Μεγαλώνει ο συνοικισμός των σεισμόπληκτων στη Νίκαια
09.07.2011 | ZASKARΣε άρθρο της η σημερινή Ελευθεροτυπία [Σάββατο 9 Ιουλίου 2011] αναφέρεται στον συνοικι- σμό των σεισμόπληκτων του ’99 [στο οικόπεδο δίπλα από του Δηλαβέρη].
Σύμφωνα με το άρθρο, στο συνοικισμό μεταφέρθηκε επιπλέον μια οικογένεια από τη Ν. Ιω- νία εν αγνεία της Δημοτικής Αρχής, επιβαρύνοντας επιπλέον την ήδη βεβαρημένη κατάσταση, με το πρόσχημα από το Υπουργείο να είναι πάντοτε το ίδιο: πρόκειται για κάτι εντελώς προσωρινό.
“Δωνάτε κάτι να μην πεθάνω νηστικιά”
Εξαθλίωση στο συνοικισμό σεισμόπληκτων στη Νίκαια, όπου προστέθηκαν κ από τη Νέα Ιωνία
της ΝΑΝΤΙΑΣ ΓΙΑΝΝΙΡΗ
Στο συνοικισμό σεισμοπλήκτων στη Νίκαια, το θερμόμετρο μέσα στο ξεχαρβαλωμένο λυόμενο δείχνει 40 βαθμούς Κελσίου. Μόλις μπαίνεις ο ιδρώτας τρέχει ποτάμι. Μέσα στέκει μόνη και πα- ρατημένη η 85χρονη Ερασμία Ροντογιάννη. Αυτή είναι η καινούργια της ζωή. Δεν έχει τρεχούμενο νερό, ούτε τουαλέτα. Λόγος για ηλεκτρικό δεν γίνεται καν, αφού το ρεύμα είναι κομμένο από πέρ- σι στον οικισμό.
Εχουν περάσει λίγες μέρες τώρα που μεταφέρθηκε -μαζί με το λυόμενό της- στη Νίκαια από τον αντίστοιχο οικισμό της Ν. Ιωνίας, ο οποίος καταργήθηκε. Η μεταφορά συνολικώς 29 οικισμών από τη Ν. Ιωνία εντάσσεται στο πλαίσιο προγράμματος του ΥΠΕΚΑ [πρώην ΥΠΕΧΩΔΕ]. Σύμ- φωνα με τον υπεύθυνο του τμήματος Στέγασης και Αποκατάστασης Σεισμοπλήκτων, Θ. Τσέπη: “Στόχος είναι να καταργηθούν σταδιακά όλοι οι συνοικισμοί σεισμοπλήκτων που υπάρχουν ακό- μη σε 10 δήμους με πάνω από 1.000 οικίσκους. Τι θα απογίνουν οι άνθρωποι που έχουν απο- μείνει εκεί, οι απόκληροι της ζωής; Υπάρχει γι’ αυτούς το ελληνικό κράτος;”
Οπου κι αν κοιτάξεις στον οικισμό στη Νίκαια, για τον οποίο όλοι οι δημάρχοι μέχρι σήμερα αδιαφορούν, η εικόνα είναι απογοητευτική. Εκεί ζουν οκτώ οικογένειες με τα παιδιά τους εδώ και περίπου 12 χρόνια. Οι περίπου 30 άνθρωποι του συνοικισμού, που ζουν κάτω από τραγικές συνθήκες, είναι η μόνη ελπίδα για την υπερήλικη κυρία Ερασμία. Της έχουν τραβήξει ένα λάστιχο για να πλένεται έξω στο ύπαιθρο, πίσω από ένα σεντόνι.
“Είμαι έρμη, δωνάτε κάτι μέχρι να πεθάνω, γιατί θα πεθάνω νηστικιά. Μια ζωή δημότης Ν. Ιωνίας ήμουν και ο δήμος μάς πέταξε έξω, δεν νοιάστηκε καθόλου για εμάς. Δεν έχω τα παιδιά μου…” Κρατά τη φωτογραφία με τρεις γιους, ο ένας πεθαμένος από το 1999… “Στη Ν. Ιωνία πήγαινα στην εκκλησία στον προφήτη Ηλία και μου έδιναν ένα πιάτο φαΐ. Μόλις 300 ευρώ σύνταξη έχω, αλλά πλήρωνα και το ηλεκτρικό μου και το τηλέφωνο”, θα πει απελπισμένη. Τα χέρια απλωμένα μάς δείχνουν το φτωχικό νοικοκυριό της χωρίς ψυγείο, με μια συσκευή τηλεφώνου που δεν συνδέεται πουθενά.
