια της σκέψης του…

Για ένα πράγμα μπορούμε να διαβεβαιώσουμε τον συγγραφέα μας, που μας κοιτάζει από ψηλά και οικτίρει την κατάντια των καιρών μας. Μέσα από τα κείμενα του διδαχτήκαμε τι θα πει να είναι κάποιος λιτός, σοβαρός και σεμνός, διδαχθήκαμε ν’ αντιστεκόμαστε στην αδικία, στην α- διαφορία στην εύκολη υποκρισία και την ταπεινωτική σύμβαση που μαστίζει σήμερα την ζωή μας.

Για μας αγαπημένε μας Μποστ, θα παραμείνεις πάντα ένα αγνό και συνάμα παμπόνηρο παιδί, θυμίζοντας σ’ όλους την χαμένη αθωότητα με το ακριβό μέταλλο των έργων σου.

Ένα χαμόγελο λοιπόν απόψε για τον Μποστ και -γαιτί όχι- και για μας!!!

.

Λίγα λόγια από τον Διευθυντή

Η θεατρική ομάδα του σχολείου μας καινοτομεί και επιλέγει για τη φετινή χρονιά κωμωδία, μια κωμωδία όμως που έχει χαρακτηριστεί από την πλειοψηφία των κριτικών ως μια από τις ωραιό- τερες κωμωδίες του ελληνικού ρεπερτορίου.

Η φράση του ίδιου του Μποστ για το έργο του “Μήδεια”: “Επικρίνει τους επικριτάς, προβλη- ματίζει τους κριτάς και ελευθερώνει τους θεατάς” αλλά και οι αναφορές του έργου σε σκάνδαλα και γεγονότα τα οποία φαντάζουν απίστευτα, δείχνουν ότι η θεματολογία και ο τρόπος γραφής του είναι περισσότερο επίκαιρος από ποτέ.

Το αποτέλεσμα των συλλογικών προσπαθειών της κ. Αδαμοπούλου, του κ. Παππά, της κ. Χαρα- λαμπίδου των συναδέλφων και κυρίως των μαθητών μας που συμμετέχουν στην υλοποίηση της σημαντικής αυτής προσπάθειας, αποδεικνύει ότι το σχολείο “αντιστέκεται” στη γενικευμένη κρί- ση που περνά ο τόπος μας παράγοντας πολιτισμό.

Ασημάκης Οικονομίδης

.

Δημοτικό Κηποθέατρο Νίκαιας

Κύπρου & Προύσης

Δες τη Νίκαια σε μεγάλο χάρτη

.

Μοιράσου το στο facebook

Σχετικά Posts

• 19ο Φεστιβάλ Μαθητικής Δημιουργίας

.

Κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων του Φεστιβάλ, οι δεκάδες επισκέπτες θα απολαύσουν ένα πρόγραμμα πλούσιο σε χορό, μουσική, θεατρικά δρώμενα, ομιλίες, διαλέξεις, βιντεοπροβολές, εκθέσεις λαϊκής τέχνης και ζωγραφικής, γαστρονομικές βραδιές, καθώς και πάρα πολλές άλλες εκπλήξεις.

Παράλληλα οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να περιηγηθούν στα πολύχρωμα περίπτερα των χωρών που θα συμμετέχουν και έτσι να μπορέσουν να γνωρίσουν τα ήθη, τα έθιμα και τις συνή- θειες άλλων λαών, να γευτούν τα τοπικά παραδοσιακά εδέσματα και να ταξιδέψουν νοητά σε άλ- λες χώρες και πολιτισμούς μέσω της μουσικής και του χορού τους.

Σε κοινή τους δήλωση o Πρόεδρος του Ομίλου UNESCO Νομού Πειραιώς και Νήσων κ. Ιωάν- νης Μαρωνίτης και ο Δήμαρχος του Δήμου Ρέντη κ. Γιώργος Ιωακειμίδης τόνισαν πως σκοπός του 12ου Πολυεθνικού Πολιτιστικού Φεστιβάλ, είναι η καλλιέργεια ενός Πολιτισμού Ειρήνης, Συνεργασίας και Επικοινωνίας μεταξύ των λαών. Δεν είναι μόνο μια σειρά πολιτιστικών γεγονότων αλλά ένα κάλεσμα σε μια πολυεθνική γιορτή χαράς, όπου οι λαοί καλούνται να δώσουν το δικό τους μήνυμα αλληλεγγύης, κατανόησης και αλληλοβοήθειας.

Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν το Σάββατο 19 Ιουνίου 2010 στις 8 μ.μ. και αναμένονται να έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αφού οι δυο πολιτικοί άνδρες που βρίσκονται επικεφαλείς τα τελευ- ταία χρόνια σε αυτό τον θεσμό, φέτος έχουν δηλώσει πως θα βρεθούν αντιμέτωποι στην δημοτι- κές εκλογές του ενωμένου πλέον δήμου Νίκαιας-Ρέντη.

Δες το 12ο Πολυεθνικό Πολιτιστικό Φεστιβάλ σε μεγάλο χάρτη

.

Όμιλος UNESCO Νομού Πειραιώς και Νήσων: Δελτίο Τύπου

.

Μοιράσου το στο facebook

Σχετικά Posts

• Όμιλος UNESCO Νομού Πειραιώς και Νήσων
• Δήμος Αγ. Ι. Ρέντη
• Atlantis FM 105.2
• Το ξέρατε ότι το 5ο οδοιπορικό…
• Συνέντευξη με τον Δήμαρχο Ρέντη κ. Γ. Ιωακειμίδη

.

Δεν θα μπορούσε να ήταν τίποτα πιο ιδανικό για την έξοδό σας αυτή την εποχή από μια βραδιά γεμάτη πολιτισμό, παιδικά χαμόγελα με φαντασία και όρεξη για δημιουργία.

.

.

Δημοτικό Κηποθέατρο Νίκαιας

Κύπρου & Προύσης

Δες τη Νίκαια σε μεγάλο χάρτη

.

Πολιτιστικός Πολυχώρος “Μάνος Λοΐζος”

Θηβών 245, Νίκαια
Τ: 210 49 34 390

Δες τη Νίκαια σε μεγάλο χάρτη

.

Πνευματικό Κέντρο Δήμου Νίκαιας

Γανοχώρων 1Β, Νίκαια
Τ: 210 49 19 947, 210 49 06 021, 210 49 06 066

Δες τη Νίκαια σε μεγάλο χάρτη

.

Κατράκειο Δημοτικό Θέατρο Νίκαιας

Τ: 210 49 27 467

Δες τη Νίκαια σε μεγάλο χάρτη

.

Αίθουσα Εκδηλώσεων Δημαρχείου

Π. Τσαλδάρη 10, Νίκαια
Τ: 210 42 78 100

Δες τη Νίκαια σε μεγάλο χάρτη

.

Θεατράκι Δεξαμενής – Αγ. Φίλιππος

Δες τη Νίκαια σε μεγάλο χάρτη

.

Μάντρα Κοκκινιάς

Ηλιουπόλεως & Κιλικίας, Νίκαια
Τ: 210 49 22 587

Δες τη Νίκαια σε μεγάλο χάρτη

.

Σχολή Αγιογραφίας

Π. Ράλλη 182
Τ: 210 42 54 200

Δες τη Νίκαια σε μεγάλο χάρτη

.

Δήμος Νίκαιας: Πρόγραμμα 19ου Φεστιβάλ Μαθητικής Δημιουργίας

.

Μοιράσου το στο facebook

Σχετικά Posts

• Ένα απόγευμα στο Μουσείο της Μάνδρας Μπλόκου
• Το Πάρκο Των Ονείρων Μου
• Δήμος Νίκαιας: Ξεκινά το 19ο Μαθητικό Φεστιβάλ

.

Αυτός ήταν και ο λόγος που αποφασίσαμε να μην ανεχτούμε άλλο αυτή τους την υποκρισία και την συστηματική καταστροφή κάθε στάλας ιστορίας. Απορήσαμε με το κλείσιμο του Μουσείου της Μάνδρας, αγανακτήσαμε με την εγκατάλειψη του Χαμάμ αλλά τούτη τη φορά νομίζουμε πως πρέπει να αντιδράσουμε λίγο ακόμα, πέρα από το δημοσίευμα στο halkidona.gr.

Ο χώρος αυτός ανήκει στους κληρονόμους της “Κρίτων Δηλαβέρης ΑΕ” και τον διαχειρίζεται το δικηγορικό τους γραφείο. Λόγω όμως της κήρυξης του κεντρικού κτιρίου ως διατηρητέο, υπάρ- χει πλέον περιορισμός.

Ο Δήμος Νίκαιας έχει δεσμεύσει στο Υποθηκοφυλακείο 1 εκ. ευρώ ως έναντι για την εκμετάλ- λευση του χώρου, χρήματα τα οποία όμως οι κληρονόμοι, όπως μας πληροφορούν μέσω του δικηγορικού τους γραφείου, δεν έχουν αγγίξει μιας και θεωρούν πως η αξία του οικοπέδου είναι τουλάχιστον δεκαπλάσια! Παρόλα αυτά ο Δήμος έχει προχωρήσει, με σχετική του απόφαση, στην κατεδάφιση όλων των κτηρίων που υπάρχουν γύρω από το διατηρητέο, κρίνοντάς τα ως επικίνδυνα [ακόμα και αυτά που δεν συμπεριλαμβάνονται στην σχετική του απόφαση]. Με την κίνησή του αυτή, ο χώρος έχει χάσει κάθε ιστορικότητα προκαλώντας μάλιστα, σε συνδυασμό με την παντελή απουσία φύλαξης, την ασύδοτη λεηλασία από τους αθίγγανους που κατοι- κούν στα “ύποπτα” καταλύματα των σεισμόπληκτων που βρίσκονται δίπλα ακριβώς. Απορίας άξιο βέβαια είναι το γιατί τώρα, ύστερα από 8 χρόνια της ίδιας δημοτικής αρχής και γιατί έτσι, αφήνοντας στην ουσία τα χαλάσματα να γιγαντώνουν την συνολική εγκατάλειψη.

Κατά τη γνώμη μας, το κτήριο το οποίο βρίσκεται σε πολύ χειρότερη κατάσταση από τα νεότερα γειτονικά, τα οποία ο δήμος αποφάσισε να γκρεμίσει, είναι το κεντρικό. Δυστυχώς οι παλαιότερες ασυδοσίες της δημοτικής αρχής το έχουν μετατρέψει σε χωματερή και η έλλειψη φύλαξης σε κατάλυμα αστέγων, ύποπτων συναλλαγών και χρήσης ουσιών. Όλα αυτά δίπλα από το 4ο Λύκειο της Πόλης, 20 μέτρα από το Γενικό Κρατικό, 300 μέτρα από το Village Park και το Allou! και 200 μόλις μέτρα από τη Μηχανική Καλλιέργεια, το Cine Νίκαια και τις αθλητικές εγκαταστάσεις του Πλάτωνα. Με άλλα λόγια στο κέντρο του Πειραιά.

Δείτε τη Νίκαια σε μεγάλο χάρτη

.

