Το 2012 θα είναι σίγουρα μια δύσκολη χρονιά. Το κλειδί όμως της ευτυχίας είναι το θάρρος και η αισιοδοξία, που δίχως φλόγα και ενθουσιασμό τίποτα σπουδαίο δεν μπορεί να γίνει.
Είναι φορές που ο άνθρωπος ξεπερνά τα πράματα που ‘ναι ικανός να κάμει και τούτες οι φορές είναι που μένουν να θυμάται. Αν δαύτες όμως δεν αφορούν τον εαυτό του μοναχά αλλά ολάκαιρο το έθνος κι αν δεν είναι κάτι που φτιάνει ατομικά μα και μ’ όλους αντάμα, τότε λοιπόν δεν θα ‘ναι θύμηση για να θυμάται μόνος αλλά χρέος όλων μας, αυτών, δικό μας και γενεών που θα ‘ρθουν για να τιμούν, να μη ξεχνούν και να ‘χουν για καμάρι.
Αδιαμφισβήτητα αυτό που ζούμε σήμερα είναι πέρα για πέρα ακατανόητο, απαράδεκτο και για πολλούς από εμάς απάνθρωπο. Παρόλα αυτά αισθάνομαι πως μια εβδομάδα πριν πέρασε μια ημέρα που στιγματίστηκε πιότερο από το σήμερα παρά το τότε. Προσπεράσαμε έτσι γεγονότα σπουδαία, ασύλληπτα για το έθνος μας.
Στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, στο Έπος του ’40 αλλά και μετέπειτα στη Γερμανική Κατοχή, γράφτηκαν ορισμένες από τις λαμπρότερες στιγμές της ιστορίας μας. Μια τέτοια ήταν και το Μπλόκο [στη μετέπειτα Γερμανική Κατοχή] που στιγμάτισε την πόλη μας, δεν ήταν όμως η μόνη. Ξεφυλλίζοντας τα “ΧΡΟΝΙΚΑ της ΝΙΚΑΙΑΣ” Οκτωβρίου - Νοεμβρίου του 1962, ξεχώρισα ένα άρ- θρο του Μίμη Πετρωτού που είχε τίτλο “Πως υποδέχτηκε η Νίκαια, το άγγελμα του πολέμου, το 1940” που θα ‘θελα να μοιραστώ μαζί σας.
Η ενότητα κύριοι… Κατακτιέται δεν χαρίζεται…( απόσπασμα από την ομιλία του Δημοτικού Συμβούλου κου Σιδέρη Ιωάννη στη συζήτηση για το έμβλημα του Δήμου Νίκαιας - Ρέντη ) |
Η απόφαση για τις εκδηλώσεις της 28ης Οκτωβρίου [η οποία δεν συζητήθηκε αλλά απλός ανα- κοινώθηκε] είναι να γίνουν και πάλι δυο παρελάσεις στο Δήμο Νίκαιας - Αγ. Ι. Ρέντη, όπως α- κριβώς έγινε και στις 25ης Μαρτίου 2011.
Δυο [2] παρελάσεις σε ένα [1] Δήμο για δεύτερη φορά την ίδια στιγμή που γίνονται περικοπές σε προϊόντα, εκδηλώσεις και υπηρεσίες βασικότατες. Πόσο το κόστος των παρελάσεων; Πόσες πα- ρελάσεις γίνονται στην Αθήνα των 2 εκατομμυρίων; Πόσες στον “Καλλικρατικό” Δήμο Κερατσινί- ου - Δραπετσώνας; Πως άραγε κατακτιέται η ενότητα του κ. Σιδέρη;
Ούτε δυο, ούτε τρία αλλά 43, όσο απίστευτο και να φαίνεται, κλειστά μαγαζιά καταγράψαμε στον άλλοτε πιο εμπορικό δρόμο της Νίκαιας, στην πρώην Κονδύλη, σήμερα 7ης Μάρτη. Τα κολλημέ- να “ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ” πάνω στις τζαμαρίες των βιτρινών που πριν από μερικούς μήνες περιείχαν ρούχα, τσάντες, παπούτσια και άλλα είδη και προσέλκυαν το καταναλωτικό κοινό, έχουν πάρει μορφή επιδημίας. Και δεν είναι μόνο η οικονομική κρίση. Στην πρώην Κονδύλη σήμερα βλέπεις μια ρημαγμένη εμπορική περιοχή με δεκάδες λουκέτα σε υγιείς, κατά το παρελθόν, εμπορικές ε- πιχειρήσεις, όπου συμβαίνει όμως το εξής παράδοξο. Εκεί που τα νόμιμο εμπόριο πεθαίνει, βρί- σκει ζωή το παραεμπόριο. Παράνομοι αλλοδαποί μικροπωλητές στήνουν το δικό τους “μαγαζί” πάνω στις στάχτες των κατεστραμμένων καταστηματαρχών. Μπροστά στις άλλοτε φωταγωγη- μένες βιτρίνες των καταστημάτων τους. Δεν μας έκανε εντύπωση το γεγονός ότι ενώ οι αστυνο- μικοί της ΕΛ.ΑΣ. βρίσκονταν μόλις μερικά μέτρα πιο κάτω, αδιαφορούσαν για την παρουσία τους. Δεν είναι η πρώτη φορά που συναντάμε αυτό το φαινόμενο που πουθενά αλλού στον κό- σμο δεν συμβαίνει. “Όταν τους συλλαμβάνουμε ή τους απομακρύνουμε, ερχόμαστε αντιμέ- τωποι με τους πολίτες που μας φωνάζουν και μας ζητούν να τους αφήσουμε και αυτούς να δουλέψουν” μας είπε ένας από τους αστυνομικούς που προσεγγίσαμε για να τους επισημά- νουμε το αδίκημα που τελείται μπροστά στα μάτια τους.