“Ευτυχώς που μας δέχτηκαν οι άνθρωποι εδώ στη Νίκαια στο συνοικισμό. Είμαι απελπισμένος, το λυόμενό μου πετάχτηκε σε μια γωνία και έχει τώρα δύο τρύπες στο πάτωμα. Τις έκλεισα με χαρτόνι. Με τι μέσα θα το φτιάξω; Εγώ είμαι με κάρτα ανεργίας και δουλειά, το ξέρω, δεν πρό- κειται να βρω. Πώς θα ζήσουμε; Τι θα κάνουμε; Οι συνθήκες είναι απάνθρωπες” μας λέει μιλών- τας με δυσκολία, εξοντωμένος από “τις τιμές που τους περιποιεί το ελληνικό κράτος”, ο Γιώργος Κανελλάκης, που καταγγέλλει το δήμαρχο Νέας Ιωνίας για την παρά τις εκκλήσεις αδιαφορία του προς τους δημότες του.
Το λυόμενο της Μαρίας Ξανθοπούλου έχει υποστεί τις περισσότερες ζημιές, ενώ η ίδια βρίσκεται στο νοσοκομείο. Κάποια από τα υπάρχοντά της βρίσκονται σπασμένα και σκορπισμένα ένα γύ- ρω.
“Εμείς δεν λέμε να φύγουν, πού να πάνε οι άνθρωποι; Απλώς προστέθηκαν και αυτοί στο χάλι μας, χωρίς αποχέτευση, χωρίς νερό και βέβαια χωρίς ρεύμα, αφού για εμάς δεν βρέθηκε καμία λύση” μας λέει η κ. Μακρή, που παλεύει ακούραστα ξεπερνώντας τις απογοητεύσεις για τη ζωή στον οικισμό.
Ο αρμόδιος
Η “Ε” κατά την επικοινωνία της με τον υπεύθυνο του υπουργείου κυρία Τσέπη, απέσπασε την υπόσχεση ότι η κατάσταση αυτή είναι εντελώς προσωρινή. Οτι θα ειδοποιηθεί ο εργολάβος, που ανέλαβε τις μεταφορές, ώστε να διορθωθούν οι ζημιές και ότι θα εγκατασταθεί σύστημα αποχέ- τευσης και υδροδότησης. Για το τελευταίο ευθύνεται και ο Δήμος της Νίκαιας, οι επικεφαλής του οποίου -όπως έχουμε καταγράψει και σε προηγούμενο ρεπορτάζ- έχουν εγκαταλείψει, τα τελευταία χρόνια, τον οικισμό της περιοχής. Από την άλλη πλευρά, ο Δήμος της Νίκαιας δεν έχει ακόμα ενημερωθεί για τη μεταφορά του οικισμού της Νέας Ιωνίας. Οσο για ρεύμα, θα πρέπει οι ίδιοι να κάνουν αίτηση στη ΔΕΗ και να πληρώσουν για καινούργιο ρολόι.
Πηγή: Ελευθεροτυπία, Σάββατο 9 Ιουλίου 2011
Δείτε τον Συνοικισμό Σεισμόπληκτων Νίκαιας σε μεγάλο χάρτη
_________________
Σχόλιο Αρχισυντάκτη
Η περιοχή στην οποία είναι εγκατεστημένοι οι σεισμόπληκτοι ανήκει στο Γενικό Κρατικό. Δυστυ- χώς μέχρι πρόσφατα αυτό δεν το γνώριζε ούτε ο διοικητής του Νοσοκομείου. Στα κοντέινερ, εκ- τός από τους σεισμόπληκτους, σύμφωνα με μαρτυρίες των ίδιων, ζουν αθίγγανοι με σοβαρό- τατες προβατικές δράσεις και άλλοι που δεν θα έπρεπε καν να βρίσκονται εκεί με τους περισ- σότερους [υπό το συμπαθές βλέμμα όλων μας] να κλέβουν ρεύμα και νερό. Οι δυο - τρεις οικο- γένειες πραγματικών σεισμόπληκτων αναγκάζονται σχεδόν καθημερινά να γίνονται μάρτυρες μιας νοσηρής υποβάθμισης και από την άλλη την αστυνομία να επισκέπτεται τα κοντέινερ για διάφο- ρα.