Ο κ. Λιντζέρης [Βουλευτής Β' Πειραιά] επισκέφτηκε μαζί μας τον χώρο. Έδειξε ιδιαίτερο ενδια- φέρον και μας ενημέρωσε πως παρότι στο παρελθόν είχε κάνει μια σχετική ερώτηση, θα επανα- φέρει το ζήτημα και πάλι, στη νέα κυβέρνηση.

.

Ηχητικό απόσπασα από τη συνέντευξη που μας παραχώρησε ο κ. Λογοθέτης κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στο Κτήμα:

Δυστυχώς ο καιρός δεν μας επέτρεψε να γράψουμε τον κ. Λογοθέτη στην ποιότητα που θα θέ- λαμε και για τον λόγο αυτό απομαγνητοφωνήσαμε τα σημαντικότερα κομμάτια της:

Ο δήμος πρέπει να επιβάλει πρόστιμο στους ιδιοκτήτες για τα σκουπίδια που έχουν συγκεν- τρωθεί. Υπάρχει η διαδικασία περιβαλλοντικού τέλους. Από τη στιγμή που το κτίριο είναι δια- τηρητέο, υποχρεούται να μην το αφήσει να πέσει. Για τον λόγο αυτό θα μπορούσε να το περι- φράξει, να το καθαρίσει, να το περιφρουρήσει και να στείλει τον λογαριασμό στους ιδιοκτήτες, οι οποίοι ενδεχομένως να επιτρέπουν την καταβαράθρωση του γιατί ίσως και να θέλουν να το δουν να πέφτει, για να μπορέσουν έτσι να εκμεταλλευτούν το οικόπεδο. Μετά από αυτές τις άμεσες ε- νέργειες που οφείλει να κάνει ο κ. Μπενετάτος, θα μπορούσε το κτίριο να κηρυχτεί απαλλοτριω- τέο και να ζητήσουμε από το ΕΤΕΡΠΣ [Εθνικό Ταμείο Εφαρμογής Ρυθμιστικών και Πολεο- δομικών Σχεδίων] να επιχορηγήσει τον Δήμο μας για την απαλλοτρίωση του. Το ΕΤΕΡΠΣ -χρόνια τώρα- εισπράττει από τη Νίκαια το τέλος από τα αυθαίρετα και τις πολεοδομικές παραβάσεις δίχως να δώσει δραχμή. Αυτό το τέλος είναι ανταποδοτικό.

Θα μπορούσε επίσης ο Δήμος να επιβάλει με βάση την παράγραφο 14 του άρθρου 25 του Ν.1828/89 ένα τέλος ανά τετραγωνικό. Να βάλει τις τεχνικές υπηρεσίες να κάνουν μια μελέτη για τον καθαρισμό, την περιφρούρηση, την σωτηρία του κτηρίου και την μερικός αποκατάστασή του, να το κοστολογήσουν και να επιβάλουν ένα τέλος. Θα μπορούσε δηλαδή, από αυτά τα χρήματα, να δημιουργηθεί ένα ταμείο που σιγά-σιγά θα απαλλοτρίωνε το οικόπεδο.

Ο κ. Μπενετάτος καθυστέρησε 8 χρόνια. Τώρα το αντιλήφθηκε ότι ένα μέρος έχει απαλλοτριωθεί. Στην πραγματικότητα δεν έχει κάνει τίποτα. Αδρανεί. Είναι προεκλογική περίοδο. Κάθε προε- κλογική περίοδο κάνει μια κίνηση. Σας θυμίζω την προεκλογική περίοδο του 2007 που ήρθε όλη η παράταξη του να φυτέψει για να δείξουν ότι κάτι γίνεται στη Νίκαια. Δεν έχει μείνει τίποτα, εκτός από το τσιμέντο που βάλανε για να στεγάσουν εκείνη την καντίνα.

Εδώ και 8 χρόνια θα μπορούσε να εφαρμοστεί ο Ν.2708/97 που προβλέπει για την αποζημίωση μια απαλλοτριωτέας περιοχής να υπάρξει μια κατανομή με ένα ελάχιστο ανταποδοτικό τέλος, της τάξεως πχ των 2 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο. Πιστεύω πως όλοι οι Νικαιώτες θα δίνανε 20-30 ευρώ τον χρόνο προκειμένου τα παιδιά τους αύριο να μπορούν να απολαύσουν έναν τέτοιο χώρο. Και φυσικά, αν ο Δήμος είχε μια χριστή διοίκηση, θα μπορούσε να βάζει κάθε χρόνο στην “πάντα” ένα ποσό για την απαλλοτρίωση.

Η καταβαράθρωση αυτής της περιοχή κρύβει μια σκοπιμότητα από την πλευρά των ιδιοκτητών. Καταγγέλλω επώνυμα ότι επίτηδες το αφήνουν έτσι για να αγανακτήσει ο κόσμος, να πουν δώστε το επιτέλους και να το πουλήσουν οι ιδιοκτήτες σε κάποιο συμφέρον για πολυκα- τάστημα και ο κ. Μπενετάτος βοηθάει προς αυτή την κατεύθυνση.

Πριν από έναν χρόνο [παρά ένα μήνα], στις 19 Μαΐου του 2009, η “Εν Πειραιεί” αποτύπωσε τα γεγονότα της περιόδου γράφοντας:

Πανικό έσπειρε στον Δήμο της Νίκαιας η παρουσία τηλεοπτικού συνεργείου στη χωματερή του Δηλαβέρη, μετά τα αλλεπάλληλα δη- μοσιεύματα της “Εν Πειραιεί”. Μόλις ο δήμαρχος Στέλιος Μπενε- τάτος πληροφορήθηκε ότι θα καταγραφούν και θα μεταδοθούν στο πανελλήνιο εικόνες από τον απέραντο σκουπιδότοπο, σκέ- φτηκε να κρύψει τα σκουπίδια… κάτω από το χαλί. Έδωσε ά- ρον-άρον εντολή στον προϊστάμενο καθαριότητας να αποστείλει μέσα στη νύχτα [λίγες ώρες πριν το ρεπορτάζ] τα απορριμματο- φόρα του δήμου για να αρχίσουν να απομακρύνουν τα σκουπί- δια και τα μπάζα από την περιοχή. Μόνο που τα απορριμματο- φόρα αντί να τα μεταφέρουν στον ΧΥΤΑ των Λιοσίων τα απόθεσαν στο παλιό νεκροταφείο της Αναλήψεως! Εκεί, όπου όπως έχουμε ξαναγράψει, έχει μετατραπεί από τον δήμο σε Σταθμό Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων.

Ο πρώην δήμαρχος Στέλιος Λογοθέτης ο οποίος πληροφορήθηκε το γεγονός, έσπευσε στην περιοχή όπου διαπίστωσε πως οι πληροφορίες ήταν αληθείς. Όντως τα σκουπίδια του Δηλαβέ- ρη μεταφέρονταν από τη μία χωματερή της πόλης… στην άλλη. Ο κ. Λογοθέτης κάλεσε την άμε- ση δράση για να σταματήσει η παράνομη ρίψη των σκουπιδιών ενώ, όπως υποστήριξε, θα καταθέσει και μήνυση κατά της διοίκησης του δήμου αν συνεχίσει να ρυπαίνει τον χώρο του παλιού νεκροταφείου.

Υπό τον φόβο της ξεφτίλας σε πανελλαδική μετάδοση, η διοίκηση καθάρισε ένα μέρος της έκτα- σης Δηλαβέρη, αλλά η χωματερή παραμένει. Αυτός ήταν και ο λόγος που οι κάτοικοι της περιο- χής των Άσπρων Χωμάτων έδωσαν δυναμικό παρών στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου της περασμένης εβδομάδας απαιτώντας τον άμεσο καθαρισμό της περιοχής και προειδοποι- ώντας με αποκλεισμό της Θηβών. Ο δήμαρχος τους καθησύχασε λέγοντας τους πως είναι θέμα ημερών η απομάκρυνση των σκουπιδιών, ωστόσο όμως οι κάτοικοι είναι επιφυλακτικοί και αναμένουν την τήρηση των υπεσχημένων πριν προβούν σε δυναμικές κινητοποιήσεις.

.

Ένα χρόνο μετά τα αποτελέσματα της άμεσης επιχείρησης καθαρισμού του Δηλαβέρη απει- κονίζονται ξεκάθαρα στις φωτογραφίες. Τα συμπεράσματα δικά σας…

.

Το MOnuMENTA [περιοδικό για την προστασία της φυσικής και της αρχιτεκτονικής κληρονο- μιάς της Ελλάδας και της Κύπρου] σε συνεργασία με την Ελληνική Εταιρία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, κατέθεσε έγγραφο στο οποίο εκφράζει το ενδιαφέρον του να μάθει τι ακριβώς συμβαίνει. Το έγγραφο αυτό προωθήθηκε με τον χαρακτηρισμό “Κατεπείγον” τόσο στην Εφορεία Νεωτέρων Μνημείων Αττικής όσο και στην Γενική Γραμματέα του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού. Την προηγούμενη εβδομάδα μάλιστα, ενημερωθήκαμε πως η Γενική Γραμματέας [κα Λίνα Μενδώνη] του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού διέταξε την παύση των εργασιών έως ότου ερευνηθούν εκ νέου οι δράσεις στον χώρο. Ένα ευχαριστώ είναι το ελάχιστο που θα μπορούσαμε να πούμε στις δυο εξαιρετικές συνεργάτιδες των οργανισμών αυτών.

Αν και θα το θέλαμε πολύ το Κτήμα Δηλαβέρη να γίνει ένα στολίδι για την πόλη, να γίνει για παράδειγμα όπως και το Μουσείο Πλινθοποιίας Τσαλαπάτα στον Βόλο, γνωρίζουμε δυστυχώς πως τέτοια όνειρα είναι σχεδόν αμάρτημα να κάνουμε. Παρόλα αυτά ζητάμε την άμεση αποκα- τάσταση του μνημείου, την απομάκρυνση των μπαζών, την περίφραξη και την περιφρούρη- ση. Ζητάμε να δοθεί επιτέλους μια οριστική λύση για τα “ύποπτα” κοντέινερ και τους άστε- γους που κατοικούν στα επικίνδυνα χαλάσματα. Ζητάμε να πάψουν επιτέλους όλα αυτά που γίνονται για χρόνια και μόνο να μας θλίβουν μπορούν. Ζητάμε πολλά;

Θέλουμε να είμαστε υπερήφανοι για την ιστορία μας. Αγαπάμε τα μνημεία μας. Οφείλουμε να τα περιποιούμαστε, να τα συντηρούμε και να μεταφέρουμε την πορεία τους, τον ιδρώτα και τους αγώνες των ανθρώπων που εργάστηκαν σε αυτά. Να ερευνήσουμε τις μηχανές που σώπασαν και έδωσαν την σκυτάλη τους στις σημερινές… Είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε. Τούτο είναι το σπουδαίο για εμάς.

Σημ.: Το halkidona.gr στην προσπάθειά του να ευαισθητοποιήσει τους κατοίκους πάνω απ’ όλα, τύπωσε και μοιράζει στην πόλη ένα μικρό έντυπο με την ιστορία και την σημερινή εικόνα του κτηρίου.

.