Το προσκλητήριο του Εσταυρωμένου “θυσία για τον άνθρωπο” ας γίνει για τον καθένα μας πρά- ξη προσφοράς για το συνάνθρωπο. Καλή Ανάσταση με Αγάπη για όλο τον κόσμο.
“Αν με το χέρι στην καρδιά και με βαθιά αίσθηση της ευθύνης που φέ ρουμε απέναντι στους πολίτες του ενιαίου Δήμου, κάνουμε σωστά την δουλειά μας, τότε αυτό το Δημοτικό συμβούλιο θα παράγει έργο και θα λειτουργήσει επ’ ωφελεία του νέου Δήμου”.
Με τα λόγια αυτά, έκλεισε την εναρκτήρια ομιλία του ο νέος Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Μαν. Κουφόγιαννης, απευθυνόμενος στο σύνολο του νέου Δημοτικού Συμβουλίου του νέου Δήμου Νίκαιας - Αγ. Ι. Ρέντη.
Το 2011 είναι μια χρονιά γεμάτη προκλήσεις. Σας ευχόμαστε ολόψυχα να σας βρει γεμάτους από δύναμη, έρωτα και φαντασία.
Χρόνια πολλά & καλά. Αγάπη!
Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών -στα οποία θα αναφερθούμε μετά την δεύτερη Κυριακή- μας έκαναν να προβληματιστούμε αρκετά. Μας δημιουργήθηκε έτσι η ανάγκη να αναδημοσιεύσουμε σε άρθρο ένα παλαιότερο μας σχόλιο [προσαρμοσμένο ελάχιστα στο σήμερα] ελπίζοντας έτσι να απαντήσουμε στο γιατί ορισμένων που ‘χουν παραμείνει σ’ εποχές, σκέψεις κ πράξεις ύποπτες…
“Να το λοιπόν γιατί δεν καταδέχομαι να υψώσω το κεφάλι στ΄αστροφώτιστα διαστήματα. Θα πεί τε, τ’ άστρα είναι μακριά κι η γη μας τόση δα μικρή. Ε, το λοιπόν, ό,τι και να είναι τ΄άστρα, εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω. Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστη- ριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει, είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε…”
Ναζίμ Χικμέτ
Αν και είναι νωρίς ακόμα να βγουν ασφαλή συμπεράσματα, παρόλα αυτά, όλα δείχνουν πως οι υποψηφιότητες των κκ Ιωακειμίδη, Λογοθέτη και Μπενετάτου είναι οι επικρατέστερες, με τις δυνάμεις του καθενός να αναμετρώνται σχεδόν καθημερινά. Τα γκάλοπ έχουν την τιμητική τους αυτή την περίοδο αλλά δυστυχώς, σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, δεν δείχνουν να συμφωνούν. Αν σε αυτό προσθέσουμε και το γεγονός ότι οι συμμαχίες συνεχώς αναπροσαρμόζονται τότε, για εμάς τουλάχιστον, είναι αρκετά αναξιόπιστα.
Προσπαθώντας να αποκωδικοποιήσουμε λιγάκι τα δεδομένα θα σας παρουσιάσουμε τα εκλογι- κά αποτελέσματα των τελευταίων ετών στις δυο ενωμένες πλέον πόλεις και τους νέους διεκδικη- τές των ψήφων μας, έτσι όπως φαίνεται πως διαμορφώνονται σήμερα.