Εμείς, ανάξιοι απόγονοι των προσφύγων της Σμύρνης, το μόνο που κάνουμε είναι να πετούμε -5 μέτρα πιο κει από τις παράγκες- ότι περίσσεψε από το φαγοπότι μας.
Όλα αυτά δίπλα από το 4ο Γενικό Λύκειο, πίσω ακριβώς από το Γενικό Κρατικό, στο ίδιο τετρά- γωνο με το Μνημείο Βιομηχανικής Ιστορίας του Δηλαβέρη [τη μεγαλύτερη χωματερή της πόλης], 100 μέτρα μακριά από τον Πολιτιστικό Πολυχώρο “Μάνος Λοΐζος” και το Village Park.
Απορίας άξιο είναι πως έχει αποφασιστεί να γίνει η μεταφορά σεισμόπληκτων από άλλες περιοχές στον δήμο μας, δίχως να λάβει γνώση η Δημοτική Αρχή. Απορίας άξιο είναι επίσης με ποια κριτή- ρια και θράσος αποφασίζει ο οποιοσδήποτε τη διαιώνιση μιας απαράδεκτης από κάθε άποψη κατάστασης.
Μου είναι αδιανόητο πως είναι δυνατόν να συντελείται τέτοια εξαθλίωση από εμάς τους ίδιους. Πως γίνεται να αναπτύσσουμε μια περιοχή και συνάμα να την υποβαθμίζουμε συνεχώς.
Θα πρέπει επιτέλους να σκεφτούμε σοβαρά τη μοίρα αυτών των ανθρώπων [που δεν είναι μόνο όσοι ζουν στα κοντέινερ] σε συνεργασία με την πολιτεία, θα πρέπει επιτέλους να δούμε σοβαρά τι θέλουμε από το μεγαλύτερο σημείο υποδοχής της πόλης [για διάφορες δραστηριότητες: υγείας, παιδιάς, ψυχαγωγίας, πολιτισμού].
Εκεί που σε οποιοδήποτε σημείο της Ευρώπης, κάτι παρόμοιο θα αποτελούσε κοιτίδα της πό- λης, εμείς συνεχίζουμε την ξεφτίλα μας, ρίχνοντας πάντα κάπου αλλού το μπαλάκι.
Μοιράσου το στο facebook
Σχετικά Posts
- Συγκέντρωση διαμαρτυρίας για το κτήμα Δηλαβέρη στη Νίκαια
- enet.gr: “Δωνάτε κάτι να μην πεθάνω νηστικιά”
- Για τον Δηλαβέρη στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
01.08.2011 στις 19:34
Το halkidona.gr είχε την ευκαιρία να συναντήσει, στο περιθώριο του δημοτικού συμβου- λίου, την αντιδήμαρχο κοινωνικών υπηρεσιών Νίκαιας - Ρέντη κα Κουφατζίδου Τσιρώνη και να συνομιλήσει μαζί της για τη νέα κατάσταση που δημιουργήθηκε στο συνοικισμό των σεισμόπληκτων.
Από τη συνέντευξη μπορείτε να καταλάβετε το καθεστώς που επικρατεί στον χώρο, τις αυθαιρεσίες κράτους και κατοίκων αλλά και το τι μέλη γενέσθαι σε μια περιοχή που από τη μια κτίζουμε τον πολιτισμό μας και από την άλλη κάνουμε τα πάντα για να τον θάψουμε μέσα στα μπάζα.
Το ευχάριστο που προέκυψε από τη συνέντευξη είναι πως θα ξεκινήσει επιτέλους να ερευ- νάται η υπόθεση με τα αζήτητα που υπάρχουν στον δήμο μας.
halkidona.gr: κα Κουφατζίδου, πρόσφατα γίναμε μάρτυρες μιας περίεργης υπόθεσης ό- σων αφορούν τον συνοικισμό των σεισμόπληκτων του ’99, που βρίσκεται πίσω απ’ το Γε- νικό Κρατικό. Συγκεκριμένα, πριν λίγες ημέρες μεταφέρθηκαν εκεί πέντε νέοι οικίσκοι κον- τέινερ από τη Νέα Ιωνία. Γνωρίζατε γι’ αυτή τη μετακίνηση;
Ιωάννα Κουφατζίδου Τσιρώνη: Δεν γνώριζα. Δεν μας ενημέρωσε κάποιος. Το έμαθα ουσι- αστικά από εσάς.
halkidona.gr: Πείτε μας λίγο τι γίνεται…
Ιωάννα Κουφατζίδου Τσιρώνη: Αμέσως μετά την πληροφόρησή μου από εσάς, έστειλα ένα συνεργείο με τρις κοινωνικές λειτουργούς να διερευνήσουνε την κατάσταση.