Χαρακτηρισμός Διατηρητέου: ΦΕΚ 481 τ. 4 11.06.2002

Αυτοψία Επικίνδυνα Ετοιμόρροπης Οικοδομής

Το έντυπο μας: Δηλαβέρης SOS

Εν Πειραιεί [19 Μαΐου 2009, Σελ. 05]: Τα σκουπίδια κάτω… από το χαλί

MOnuMENTA: Επιστολή ενημέρωσης για τις εργασίες κατεδάφισης

.

Μοιράσου το στο facebook

Σχετικά Posts

• Κεραμοποιία Δηλαβέρη: Το Χρονικό Μιας Καταστροφής
• Πλινθοκεραμοποιείο Τσαλαπάτα
• Μουσείο Τσαλαπάτα
• Γραφείο Τύπου Δήμου Νίκαιας: Το οικόπεδο ΔΗΛΑΒΕΡΗ ανήκει στο λαό της Νίκαιας
• Νίκαια SOS: Κτήμα Δηλαβέρη Νίκαια 06.2009
• Δ. Λιντζέρης: Tο οικόπεδο Δηλαβέρη ανήκει στη Νίκαια

.

Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην ταινία οι νεκροί από τροχαία δυστυχήματα των τελευταί- ων 50 χρόνων, είναι στην Ελλάδα περισσότεροι από τα θύματα όλων των πολέμων στους οποί- ους έχει εμπλακεί η χώρα κατά τον 20ο αιώνα.

Στις 19 Δεκεμβρίου του 2005 ο 25χρονος Γιάννης Σταυρουλάκης επιστρέφει στο σπίτι του από βραδυνή έξοδο οδηγώντας το αυτοκίνητό του με μικρή ταχύτητα στη λεωφόρο Κηφισίας, σ’  έναν απ’ τους πιο πολυσύχναστους δρόμους της Αθήνας. Ξαφνικά, και για άγνωστο λόγο, ο νεαρός φοιτητής χάνει τον έλεγχο του αυτοκινήτου του, εκτρέπεται απ’  την πορεία του, προσ- κρούει στα πλαϊνά προστατευτικά του δρόμου και καταλήγει στο στύλο μιας διαφημιστικής πινακίδας, η οποία σπάει στη μέση και τον σκοτώνει ακαριαία.

Εκείνη την ημέρα ξεκινά ο αγώνας του Μανώλη Σταυρουλάκη, πατέρα του άτυχου νέου, ο οποίος θέτει ως στόχο της ζωής του την αφαίρεση των όλων φονικών διαφημιστικών πινακίδων απ’  το οδικό δίκτυο. Στην Αθήνα οι διαφημιστικές πινακίδες είναι περισσότερες από 10.000, τη στιγμή που στο Λονδίνο δεν ξεπερνούν τις 500. Ο Σταυρουλάκης έρχεται σ’  επαφή με γονείς που έχουν χάσει επίσης τα παιδιά τους, κινητοποιείται, και γίνεται ένας σύγχρονος Ηρακλής που πολεμά τη Λερναία Ύδρα της διαφήμισης. Προσεγγίζει μέλη του κοινοβουλίου, δημάρχους, επιστήμονες, διοργανώνει ημερίδες, ευαισθητοποιεί τα Μέσα Ενημέρωσης, κάνει ρεπορτάζ, έρευνα, ακτιβισμό και σαν αποτέλεσμα δέχεται απειλές και προσφορές συμβιβασμού απ’ τις επιχειρήσεις, και υποσχέσεις απ’  τους πολιτικούς και τους Δήμους. Τα χρόνια περνούν και η υπαίθρια διαφήμιση στην Ελλάδα, εξακολουθεί να μεσουρανεί. Το 2004, με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, στήνεται μια μεγάλη εκστρατεία και το τοπίο καθαρίζει. Λίγους μήνες μετά όμως η κατάσταση επανέρχεται στο προηγούμενο, ανεξέλεγκτο καθεστώς.

Το Συμβούλιο της Επικρατείας, το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο της χώρας, εκδίδει το 2007, με αφορμή το θάνατο ενός νέου, μια απόφαση που κρίνει όλες τις υπαίθριες διαφημιστικές πινακίδες παράνομες και διατάζει τα αρμόδια όργανα να τις αποξηλώσουν. Μερικές πινακίδες αποξηλώνονται σταδιακά, αλλά εμφανίζονται μετά από μερικούς μήνες στα ίδια σημεία. Βλέποντας ότι οι πινακίδες μένουν στις θέσεις τους, προκαλώντας αυξανόμενα ατηχύματα, το Υπουργείο Εσωτερικών εκδίδει εγκύκλιο που καλεί τους αρμόδιους φορείς να προχωρήσουν στην άμεση αποξήλωση των παράνομων πινακίδων. Ταυτόχρονα εισαγγελικές αρχές προχωρούν σε διαδικασίες άσκησης διώξεων. Μάταια όμως. Μόνο ένας δήμαρχος αποφασίζει να δώσει το καλό παράδειγμα και εξαφανίζει τις πινακίδες απ’ το Δήμο του, καταρρίπτοντας το επιχείρημα πολλών που υποστήριζαν ως τότε ότι κανείς δεν έχει τη δύναμη να λύσει το πρόβλημα εφαρμόζοντας το Νόμο. Από όλη την Ελλάδα, μόνο ο δήμαρχος Γαλατσίου κ. Κυριάκος Τσίρος τηρεί το Νόμο, και αποκαλύπτει στο ντοκιμαντέρ ότι δέχτηκε πιέσεις να μην αποξηλώσει τις πινακίδες από πρόσωπα που δεν επιθυμεί να κατονομάσει.

Τον Οκτώβριο του 2008, καταδικάζεται για το θάνατο του Γιάννη Σταυρουλάκη ο διευθύνων σύβουλος μιας εταιρείας υπαίθριας διαφήμισης, ο οποίος όμως είναι 80 χρόνων… Οι επιχειρή- σεις που δραστηριοποιούνται στις πινακίδες, αλλάζουν διαρκώς έδρα, ενώ κατορθώνουν να μειώνουν τα όρια ταχύτητας σε δρόμους ταχείας κυκλοφορίας ώστε να μπορούν να τοποθετούν τα διαφημιστικά πλαίσια… Είναι τόσο μεγάλη είναι η δύναμή τους, αλλά και ο κυνισμός τους, που αυτοδιαφημίζουν τις υπηρεσίες τους, ως πολύ κατάλληλες καθώς έχουν μεγάλη πρόσβαση στο βλέμμα των οδηγών [visibility], ενώ όπως οι ίδιες λένε, το μήνυμά τους περνά κατευθείαν στο “υποσυνείδητο των καταναλωτών”.

Οι γονείς που έχουν χάσει τα παιδιά τους απ’ την υπαίθρια διαφήμιση συνειδητοποιούν ότι πολεμούν ένα αδίστακτο τέρας που αναπτύσσεται σαν τη Λερναία Ύδρα: κάθε λίγο επιτυγχάνουν μια μικρή νίκη, κάποιος Δήμος ξηλώνει μια παράνομη διαφημιστική πινακίδα, πιθανώς γιατί υπήρξε ατύχημα πάνω της, αλλά παραδίπλα ξεφυτρώνουν άλλες δύο. Οι μόνες πινακίδες που αποξηλώνονται οριστικά είναι εκείνες πάνω στις οποίες έχει σκοτωθεί κάποιος οδηγός, λέει ο πατέρας του Γιάννη Σταυρουλάκη και προσθέτει ότι “όσο πιο επικίνδυνο είναι μάλιστα το σημείο όπου τοποθετείται μια πινακίδα, τόσο πιο ακριβό είναι για τις διαφημιζόμενες επιχειρήσεις”.

Οι ίδιοι αυτοί γονείς μάς ξεναγούν σ’ ένα μακάβριο οδικό δίκτυο, δείχνοντάς μας μικρά εκκλησάκια που έφτιαξαν για τα παιδιά τους, στα σημεία που οι διαφημιστικές πι- νακίδες έγιναν οι κανονικοί δήμιοι τους. “Στην Ελλάδα ζούμε έναν ακύρηχτο εμφύλιο πόλεμο στους δρόμους, με εκατόμβες νεκρών” λέει ο Λεωνίδας Κύρκος, ιστο- ρικός ηγέτης της Αριστεράς. Κι όμως τα πολιτικά κόμ- ματα, εν όψει των εκλογών εξακολουθούν να διαφημί- ζονται επάνω στις παράνομες διαφημιστικές πινακίδες. “Ο συνειδητοποιημένος πολίτης θα έπρεπε να μποϋκο- τάρει τα προϊόντα που διαφημίζονται επάνω τους, όπως επίσης και τα ίδια τα κόμματα” επισημαίνει ο Τάσος Μαρκουίζος, ή αλλιώς Ιαβέρης, ο γνωστός βετεράνος ο- δηγός αγώνων. Και συνεχίζει ο Άρης Σταθάκης, πρώην βουλευτής του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας στη βουλή, και πρόεδρος της διακομματικής επιτροπής για την οδική ασφάλεια: “δυστυχώς με τις πινακίδες στην άκρη του δρόμου δε συγχωρούμε το λάθος του οδηγού, κι επίσης δε μπορούμε να λέμε ότι αν ξηλωθούν όλες οι πινακίδες θα μείνουν στο δρόμο τόσες οικογένειες. Δηλαδή τί πρέπει να κάνουμε; Για να συντηρούμε τις βιομηχανίες όπλων, πρέπει να κάνουμε συνεχώς πολέμους;”

Στο κύκλωμα που διαιωνίζει την εκτεταμένη παρανομία, τον μεγάλο αυτό κίνδυνο για την οδική ασφάλεια, εμπλέκονται μεγάλα συμφέροντα, πολλά χρήματα και πολλοί υπεύθυνοι. Πίσω απ’ την υπαίθρια διαφήμιση υπάρχει ένα μεγάλο δίκτυο παρανομιών, διαφθοράς και εκβιασμών. Αλλά καθώς το τέρας της Λερναίας Ύδρας τρέφεται από πολύ ισχυρούς “παίχτες” της δημόσιας ζωής, η υπαίθρια διαφήμιση μένει στο απυρόβλητο. Ο Μανώλης Σταυρουλάκης, αν και δεν είναι μόνος του, φαντάζει πολύ μικρός απέναντι στο πρόβλημα. Είναι ένας Ηρακλής που μάχεται ενάντια σ’ ένα πολυπλόκαμο καθεστώς διαφθοράς και παρανομίας. Η έκβαση της μάχης του παραμένει ανοιχτή: βέβαια, οι νεκροί στους ελληνικούς δρόμους  και τα εκκλησάκια που υπενθυμίζουν τους θανάτους, συνεχίζουν να αυξάνονται, όπως και οι διαφημιστικές πινακίδες…

.

Ταυτότητα Ντοκιμαντέρ

Διάρκεια: 55′
Σενάριο, Έρευνα, Σκηνοθεσία: Μανώλης Ανδριωτάκης
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Τάσος Παλαιορούτας / Μ. Ανδριωτάκης
Μουσική: Κώστας Γιαξόγλου
Μοντάζ: Λία Ψωμά
Διεύθυνση Παραγωγής: Μέντη Μέγα
Παραγωγή: Μανώλης Ανδριωτάκης

.