Ήθελα να δούμε όλο το καθεστώς εκεί, η κατάσταση έχει να κάνει ως εξής: επτά [7] οικο- γένειες μοιράζονται δεκατρείς [13] οικίσκους όσων αφορά τους παλαιούς ενοίκους. Από αυτές τις επτά οικογένειες, οι δυο [2] είναι αθίγγανοι, οι τέσσερεις [4] είναι σεισμόπληκτοι ενοικιαστές -που ειλικρινά εγώ αυτό τον όρο δεν τον καταλαβαίνω- και μια [1] οικογένεια σεισμόπληκτη που είχε ιδιόκτητη κατοικία. Δηλαδή, απ’ όλες αυτές τις επτά οικογένειες, μία ανήκει στους σεισμόπληκτους, όλοι οι άλλοι είναι άσχετοι.
Αυτοί που έχουν έρθει είναι μεμονωμένοι, ένας δηλαδή σε κάθε οικίσκο. Οι ηλικίες τους είναι από 56 μέχρι 92 ετών.
halkidona.gr: Το 92 είναι πολύ σοβαρή περίπτωση.
Ιωάννα Κουφατζίδου Τσιρώνη: Το 92 είναι πολύ σοβαρή περίπτωση. Κοιτάμε να δούμε με το ΕΚΑ μήπως μπορούμε να την στεγάσουμε κάπου, γιατί έχει τα παιδιά της, έχει τρία παιδιά τα οποία την επισκέπτονται και της φέρνουν φαγητό αλλά εν πάση περατώσει δεν είναι συνθήκες διαβίωσης αυτές.
halkidona.gr: Τα παιδιά της δεν μπορούν να την αποκαταστήσουν;
Ιωάννα Κουφατζίδου Τσιρώνη: Δεν ξέρω… Τρις γιους έχει…
halkidona.gr: Είναι από τα περίεργα της κοινωνίας.
Ιωάννα Κουφατζίδου Τσιρώνη: Είναι από τα περίεργα της κοινωνίας. Έχει τρις γιους.
halkidona.gr: Οι άνθρωποι λοιπόν που μένουν σε αυτά είναι σεισμόπληκτοι του 1999 όλοι τους;
Ιωάννα Κουφατζίδου Τσιρώνη: Αυτοί που έχουν έρθει τώρα -οι καινούριοι- δεν έχουν κάποια στοιχεία να προσκομίσουν για το τι είναι, οι εκ της Νέας Ιωνίας. Έχουν έρθει και μας έχουν δώσει μόνο τα προσωπικά τους στοιχεία, ηλικιακά δηλαδή και ονοματεπώνυμο.
halkidona.gr: Είναι δυνατόν να υπάρχουν ακόμα αυτού του είδους οι καταυλισμοί 12 χρό- νια μετά;
Ιωάννα Κουφατζίδου Τσιρώνη: Σαφώς και όχι. Θεωρώ ότι είναι αδιανόητο να υπάρχουν, όπως θεωρό ότι είναι αδιανόητος και ο τρόπος που έγινε.
Δηλαδή, σε ενημέρωση που είχα από τον κ. Τσέπη “γιατί φέρατε αυτούς τους οικίσκους χωρίς να μας ενημερώσετε;” η απάντηση ήταν “Εμμμ… Ναι, η αλήθεια είναι πως δεν σας ενημερώσαμε αλλά είχαμε σκοπό…” και εκεί τον διέκοψα και του λέω “Να μας πείτε ότι ήρθατε και μας φυτέψατε 4-5 οικήματα; Για όνομα του Θεού. Και έμαθα ότι θα φέρεται και άλλα 12”. “Ναι” λέει “Γιατί μας είπε ο κ. υφυπουργός…”, λέω: “Ενα λεπτό, ποιανού εντολές εκτελείτε;”. Μου λέει: “προφορικά του κ. υφυπουργού”. Ωραία “έχετε άδεια από το Κρατικό;”. Μου λέει: “Ο κ. υφυπουργός θα το κανόνιζε”. Λέω: “Με συγχωρείτε, προβήκατε σε κάποιες ενέργειες χωρίς να έχετε κάποια έγγραφη εντολή και χωρίς να ενημερώσετε τον αντίστοιχο δήμο που πηγαίνετε και κάνετε αυτές τις δράσεις και ούτε και τον αντίστοιχο ιδιοκτήτη που βάζετε τους οικίσκους;”. Δεν μου απάντησε…
halkidona.gr: Ο κ. Ρέσος, ο διοικητής του Γενικού Κρατικού…
Ιωάννα Κουφατζίδου Τσιρώνη: Δεν έχει ιδέα. Δεν είναι ενημερωμένος, γιατί ανέλαβε ο κος Δήμαρχος πια, μίλησε και με τον κ. Τσέπη. Του ζήτησε εγγράφως όλα αυτά που μας πε- ριέγραψε. Εντάξει, δεν υπήρχε έγγραφη εντολή αλλά του ζήτησε να μας περιγράψει εγγρά- φως όλα αυτά που έγιναν. Επίσης ενημερωθήκαμε από τον κ. Ρέσο ότι ούτε και εκείνοι γνώριζαν κάτι.