Μοιράσου το στο facebook

Σχετικά Posts

• illegalsigns.gov.gr: Χωρίς παράνομες διαφημιστικές πινακίδες
• Μανώλης Ανδριωτάκης
• Blog: Το ιστολόγιο του Μανώλη Ανδριωτάκη
• Ελευθεροτυπία: Ξηλώνονται διαφημιστικές πινακίδες από το κέντρο της Αθήνας

.

Πέρα από το ίδιο το έργο, αυτό που μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση ήταν η μουσική του, την οποία δε σας κρύβω πως βρήκα εξαιρετική. Αυτός ήταν και ο λόγος που ζήτησα να μάθω περισσότερα…

Ο Γιώργος Κομνάς είναι ο μουσικοσυνθέτης που βρίσκεται πίσω από όλα αυτά. Η συνέντευξη που μας παραχώρησε μας βοηθά να μάθουμε λίγα πράγματα παραπάνω για τον ίδιο και για τις δουλειές του.

halkidona.gr: Εμείς σε γνωρίσαμε τυχαία μέσα από το “Μας χωρίζει μια θάλασσα” του Αντώνη Παπαδόπουλου. Μια παράσταση που μιλά για τη Σμύρνη, την καταστροφή και τους ανθρώπους της. Η μουσική σου ήταν άριστα δεμένη με το έργο. Πες μας δυο λόγια γι’ αυτό. Πως έγινε η γνωριμία σου με τον Αντώνη, ποια τα ερεθίσματα για να γράψεις αυτά τα κομμάτια;

Γ. Κομνάς: Με τον Αντώνη Παπαδόπουλο γνωρίστηκα το 1996. Εκείνη την εποχή το Ιωνικό Θέατρο, ανέβαζε τη “ΝΥΦΗ”, ένα έργο που μιλά για τη Νίκαια, και τη Μικρασία. Θυμάμαι ότι με μάγεψε αμέσως  το έργο με την αμεσότητα και την ωριμότητα των χαρακτήρων κι έτσι ήταν η πρώτη, ουσιαστικά, επαφή μου με το θέατρο ως συνθέτης.  Στο “Μας χωρίζει μια θάλασσα”  κλήθηκα από τον Αντώνη να γράψω μία μουσική για ένα, επίσης, μικαρασιατικό έργο, αλλά κυρίως, κι αυτό το διαπίστωσα σε δεύτερο επίπεδο, για ένα έργο, που μιλούσε διαχρονικά για τον πόλεμο, τη φιλία, τον έρωτα, το θάνατο και τη ζωή. Προσπάθησα λοιπόν, να προσεγγίσω το θεατρικό κείμενο με βάση αυτά τα δεδομένα κι έτσι έγραψα μουσική και τραγούδια που ενώ φλερτάρουν με τον παραδοσιακό Σμυρνέικο ήχο, ωστόσο είναι τραγούδια σημερινά, δομημένα με σύγχρονες αρμονίες και τεχνικές εκτελέσεις.

Θα ήθελα εδώ να ευχαριστήσω όλα τα παιδιά του Ιωνικού Θεάτρου που ερμήνευσαν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα τραγούδια, τη Μαρία Κρασοπούλου για την ξεχωριστή ερμηνεία της σε δύο κορυφαίες μουσικές στιγμές του έργου, την Ευγενία Πασπαλά για την υποστήριξη των τραγουδιών μου ενσαρκώνοντας το ρόλο της Ανεζί καθώς και τη Μαρία Χαλκιά για τις χορογραφίες της στα μουσικά μου θέματα.

halkidona.gr: Είσαι κάτοικος της Νίκαιας έτσι δεν είναι; Οι περισσότεροι που μένουν εδώ από γεννησιμιού τους, έχουν κάποια σχέση με την ιστορία του τόπου. Εσένα οι ρίζες σου είναι προσφυγικές;

Γ. Κομνάς: Δεν έχω ρίζες προσφυγικές. Κουβαλώ όμως μέσα μου ακούσματα της δεκαετίας του ΄70 και κυρίως του Ρεμπέτικου τραγουδιού. Θυμάμαι, αν κι ήμουν μικρός, τα κουτούκια του Πειραιά, μέσα στις στοές και τα υπόγεια καπηλειά. Θυμάμαι τις μουσικές του Λοΐζου, του Θεοδωράκη, τις καινοτομίες του Άκη Πάνου και γενικότερα το γνήσιο λαϊκό και ρεμπέτικο τραγούδι. Ο πατέρας μου άκουγε μόνο ρεμπέτικο και δεν ήταν λίγες οι φορές, που όταν κοιμόταν, “έκλεβα” από το μαξιλάρι του το τρανζιστοράκι, για ν’ ακούσω τις μαγικές μελωδίες των συνθετών του ρεμπέτικου. Έτσι μπορώ να πω, ότι οι ρίζες μου δεν είναι προσφυγικές, είναι όμως καθαρά… Πειραιώτικες…

halkidona.gr: Η μουσική πως σου προέκυψε; Θυμάσαι την πρώτη φορά που σκέφτηκες να ασχοληθείς με κάτι τέτοιο;

Γ. Κομνάς: Η επαφή μου με τη μουσική ξεκίνησε στα 12 μου χρόνια, όταν  ξεκίνησα μαθήματα πιάνου, τα οποία γρήγορα εγκατέλειψα. Από εκείνη την ηλικία όμως, ανακάλυψα και την ικανότητά μου να σκαρώνω μελωδίες, απλοϊκές στην αρχή, πιο σύνθετες αργότερα και να μελοποιώ ποιητές, όπως ο Καρυωτάκης, ο Πορφύρας, ο Λαπαθιώτης, η Πολυδούρη και μετέπειτα ο Παλαμάς. Αργότερα μου δόθηκε η ευκαιρία να συνθέσω μουσική για θέατρο.

halkidona.gr: Πρώτη φορά πότε έγραψες κάτι δικό σου;

Γ. Κομνάς: Όπως είπα, ξεκίνησα από την εφηβεία μου να συνθέτω. Θα έλεγα ότι ήταν μια εσωτερική ανάγκη έκφρασης, αλλά μπορώ να πω με σιγουριά τώρα, ότι ήταν και μια βαθειά διαδικασία μάθησης της μουσικής. Είμαι λοιπόν, ως εκ τούτου, ουσιαστικά, αυτοδίδακτος και εσαεί …μαθητευόμενος!

halkidona.gr: Από πού αντλείς την έμπνευσή σου; Είναι κάτι συγκεκριμένο ή διαφέρει κάθε φορά ανάλογα με το τι θέλεις να γράψεις;

Γ. Κομνάς: Τα θέματα τα οποία με συγκινούν, είναι το θέμα του έρωτα, της μοναξιάς, της θλίψης αλλά και το θέμα του θανάτου. Με αυτήν την έννοια, με αγγίζει περισσότερο ο ποιητικός, στιχουργικός ή θεατρικός λόγος που καταπιάνεται με αυτήν τη θεματολογία. Αν με ρωτήσεις τι θεωρώ  έμπνευση, θα απαντούσα, ότι είναι η διαδικασία δημιουργίας, που ενώ θεμελιώνεται στα βιώματα, με την πλατειά έννοια του όρου [εννοώντας δηλαδή τη γονιδιακά μεταφερόμενη αλλά και στο υποσυνείδητο καταγραφόμενη γνώση], ουσιαστικά οικοδομείται, με το πως νιώθει ο δημιουργός στις συγκεκριμένες συνθήκες, τη συγκεκριμένη στιγμή. Ανακαλεί, έτσι, ακούσια τα βιώματά του και προκύπτει το δημιούργημα… Όσον αφορά τις μουσικές μου επιδράσεις εκτός από το ρεμπέτικο, το hard rock της εφηβείας μου και την μετέπειτα ενασχόλησή μου με το έργο του ανεξάντλητου Μάνου Χατζιδάκι, οι επιρροές μου είναι γενικά η μουσική της Μεσογείου, τα fados, ο Ιταλικός Νότος και η ανατολική ethnic μουσική.

halkidona.gr: Το “Μας χωρίζει μια θάλασσα” δεν είναι η πρώτη σου δουλειά. Τι άλλο έχεις γράψει;

Γ. Κομνάς: Έχω γράψει ως επί το πλείστον μουσική για θέατρο και ντοκιμαντέρ. Έχω επενδύσει μουσικά, όλα τα  έργα του Ιωνικού Θεάτρου από το 1996 μέχρι σήμερα, έχω γράψει μουσική για το ντοκιμαντέρ: “Μελί, το Ελληνοχώρι”,  για ένα DVD  παρουσίασης των πρώτων κατοίκων της πόλης της Νίκαιας, υπό την αιγίδα του Δήμου Νικαίας, τη μουσική για την ταινία “Ο Άνθρωπος που κέρδισε τη ζωή”, που αναφέρεται στη ζωή και το έργο του Νικαιώτη δημοσιογράφου και στιχουργού Κώστα Βλουτή κ.α. Συνεργάστηκα επίσης με τον Αμερικανικό Θίασο Aperture Tectonics Theatre Co., στο έργο “Through Wyeth’s Window” σε σκηνοθεσία Paul Blo- re, που ανέβηκε στο Prince Music Theater της Philadelphia.  Ιδιαίτερη τιμή για μένα ήταν η συμμετοχή κάποιων μουσικών μου θεμάτων στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Fretwellflutes Music School των ΗΠΑ και η βράβευσή μου από τον Πρόεδρο της Ένωσης Ελλήνων Μου- σουργών, κ. Θεόδωρο Αντωνίου για τη μελοποίηση του ποιήματος “Τα Τείχη” του Κ.Π. Καβάφη, στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Λογοτεχνικού Μαραθωνίου.

halkidona.gr: Το CD [Soundtrack του “Μας χωρίζει μια θάλασσα”] που έχουμε στα χέρια μας φαίνεται να μην έχει ολοκληρωθεί ακόμα. Πότε να το αναμένουμε στα δισκοπωλεία;

Γ. Κομνάς: Η μουσική και τα τραγούδια του “Μας χωρίζει μια θάλασσα”, ενώ είναι μία ολοκληρωμένη δουλειά για το θέατρο, θεωρώ ότι χρειάζεται μια άλλη μουσική προσέγγιση, προκειμένου να εκδοθεί σε CD, ως αυτόνομη δουλειά…

halkidona.gr: Δουλεύεις κάτι άλλο αυτή την εποχή;

Γ. Κομνάς: Αυτήν την εποχή γράφω τη μουσική για μία ταινία μικρού μήκους με θέμα τα Άτομα με Ειδικές Ανάγκες, ενώ ετοιμάζω την έκδοση της πρώτης μου δισκογραφικής δουλειάς με τραγούδια δικά μου σε στίχους του Αντώνη Παπαδόπουλου, της Αγνής Παλάντζα, της Μαρίας Κρασοπούλου και άλλων. Σε αυτό το CD θα περιλαμβάνονται και κάποια τραγούδια, από το “Μας χωρίζει μια θάλασσα”.

Τελειώνοντας θα ήθελα να πω, ότι είναι σημαντική η προσπάθεια που κάνει το halkidona.gr προβάλλοντας τα θέματα της περιοχής μας με μία ιδιαίτερη αισθητική και κριτική ματιά και σας ευχαριστώ προσωπικά για την συμβολή σας στην προβολή του πολιτιστικού γίγνεσθαι της πόλη μας.

halkidona.gr: Αναμένουμε τη νέα σας δουλειά λοιπόν. Σας ευχαριστούμε. Η τιμή είναι δική μας.

.

Μοιράσου το στο facebook

Σχετικά Posts

• Προσωπικός Ιστοχώρος Γιώργου Κομνά
• Ιωνικό Θέατρο
• Μας χωρίζει μια θάλασσα

.

Το Χρονικό

Σαβ. 4 Μαρτίου 1944
Η πόλη της Κοκκινιάς δέχεται επίθεση από δύο κατευθύνσεις με χωροφύλακες και ταγματασφαλίτες.
Μια ομάδα κινείται από την Λεύκα με ένα καμιόνι χωροφύλακες, το οποίο βρίσκει αντιμέτωπο τις δυνάμεις του 1ου Τάγματος του 5ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ Πειραιά, με διοικητή τον Σωτήρη Κύβελο και καπετάνιο τον Νίκο Χιωτάκη. Μετά από αυτό, οι χωροφύλακες υποχρεώνονται να υποχωρήσουν.
Η δεύτερη επίθεση γίνεται από την οδό Κυδωνιών [σήμερα Π. Ράλη] στο ύψος του Γ’ Νεκροταφείου. Αποτελείται από δύο καμιόνια με χωροφύλακες και ταγματασφαλίτες. Την εισβολή αντιμετωπίζει το 3ο Τάγμα του ΕΛΑΣ Κοκκινιάς με διοικητή τον Γιάννη Πισσανό. Οι μάχες εξαπλώνονται από το Γ’ Νεκροταφείο μέχρι τις εργατικές κατοικίες [στο σημερινό Κρατικό Νοσοκομείο Νικαίας]. Ο ΕΛΑΣ σκορπά τους ταγματασφαλίτες [τραυματίζοντας 12] οι οποίοι υποχωρούν προς την Αθήνα, ενώ κάποιοι από αυτούς υποχωρούν άτακτα προς το Κουτσουκάρι [Δήμος Κορυδαλλού, περιοχή πλατείας Ελευθερίας]. Στην υποχώρησή τους αυτή, καίνε και τρομοκρατούν τον πληθυσμό στο Κουτσουκάρι, σκοτώνοντας έναν λούστρο και έναν παλιατζή που ήταν έξω από το μπακάλικο του Λαφαζάνη στην Κυδωνιών.
Το ίδιο βράδυ συγκαλείται κοινή σύσκεψη στην Κοκκινιά από στελέχη του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ και αποφασίζουν γενική επιφυλακή και ενημέρωση του λαού της πόλης.

Κυρ. 5 Μαρτίου 1944
Οι Κοκκινιώτες πραγματοποιούν μεγάλη διαδήλωση στην πλατεία του Αγίου Νικολάου. Μόλις τελειώνει, η πόλη δέχεται επιδρομή από δύο διευθύνσεις: από την Λεύκα και την Θηβών.
Οι επιδρομείς από την πλευρά της Λεύκας, με δύο καμιόνια γεμάτα χωροφύλακες και ταγματασφαλίτες, δεν βρίσκουν ουσιαστική αντίσταση και φτάνουν στην εκκλησία των Αγίων Αναργύρων, όπου προβαίνουν σε τρομοκρατικές πράξεις κατά των κατοίκων συλλαμβάνοντας τον υπαστυνόμο Νίκο Σαββαΐδη και την γυναίκα του Άννα [δασκάλα μέλος του ΕΑΜ], τον Στέφανο Πατεράκη [ποδοσφαιριστή της Προοδευτικής], τον δάσκαλο Γιώργο Βενέτα και τον Τσακάρα.
Η επιδρομή από την Θηβών γίνεται με τρία καμιόνια γερμανοτσολιάδων. Εκεί οι μάχες απλώνονται μέχρι την Παιδική Στέγη και το 3ο Τάγμα του ΕΛΑΣ Κοκκινιάς διασπά τις δυνάμεις των εισβολέων. Το ένα φορτηγό φεύγει προς την Παλαιά Κοκκινιά μέσω της οδού Σμύρνης, το δεύτερο προς το Κουτσουκάρι, όπου εκεί το υποδέχονται οι ΕΛΑΣίτες με χειροβομβίδες και το τρίτο φορτηγό γυρνάει στην Αθήνα.
Στην αναφορά του 6ου Ανεξάρτητου Συντάγματος του ΕΛΑΣ προς το Α’ Σώμα Στρατού του ΕΛΑΣ, την ώρα του συλλαλητηρίου μαχητές του κάνουν έρανο στην περιοχή των Άσπρων Χωμάτων για να συγκεντρώσουν τρόφιμα για τα παιδιά. Εκεί προσπαθεί να τους συλλάβει ένας χωροφύλακας τον οποίο και σκοτώνουν μετά από ένοπλη συμπλοκή.
Μετά από αυτές τις επιτυχίες του ΕΛΑΣ, οι διορισμένες από τον Ι. Ράλλη τοπικές αρχές του Δήμου, μένουν χωρίς στρατιωτική κάλυψη από τους κατακτητές και έτσι ο Δήμαρχος της πόλης Γρηγόρης Χατζής παραιτείται.

Δευτ. 6 Μαρτίου 1944
Ο Πειραιάς κάνει πανεργατική απεργία συμπαράστασης προς τον λαό της Κοκκινιάς.
Η 6η του Μάρτη όμως δεν είναι ήσυχη για την Κοκκινιά. Δύο φορτηγά με ταγματασφαλίτες προσπαθούν να μπουν στην πόλη από το Γ’ Νεκροταφείο. Εκεί δίνεται μάχη όπου ο ΕΛΑΣ τους τρέπει σε φυγή προς τον ελαιώνα, δίπλα στο Νεκροταφείο.
Οι ταγματασφαλίτες αναδιοργανώνονται και ενισχύονται. Συνολικά 600 περίπου χωροφύλακες και ταγματασφαλίτες με δέκα φορτηγά προχωρούν αργά από την Κυδωνιών.
Την πρώτη αντίσταση συναντούν από τις ταράτσες των εργατικών πολυκατοικιών, από την διμοιρία του Μιχάλη Ραφαηλάκη, ο οποίος διεξάγει μάχη καθυστερήσεως.
Στην συνέχεια, η διμοιρία του Θωμά Σεβίλια στην Παιδική Στέγη μπαίνει στην μάχη, μαζί με αυτή του “Μπαρμπα Γιώργου” [Γιώργος Κιστριάδης] που βρισκόταν λίγο πιο κάτω [ΕΥΔΑΠ].
Στην Παιδική Στέγη οι ταγματασφαλίτες, υπό την πίεση που δεχόντουσαν από τον ΕΛΑΣ, αναγκάζονται να σπάσουν την φάλαγγα των 10 φορτηγών στα δύο. Η μια φάλαγγα πάει στο Κουτσουκάρι υπό συνεχή επίθεση της διμοιρίας του Κώστα Διαμαντή και του Νίκου Παπαδόπουλου με τελικό αποτέλεσμα την άτακτη φυγή τους προς πάσα κατεύθυνση.
Η δεύτερη φάλαγγα υποχωρεί προς τα Άσπρα Χώματα. Εκεί δέχεται την επίθεση της διμοιρίας του Θοδωρή Μπιζάνη και του Μιχάλη Ραφαηλάκη οι οποίοι έχουν έρθει από τις Εργατικές Πολυκατοικίες. Λίγο πιο κάτω είναι το 1ο Τάγμα του 5ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ, που φύλαγε την πόλη από πιθανή επίθεση από την Λεύκα. Την ίδια στιγμή, κάποιοι ταγματασφαλίτες καταφέρνουν να κλειστούν στο Δημαρχείο που είναι στην συμβολή των οδών Κονδύλη και Κινικίου.
Εν τω μεταξύ, στο Κρατικό Νοσοκομείο Νικαίας [Σαπόρτα] έχει διακομιστεί ο νεκρός χωροφύλακας, από τις συμπλοκές της προηγούμενης ημέρας, εκεί βρίσκονται ήδη οι ταγματασφαλίτες οι οποίοι έξαλλοι συλλαμβάνουν το προσωπικό του νοσοκομείου. Με το προσωπικό λοιπόν σαν ασπίδα, προχωρούν στην οδό Θηβών προς τον Πειραιά όπου δέχονται επίθεση από 1ο Τάγμα του ΕΛΑΣ των Σ. Κύβελος και Ν. Χιωτάκη, οι οποίοι καταφέρνουν να ελευθερώσουν τους αιχμαλώτους και να τραυματίσουν σοβαρά δύο ταγματασφαλίτες.

Το βράδυ οι ΕΑΜίτες γεμίζουν την πόλη με συνθήματα , ενώ τα “χωνιά” ακούγονται σε κάθε γωνιά της Κοκκινιάς.
“Προσοχή! Προσοχή!
Σας μιλά το ΕΑΜ! Σας μιλά το ΕΑΜ!
Αδέλφια.
Η σημερινή ημέρα θα μείνει αξέχαστη για την Κοκκινιά μας.
Για όλη την Ελλάδα.
Θα μείνει αξέχαστη η 6 Μάρτη 1944.
Κοκκινιώτες, Κοκκινιώτησες,
Σήμερα οι κατακτητές και οι εθνοπροδότες πήραν ένα καλό μάθημα από το λαό της Κοκκινιάς και από τα παλικάρια μας τους ΕΛΑΣίτες!”.

Τρ. 7 Μαρτίου 1944

Ο ΕΛΑΣ στην Κοκκινιά ήταν σε επιφυλακή μετά τα όσα συνέβησαν τις 3 προηγούμενες ημέρες, αναλαμβάνοντας την περιφρούρηση της πόλης. Η διάταξη των διμοιριών ήταν σε σχήμα “Λ”: από το Γ’ Νεκροταφείο έφταναν στο Κουτσουκάρι και την συνοικία “Γερμανικά” από την μία μεριά και από την άλλη ξεκινούσαν από το Γ’ Νεκροταφείο και έφταναν στις εργατικές πολυκατοικίες, την Παιδική Στέγη και τα Άσπρα Χώματα. Η κύρια δύναμη του ΕΛΑΣ είχε οχυρωθεί στο περιβολάκι [Πλατεία Δαβάκη] με το 3ο Τάγμα του Γιάννη Πισσάνου. Στην πλατεία βρισκόταν η ιδιωτική κλινική του Χρυσοχέρη, στην ταράτσα της οποίας είχε στηθεί το οπλοπολυβόλο του ΕΛΑΣ και η διμοιρία του Κώστα Διαμαντή.

Στις 5.00 παρατηρούνται κινήσεις των κατακτητών γύρω από την πόλη. Στις 5.45 περίπου 40 γερμανοτσολίαδες εντοπίζονται στην Θηβών στο ύψος της οδού Καραϊσκάκη. Στις 6.00 το πρωί, 4 φορτηγά με Ναζί καταλαμβάνουν θέση στην Πλατεία του Κουτσουκαρίου και δειλά-δειλά προσπαθούν να μπουν στην Κοκκινιά.
Στις 6.05 ακούγεται η σάλπιγγα του ΕΛΑΣ από το Περιβολάκι που σημαίνει την γενική επίθεση. Σε κάθε στενό της Κοκκινιάς γύρω από το Περιβολάκι οι μάχες είναι σφοδρές, σώμα με σώμα, για κάθε τετραγωνικό μέτρο, οι θέσεις αλλάζουν διαρκώς χέρια με διαρκείς επιθέσεις και αντεπιθέσεις.
Ο ΕΛΑΣ αρχίζει να υποχωρεί λόγω ελλείψεως πυρομαχικών. Από την μεριά του Δημαρχείου γερμανοτσολιάδες μπαίνουν στην πόλη. Εκεί τους αντιμετωπίζει το 3ο Τάγμα του ΕΛΑΣ με ένα οπλοπολυβόλο και πέντε χειροβομβίδες που ρίχνει ο Στέλιος Καρδάρας [ένα παιδόπουλο 18 χρονών που αργότερα εκτελέστηκε από τους Ταγματασφαλίτες, προς τιμή του οποίου ο ρεμπέτης Μιχάλης Γενίτσαρης έγραψε το τραγούδι “Στέλιος Καλδάρας” και το τραγούδησε λίγους μήνες μετά, σε εκδήλωση του ΕΛΑΣ Κοκκινιάς στην πλατεία του Αγίου Νικολάου προς τιμή του].
Οι ταγματασφαλίτες υποχωρούν, πίσω από το κινηματογράφο ΟΡΦΕΑΣ όπου σκοτώνεται ο ταγματάρχης των Γερμανοτσολιάδων Λαζάρου, 3 χωροφύλακες και 8 γερμανοτσολιάδες, ενώ οι δοσίλογοι έχουν περίπου 20 τραυματίες. Τα λάφυρα του ΕΛΑΣ είναι μια μοτοσικλέτα, ένα πολυβόλο, ατομικός οπλισμός και πυρομαχικά.

Το 2ο Τάγμα φυλάει την οδό Καραϊσκάκη, αλλά λόγω ελλείψεων σε πυρομαχικά στις 10.30 υποχωρεί. Μέχρι τις 11.00 η αντίσταση του ΕΛΑΣ έχει καμφθεί. Οι Γερμανοί έχουν καταλάβει το Περιβολάκι και 15 από αυτούς προσπαθούν να μπουν στην οδό Καραϊσκάκη, οπλισμένοι με όλμους και πολυβόλα. Εκεί τους απωθεί το 2ο Τάγμα [ο ΕΛΑΣ από εδώ και εμπρός πυροβολεί επιλεκτικά και μόνο όταν είναι απαραίτητο].
Την ίδια ώρα αποφασίζεται επίθεση με όσα πυρομαχικά έχουν απομείνει -έστω και με πέτρες- με στόχο την κατάληψη της πλατείας στο Περιβολάκι. Η διμοιρία του Θοδωρή Μπιζάνη μαζί με τον Στέλιο Καλδάρα επιτίθεται από την οδό Καραϊσκάκη, η διμοιρία του Μιχάλη Ραφαηλάκη από την οδό Κονδύλη, η διμοιρία του “μπάρμπα Γιώργου” από το γήπεδο και η διμοιρία του Θωμά Σεβίλια, από την Κυδωνιών, από την μεριά της οδού Λαοδικείας.
Οι Γερμανοί έχουν εγκατασταθεί στο κτίριο της οδού Λαμψάκου με όλμους και βάλουν στους Κοκκινιώτες. Η αντεπίθεση κράτησε μέχρι τις 13.30. Οι Γερμανοί παρά την υπεροπλία τους αιφνιδιάζονται, αφήνοντας τις θέσεις τους και υποχωρώντας προς τον Αϊ Γεώργη του Κορυδαλλού και τον Αϊ Γιώργη της κοκκινιάς. Εκεί οχυρώνονται στο σχολείο που είναι μεταξύ της οδού Γρεβενών και Ραιδεστού.
Τα πυρομαχικά του ΕΛΑΣ έχουν εξαντληθεί, ενώ ο ανεφοδιασμός από τις γύρω περιοχές είναι αδύνατος διότι η Κοκκινιά έχει περικυκλωθεί από ισχυρές Γερμανικές δυνάμεις.
Στις μάχες της 7ης Μαρτίου σκοτώθηκε και ο λοχαγός του ΕΛΑΣ Γιώργος Βογιατζής και το πτώμα του το κρεμάσανε οι ταγματασφαλίτες σε ένα δένδρο στην συμβολή των οδών Ιωνίας και Κασταμονής.
Η σχετική έκθεση του 6ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ αναφέρει ότι οι εισβολείς είχαν 34 νεκρούς και περισσότερους από 100 τραυματίες, ενώ οι απώλειες του ΕΛΑΣ ήταν 8 παλικάρια με 20 τραυματίες. Η ίδια έκθεση αναφέρει ότι ο οπλισμός που διέθετε ο ΕΛΑΣ και με τον οποίο αντιστάθηκε στις μάχες, ήταν 42 περίστροφα, 1 οπλοπολυβόλο με 1300 σφαίρες, 1 πολιβόλο Τομσον με 50 φυσίγγια και 50 χειροβομβίδες.

.

ο “Στέλιος Καρδάρας” του Μιχάλη Γενίτσαρη

Πενθοφορεί η Αγια Σοφιά, Παλιά και Νέα Κοκκινιά
Κλάψε κι εσύ τωρα ντουνιά, πιάσαν το Στέλιο τα σκυλιά.

Τον πιάσαν γερμανόφιλοι και ταγματασφαλίτες
Τον Στέλιο τον Καρδάρα μας, στο Ρέντη οι αλήτες.

Δεμένο τον επήγανε μπρος στον Αγιο Διονύση
Δέκα ντουφέκια του ριχναν ώσπου να ξεψυχήσει.

Κι άδικα τον σκοτώσανε λες κι ήτανε κατάρα
Γιατ’ ήταν στην αντίσταση, τον Στέλιο τον Καρδάρα.

Θεέ μου αν προλάβαινες, να ‘κανες άλλη κρίση
Που ‘χε μανούλα κι αδερφές και έπρεπε να ζήσει.

.

Τετ. 8 Μαρτίου 1944
Όλοι τη νύχτα οι Ναζί και οι ντόπιοι συνεργάτες τους είναι ταμπουρωμένοι στο σχολείο κάνοντας μικρές επιδρομές τρομοκρατώντας και συλλαμβάνοντας και ψάχνοντας για μαχητές του ΕΛΑΣ και μέλη του ΕΑΜ.
Από νωρίς το πρωί μέσα στο σχολείο, ο Ι. Πλυντζανόπουλος φορώντας στολή έλληνα αξιωματικού, διαλέγει ποιοι από τους αιχμαλώτους θα μεταφερθούν στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου.
Το ίδιο πρωί οι ταγματασφαλίτες εκτελούν στην πλατεία Αγ. Αποστόλων τους συλληφθέντες από τις 5 Μάρτη, υπαστυνόμο Ν. Σαββαϊδη, τον δάσκαλό Γ. Βενέτο, τον Δ. Τσακανίκα και τον Τσακάρα.
Αργά το απόγευμα Ναζί και ταγματασφαλίτες αποχωρούν από την Κοκκινιά και δεν ξαναπατούν οργανωμένα το πόδι τους μέχρι τις 17 Αυγούστου 1944.

.

Τα κείμενα και οι φωτογραφίες αυτού του άρθρου επιλέχθηκαν από το βιβλίο Χρονικό Μνήμης “Το Μπλόκο της Κοκκινιάς”, έκδοσης του 2004 από τον δήμο Νίκαιας.

Το ιδιαίτερου ενδιαφέροντος αυτό βιβλίο, με τις πολύτιμες φωτο- γραφίες και κείμενα, δυστυχώς έχει εξαντληθεί. Σύμφωνα με τα όσα μας είπε όμως ο κος Αγγελινιάδης [Αν/χος Παιδείας], ο δήμος Νίκαιας σκέφτεται να το επανεκδώσει.

Ευχαριστούμε ιδιαίτερα για την παραχώρησή τους αυτή το γρα- φείο τύπου του δήμου και τον Αν/χο κ. Αγγελινιάδη.

.

Μοιράσου το στο facebook

Σχετικά Posts

• Δίκτυο Μαρτυρικών Πόλεων & Χωριών: Η Μάχη της Κοκκινιάς
• Δήμος Νίκαιας
• Αιολική Γη: Η Μάχη της Κοκκινιάς
• Ένα απόγευμα στο Μουσείο της Μάνδρας Μπλόκου

.

Αυτό ακριβώς επισκεφθήκαμε μαζί με την κα Αρχοντία Βασ. Παπαδοπούλου, προϊσταμένη του 2ου Γραφείου Β/θμιας Εκπ/σης Πειραιά, Ιστορικός – Φιλόλογος, υποψήφια Διδάκτωρ της Ιστο- ρίας, Πρόεδρο της Ένωσης Μαγνησίας Μ. Ασίας, Αντιπρόεδρος της UNESCO Ιστορίας, Τέχνης και Θεάτρου, ιδρυτικό μέλος της Ομοσπονδίας Προσφυγικών Σωματείων Ελλάδος, μέλος της Ενώσεως Ποντίων Νίκαιας – Κορυδαλλού, της Ένωσης Σμυρναίων [Αθηνών] και της Εστίας Νέας Σμύρνης. Αιτία να την συναντήσουμε στάθηκε “η Αττική Νίκαια – Η ιστορία της προσφυγικής μεγαλούπολης”, το μοναδικό ίσως βιβλίο ιστορίας της Νίκαιας, συγγραφέας του οποίου είναι η ίδια. Η συνέντευξη που μας παραχώρησε στο halkidona.gr ήταν ιδιαίτερα τιμητική, για τον λόγο αυτό θα θέλαμε να την ευχαριστήσουμε και δημοσίως.

halkidona.gr: Αυτός ο χώρος που επισκεφθήκαμε τι είναι;
Α. Παπαδοπούλου: Αυτός ο χώρος είναι το πρώτο λουτρό της πόλης, είναι το χαμάμ. Κτίστηκε από τον αρμένιο αρχιτέκτονα Ατιμ Παλατζιάν για την καθαριότητα των προσφύγων, μικρασιατών, ποντίων, αρμενίων, όλων των πρώτων κατοίκων του συνοικισμού της Νέας Κοκκινιάς.

halkidona.gr: Πότε;
Α. Παπαδοπούλου: Γύρω στο 1924 με ‘25.

halkidona.gr: Τι ρυθμού είναι το κτήριο;
Α. Παπαδοπούλου: Οι ρίζες του προέρχονται από τον αρχαίο Ελληνικό υπόκαυστο. Είναι ένα τριμερές κτίσμα σε κανονικό ρυθμό λουτρού, που έλκει την καταγωγή του από το Βυζάντιο και την Ρώμη, όπου έπειτα -μέσω αυτών- πέρασε στην οθωμανική αρχιτεκτονική.

halkidona.gr: Τι ήταν αυτά τα τρία μέρη;
Α. Παπαδοπούλου: Στον μεγάλο χώρο η θερμοκρασία ήταν υποφερτή, ακριβώς για να συνηθίσει το σώμα. Οι επισκέπτες έπρεπε να βγάλουν τα ρούχα τους εκεί. Έπειτα έμπαιναν στον ενδιάμεσο χώρο, που ήταν πιο ζεστός, ως να καταλήξουν στο λουτρό, που ήταν ο τρίτος και σημαντικότερος χώρος.
Μετά το μπάνιο γινόταν το αντίθετο. Έμπαιναν στον χλιαρό χώρο, όπου γινόταν το μασάζ και τέλος στο ψυχρότερο έως ότου ντυθούν και φύγουν.
Το νερό ανέβαινε ζεστό μέσα από τα πυρότουβλα και τις σωληνώσεις που υπήρχαν ως να φτάσει στις μεγάλες γούρνες, στις μπανιέρες. Είναι το μοναδικό κομμάτι του χαμάμ που κατάφερε να διασωθεί ως σήμερα. Οι μηχανικοί του ΟΣΚ το προστάτευσαν αλλά δυστυχώς η έλλειψη φροντίδας όπως θα είδατε είναι ολοφάνερη.

halkidona.gr: Τι υπηρεσίες προσέφερε;
Α. Παπαδοπούλου: Στο χαμάμ οι κάτοικοι τις περιοχής μπορούσαν να κάνουν το μπάνιο τους. Στους χώρους του γινόταν το παραδοσιακό μασάζ και η σάουνα, ενώ το μέρος στο οποίο υπήρχαν οι μεγαλύτερες θερμοκρασίες υπήρχε και το λουτρό.

halkidona.gr: Ερχόταν δηλαδή κάποιος, πλήρωνε τον οβολό του…
Α. Παπαδοπούλου: Ναι, μάλιστα όπως μας μεταφέρουν οι δικοί μας, ήταν ολόκληρη ιεροτε- λεστία. Έβλεπαν τις γειτόνισσες που έπαιρναν τις παχιές πετσέτες, τις “χαβλού” και έρχονταν εδώ.

halkidona.gr: Ποιοι το επισκεπτόντουσαν το χαμάμ;
Α. Παπαδοπούλου: Όλοι οι κάτοικοι. Όποιος ήθελε ερχόταν.

halkidona.gr: Και οι γυναίκες;
Α. Παπαδοπούλου: Ναι βέβαια. Σε διαφορετικές ημέρες.

halkidona.gr: Όλες οι τάξεις;
Α. Παπαδοπούλου: Όλες.

halkidona.gr: Πόσο σημαντικό ήταν το χαμάμ για τους κατοίκους; Το έφεραν ακριβώς με το που κατοίκησαν στην περιοχή;
Α. Παπαδοπούλου: Ναι. Το έφεραν γιατί δεν υπήρχαν οι ανέσεις στα προσφυγικά δωμάτια των 36 τετραγωνικών, οπότε έπρεπε οι άνθρωποι να βρουν χώρους να χαλαρώσουν. Κοιτάξτε, αυτό ήταν ιεροτελεστία. Ήταν το κανονικό λουτρό, που το θεωρούσαν και σαν λουτρό της ψυχής. Ξεκουράζονταν εδώ. Βέβαια αυτό δε σημαίνει πως η καθαριότητα δεν γινόταν και στα σπίτια τους, αυτό όμως που συνέβαινε εδώ ήταν διαφορετικό.

halkidona.gr: Τι υπήρχε στη γύρω περιοχή του χαμάμ; Ποιοι κατοικούσαν εδώ;
Α. Παπαδοπούλου: Από εδώ και κάτω είναι η Αρμένικη παροικία της πόλης. Οι δραστήριοι αυτοί άνθρωποι ήρθαν μετά την σφαγή και την καταστροφή του ‘22 και αποτελούν ακόμα και σήμερα μια δυναμική κοινότητα. Είναι άνθρωποι φιλήσυχοι, φιλοπρόοδοι και δουλευταράδες.

halkidona.gr: Πόσα χέρια άλλαξε το κτήριο;
Α. Παπαδοπούλου: Μετά τον Παλατζιάν, το κτήριο πέρασε στην ιδιοκτησία της οικογένειας Μεταξά έως ότου να πάψει πλέον να λειτουργεί ως χαμάμ γύρω στα μέσα της δεκαετίας του ‘60. 10 χρόνια -ίσως και λιγότερο- το κτήριο αυτό παρέμεινε ανεκμετάλλευτο, ώσπου το ‘75 περίπου λειτούργησε και πάλι -ως ταβέρνα όμως- με την ονομασία “Μπαρμπα-Θωμάς”. Μετά το ‘80 μάλιστα είχε γίνει πίστα με μπουζούκια. Το κτήριο το είχε αγοράσει ο Καμάλης.

halkidona.gr: Αρμένικη ταβέρνα;
Α. Παπαδοπούλου: Όχι. Κανονική. Τότε βέβαια έγιναν οι μεγαλύτερες καταστροφές του χαμάμ, διότι για να γίνει ταβέρνα όπως καταλαβαίνετε, έπρεπε να ξηλωθούν τα πάντα. Δεν έμεινε τίποτα…

halkidona.gr: Πόσο καιρό λειτούργησε η ταβέρνα;
Α. Παπαδοπούλου: Δεν θυμάμαι. Νομίζω ως τα τέλη της δεκαετίας του ‘80. Το ‘81 βέβαια, το Δημοτικό Συμβούλιο, επί Λογοθέτη, είχε χαρακτηρίσει το κτήριο διατηρητέο. Άρα, ίσως ενώ λειτουργούσε ακόμα η ταβέρνα, το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης κατάφερε να το προστα- τεύσει κατά κάποιον τρόπο.

halkidona.gr: Μετά;
Α. Παπαδοπούλου: Μετά ήρθε η πλήρης καταστροφή. Το κτήριο είχε γίνει άντρο κακοποιών και περίεργων τύπων. Βρωμιά, δυσωδία και σκουπίδια που φτάνανε ως τον αστράγαλο. Δεν μπορούσε κανείς να πλησιάσει εδώ.

halkidona.gr: Και το σχολείο δίπλα;
Α. Παπαδοπούλου: Το σχολείο ήρθε μετά, γύρω στο ‘93 με ‘94. Αυτό περιέβαλε το χαμάμ στους κόλπους του και κάπως έτσι ξεκίνησε η σωτηρία του. Αν δεν ήταν το σχολείο τώρα μπορεί και να μην υπήρχε αυτό το μνημείο.

halkidona.gr: Πώς ξεκίνησε αυτή η προσπάθεια αναπαλαίωσης;
Α. Παπαδοπούλου: Η Νίκαια παρότι είχε πάρα πολλά προσφυγικά τετράγωνα, δυστυχώς παρά τις εκκλήσεις και τις προτάσεις που έχουμε κάνει εδώ και 20 χρόνια στις διάφορες Δημοτικές Αρχές, δεν έχει καταφέρει να διασώσει κανένα. Δεν έχει γίνει τίποτα. Θα μπορούσαμε να κάναμε ένα προσφυγικό τετράγωνο θεματικό μουσείο ή οτιδήποτε. Θα μπορούσε να αναπαλαιωθεί και να είχαμε μια πολύ όμορφη περιοχή στη Νίκαια σήμερα.
Επίσης, δυστυχώς και πάλι, το τελευταίο σχολείο του ‘22, το 2ο Δημοτικό, το 1999 κατεδαφίστηκε για να γίνει στη θέση του ένα λύκειο. Είχαμε προτείνει και εκεί να γίνει ένα μουσείο.
Τελευταίο μνημείο της πόλης λοιπόν ήταν αυτό. Κοντεύουμε να γίνουμε η πόλη που δεν έχει θύμηση. Μια πόλη που οφείλει να έχει θύμηση. Ιδρύθηκε το ‘22, ημερομηνία που σηματοδοτεί και οριοθετεί μια εποχή πολύ σοβαρή για τα Ελληνικά πράγματα, που τα αποτελέσματα της καταστροφής υπάρχουν μέχρι σήμερα. Κοιτάξτε, έχει χάσει τη φυσιογνωμία της πλέον η πόλη, παρά τις προσπάθειές μας.
Ήμασταν ευαισθητοποιημένοι λοιπόν από αυτή την αδιαφορία και όλοι οι φορείς τρέξαμε να διασώσουμε ότι είχε απομείνει από το χαμάμ. Βοήθησε βέβαια και το σχολείο [ο ΟΣΚ] γι’ αυτό.

halkidona.gr: Μόνο οι φορείς και το σχολείο; Ο Δήμος;
Α. Παπαδοπούλου: Ξέρετε… Μετά τους σεισμούς του 1999 έγινε μια σύσκεψη στον ΟΣΚ όπου παραβρέθηκαν και από τον Δήμο Νικαίας εκπρόσωποι. Εκεί μάθαμε ότι συζητήθηκε να κατεδαφιστεί το χαμάμ για να γίνει αυλή παρότι το κτήριο δεν είχε χαρακτηριστεί κόκκινο. Ζήτησα λοιπόν άμεσα τα πρακτικά από τον ΟΣΚ -τα οποία έχω πλέον- και είδα με τα μάτια μου πως όντως ειπώθηκε από τον Δήμο μας αυτό που είχα μάθει και η ίδια, με ψευδή ισχυρισμό από τους εκπροσώπους πως το κτήριο ήταν κόκκινο [κατεδαφιστέο]. Αυτό που έλεγαν στην ουσία ήταν πως η επισκευή του θα ήταν πιο ακριβή απ’ ότι να κατεδαφιστεί.
Τότε αναγκάστηκα να ξεκινήσω έναν πολύ μεγάλο αγώνα με δημοσιεύματα παντού. Καλέσαμε και τον σπουδαίο αρχιτέκτονα Δημήτρη Ψαρρό, που έχει την καταγωγή του από τις Κυδωνίες, για να μας πει την άποψή του. Το είδε γύρω-γύρω και γνωμάτευσε -απ’ όσα είχε δει εξωτερικά- ότι το κτήριο δεν είχε υποστεί ζημιές που να πρέπει να καταστραφεί και να κατεδαφιστεί. Βέβαια είχε γίνει και το εξής: ο Δήμος είχε δώσει εντολή να κτιστεί ένα τοιχίο επί της Μυλάσσων, στο διπλανό οικόπεδο, γιατί όπως σας είπα το χαμάμ ήταν επικίνδυνο μετά την εγκατάλειψη για τους μαθητές και όχι μόνο. Συνέστησε λοιπόν ο κος Ψαρρός πως αν δεν θέλουμε να πέσει το χαμάμ σε ένα μετασεισμό, πρέπει άμεσα να πέσει το τοιχίο που εφάπτεται μαζί του. Με τη γνωμάτευση αυτή κάλεσα όλα τα μικρασιατικά σωματεία και κάναμε ένα υπόμνημα στην αρμόδια Αρχαιολογική Υπηρεσία των Βυζαντινών και Νεότερων Μνημείων όπου ανήκει το λουτρό και της ζητούσαμε τη διάσωσή του. Επισυνάψαμε βεβαίως και την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου το 1981 -που είχαν ξεχάσει περιέργως πως όλοι τους- που είχαν χαρακτηρίσει το μνημείο ως διατηρητέο κτήριο.
Από εκεί και έπειτα έγινα και προϊσταμένη του 2ου Γραφείου της Β/θμιας Εκπαίδευσης όπου ανήκει το σχολείο και έτσι τα πράγματα πήραν τον δρόμο τους. Ήρθα σε συνεννοήσεις με τον ΟΣΚ και έμαθα πως ο Οργανισμός είχε τη δυνατότητα να αναπαλαιώσει μνημεία που βρίσκονταν είτε μέσα σε σχολεία είτε εκτός. Έτσι λοιπόν κάναμε την πρόταση να αναπαλαιωθεί και να χρησιμοποιηθεί ως αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, διότι παρότι το σχολείο είναι νεόκτιστο δεν είχε μια δική του.
Βέβαια ένα μνημείο της πόλης δεν μπορεί να περιβάλλεται από κανένα δημόσιο ή ιδιωτικό κτήριο. Για τον λόγο αυτό, εδώ και μια πενταετία περίπου, βρισκόμαστε στη διαδικασία να απαλλοτριωθούν κάποια παλαιότερα κτίσματα στα νότια του σχολείο και έτσι το χαμάμ να αποδεσμευθεί. Έως ότου συμβεί αυτό, η πρόταση μας ήταν -και αυτό συμβαίνει σήμερα- να μπορούν να χρησιμοποιούν τον χώρο αυτό, εκτός από το σχολείο, και φορείς της πόλης. Μπορούμε να έρθουμε εδώ και να κάνουμε εκδηλώσεις.

Στο σημείο αυτό ήθελα να συμπληρώσω πως την Κυριακή, 21 Ιαν. 2007, η Ένωση Μαγνησίας Μ. Ασίας τίμησε τον Οργανισμό Σχολικών Κτιρίων [ΟΣΚ], επειδή θεώρησε καθήκον της να δείξει ευγνωμοσύνη σ’ όλους αυτούς που επέδειξαν πραγματική φροντίδα για την αναπαλαίωση του Χαμάμ [λουτρού] της Νίκαιας. Κανείς άλλος δεν έπραξε ούτε αυτό το ελάχιστο.
Τιμητική πλακέτα επιδόθηκε στον Πρόεδρο του ΟΣΚ για τον οργανισμό και τιμητικά διπλώματα απονεμήθηκαν στον Πρόεδρο του ΟΣΚ κ. Θ. Καρλαύτη, τον Διευθύνοντα Σύμβουλο κ. Π. Παταργιά, τον Γεν. Δ/ντή Έργων κ. Α. Παπαδόπουλο, τον Δ/ντή Κατασκευών κ. Π. Ναυπλιώη, την Επιβλέπουσα Αρχιτέκτονα-Μηχανικό κ. Ε. Απλακίδου, τον Επιβλέποντα Ηλεκτρολόγο-Μηχανικό κ. Γ. Μπεθάνη, τον Αρχιτέκτονα κ. Ι. Προύσαλη και τον Πολιτικό Μηχανικό κ. Κ. Χούσο, που υπήρξαν οι συντελεστές της αναπαλαίωσης και διάσωσης του Λουτρού της πόλης μας.

halkidona.gr: Μπορεί κάποιος να το επισκεφτεί; Τι θα πρέπει να κάνει για να γίνει αυτό;
Α. Παπαδοπούλου: Τίποτα. Μπορεί να έρθει από εδώ [από το σχολείο], να του ανοίξουν την πόρτα και να μπει μέσα. Βέβαια δεν είναι επισκέψιμο με την έννοια ότι δεν υπάρχουν ώρες επισκεπτηρίου ή κάτι το ενδιαφέρον να δεις.

halkidona.gr: Αν εξαιρέσουμε το μέρος όπου μπορούμε να δούμε το πάτωμα και τις υποδομές του χαμάμ, δεν υπάρχει κάποιος άλλος χώρος με φωτογραφίες ή αντικείμενα;
Α. Παπαδοπούλου: Μου είχε πει ο τότε διευθυντής του σχολείου, όταν πρωτοήρθανε εδώ, γύρω στο ‘93-’94, ότι υπήρχε απ’ έξω μια μολύβδινη γούρνα, ξέρετε, από τις μπανιέρες που χρησιμοποιούσαν τότε, για την οποία, απ’ ότι μου είπε, κάλεσαν τον Δήμο να έρθει να την πάρει αλλά δεν ήρθε και η σχολική επιτροπή αναγκάστηκε να την πουλήσει… Δυστυχώς δεν το ήξερα, γιατί αν το ήξερα θα την αγόραζα η ίδια για να την φέρουμε πίσω.
Επίσης, όταν αναπαλαιωνόταν το κτήριο, μας κάλεσαν οι μηχανικοί του ΟΣΚ μαζί με την Αντιδήμαρχο Παιδείας του Δήμου Νικαίας, για να μας ρωτήσουν τι θα κάνουν με τα μεγάλα κασσώματα των πυλών του χαμάμ που είχαν διασωθεί. Τότε είχα προτείνει να μπουν σε κάποιον από τους αποθηκευτικούς χώρους του Δήμου διότι ήταν πολύ μεγάλα και εμείς δεν είχαμε τέτοιους χώρους. Μας είπαν μάλιστα ότι έπρεπε να γίνει τάχιστα η μεταφορά τους γιατί τα είχαν βγάλει έξω, ήταν Οκτώβριος, σε λίγο θα άρχιζαν οι βροχές και κινδύνευαν να σαπίσουν. Είχε πει θυμάμαι η Αντιδήμαρχος ότι θα τα πάρουν αλλά από εκεί και πέρα δεν ξέρω που είναι σήμερα και αν μπορούμε να τα πάρουμε πίσω.

halkidona.gr: Αυτή τη στιγμή ποιοι διαχειρίζονται το χαμάμ;
Α. Παπαδοπούλου: Πρέπει να ανήκει στην δικαιοδοσία του Δήμου Νικαίας αλλά καλό θα ήταν να τον ρωτήσετε και εσείς τον κ. Δήμαρχο. Άλλωστε τα σχολεία είναι Δημοτικά Κτίρια. Όλα τα σχολεία έχουν παραδοθεί στον Δήμο. Αν θεωρήσουμε λοιπόν το χαμάμ αναπόσπαστο κομμάτι του σχολείου σήμερα, τότε μιλούμε για ένα Δημοτικό Κτήριο. Απ’ ότι ξέρω πρέπει να γίνει μια παράδοση από τον ΟΣΚ προς τον Δήμο η οποία ακόμη δεν έχει πραγματοποιηθεί λόγο μιας εκκρεμότητας που υπάρχει με το ρεύμα. Ξέρω ότι στην αρχή υπήρχε εργοταξιακό ρεύμα και στη συνέχεια δημιουργήθηκε κάποιο πρόβλημα με το σχολείο. Πιστεύω ότι οι τεχνικές υπηρεσίες του Δήμου μπορούν να σας ενημερώσουν καλύτερα γι’ αυτό, γιατί ανήκει στην αρμοδιότητά τους. Το σίγουρο είναι ότι πρέπει να παραληφθεί το συντομότερο.

halkidona.gr: Ποιοι είναι η στόχοι σας για το μέλλον; Θα μπορούσε να εξελιχτεί κάπως αυτό το κτίριο;
Α. Παπαδοπούλου: Ένας επισκέψιμος πολιτιστικός χώρος. Μπορεί στο μέλλον να γίνονται εκθέσεις, μπορεί να γίνει μια αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του Δήμου. Το σίγουρο είναι ότι όταν παραδώσουν στο σχολείο μια δική του αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, αυτή εδώ πρέπει να αποδεσμευθεί. Και οι διευθυντές του σχολείου και εγώ η ίδια προσπαθήσαμε να περιθωριο- ποιήσουμε το κτίριο αυτό από το σχολείο με κάποια κάγκελα αλλά καταλαβαίνετε πως αυτό δεν γίνεται τελείως. Οι μαθητές πρέπει να έχουν πρόσβαση στο κτήριο μιας και σήμερα είναι η αίθουσα πολλαπλών του σχολείου.

halkidona.gr: Πότε πιστεύεται θα γίνει η νέα αίθουσα πολλαπλών του σχολείου, έτσι ώστε να αποδεσμευθεί το χαμάμ;
Α. Παπαδοπούλου: Έχουν γίνει κάποιες επιτροπές, στις οποίες εκ θέσεως δεν μπορώ να συμμετάσχω, αλλά είναι χρονοβόρες διαδικασίες. Υπάρχουν προθεσμίες μεταξύ του ΟΣΚ και των ιδιοκτητών των ακινήτων που βρίσκονται εκεί όπου θα μπορούσε να γίνει η νέα αίθουσα πολλαπλών και όπως καταλαβαίνεται αυτό από μόνο του είναι κάτι πολύ χρονοβόρο.

halkidona.gr: κα Παπαδοπούλου σας ευχαριστούμε πολύ.
Α. Παπαδοπούλου: Και εγώ σας ευχαριστώ που βοηθάτε στην ανάδειξη του μοναδικού πλέον μνημείου της πόλης.

Δείτε τη Νίκαια σε μεγαλύτερο χάρτη

Μυλάσσων 3 & Αρμενίων Προσκόπων, Νίκαια
Τηλ.: 210 4917751
Εντός του Πειραματικού Γυμνασίου .Νίκαιας

.

Μοιράσου το στο facebook

Σχετικά Posts

• Ένωση “Μαγνησίας” Μικράς Ασίας
• Αρχοντία Βασ. Παπαδοπούλου
• Οργανισμός Σχολικών Κτιρίων ΑΕ

.

“Ξεφυλλίζοντας” για λίγο τις παιδικές τους φαντασίες αρχίσαμε να μαθαίνουμε πολλά. Έχουμε όμως πολύ δρόμο ακόμα για να τις ομαδοποιήσουμε και να τις φωτογραφίσουμε. Θα είναι σίγουρα η πιο ευχάριστη δουλειά που έχουμε να κάνουμε τα Χριστούγεννα, έτσι ώστε να είμαστε έτοιμοι μετά τις γιορτές με τα ημερολόγια, τους απεσταλμένους μας στην ουσία που μέσα από τις σελίδες των μηνών θα μας υπενθυμίζουν τα όνειρά τους.

Το συντομότερο δυνατό θα προχωρήσουμε στην ολοκληρωμένη παρουσίαση των έργων και ενδεχομένως την δημιουργία έκθεσης.

.

Μοιράσου το στο facebook

Σχετικά Posts

• Το Πάρκο Των Ονείρων Μου
• 136646/Γ7 19/11/2009 Η απόφαση του Υπουργείου Παιδείας για την δράση μας
• Σβήσαν τα φώτα της δεξαμενής
• Βόλτα στη Δεξαμενή, μετά από 1 μήνα καθάρισμα!

.