Από εκεί και πέρα, εμείς σαν δήμος, εκείνο που αιτούμεθα είναι: ή αποκαταστήστε ανθρώ- πινες συνθήκες εκεί, σ’ αυτόν τον χώρο ή αλλιώς καθαρίστε αυτόν τον χώρο. Δεν μπορεί να υπάρχει αυτό το καθεστώς. Όταν λέμε ανθρώπινες συνθήκες εννοούμε σαν Κρατικό Νικαίας, γιατί από το Κρατικό Νικαίας που είναι οι ιδιοκτήτες το ζητάμε, θέλετε να αναλάβετε τη διαδικασία ηλεκτροδότησης, παροχής νερού, διαμόρφωσης του χώρου, καθαριότητας… Θέλετε να φτιάξετε έναν ανθρώπινο οικισμό; Τότε εμείς δεν έχουμε κανένα πρόβλημα, αλλά αυτό το πράγμα, σκουπίδια δεξιά, σκουπίδια αριστερά και στη μέση και άνθρωποι είναι αδιανόητο.
halkidona.gr: Αν λάβω υπόψη μου μια παλαιότερη συνέντευξη που μας έδωσε ο διοικητής του Γενικού κρατικού κ. Ρέσος μας είπε ότι σ’ εκείνον τον χώρο θα ήθελε να κάνει ένα παράρτημα των ψυχολογικών κλινικών που υπάρχουν στο Γενικό Κρατικό.
Ιωάννα Κουφατζίδου Τσιρώνη: Κανένα πρόβλημα από εμάς.
halkidona.gr: Να σας ρωτήσω και σας παρακαλώ απαντήστε μου με το χέρι στην καρδιά. Οι οικίσκοι αυτοί στα κοντέινερ, 12 χρόνια κιόλας μετά τον σεισμό, πρώτον προσφέρουν απάνθρωπες συνθήκες, ιδίως 12ετίας -δεν είναι δηλαδή κάτι προσωρινό το οποίο στήθηκε, πλέον έχει γίνει μόνιμη κατοικία- θα ‘θελα να σας ρωτήσω: Υπάρχει περίπτωση να λυθεί αυτό το ζήτημα; Δηλαδή να πάψουν αυτοί οι άνθρωποι να ζουν σε αυτά τα κοντέινερ;
Κάποιοι νοικιάζανε… Υπάρχουν και οικονομικοί μετανάστες οι οποίοι είναι οικονομικά εξαθλιωμένοι, παρόλα αυτά δεν μένουν σε κοντέινερ…
Ιωάννα Κουφατζίδου Τσιρώνη: Έτσι.
halkidona.gr: …νοικιάζουν και μένουν σε σπίτια. Μήπως μπορεί να γίνει κάτι ή εν πάση περιπτώσει και με τη βοήθεια των αρχών, όλων των αρχών, όχι μόνο του δήμου αλλά και του κράτους. Να βρεθεί μια λύση ανθρώπινη γι’ αυτούς τους ανθρώπους.
Ιωάννα Κουφατζίδου Τσιρώνη: Εμείς τουλάχιστον σε ότι αφορά δομές κρατικές, δηλαδή όπως σας είπα τώρα για την γιαγιά των 92 χρονών, θέλουμε να δούμε μήπως έχουμε κάποια δυνατότητα να στεγαστεί σε κάποιον ξενώνα και να φύγει από το κοντέινερ, δεν είναι δυνατόν. Σε ότι αφορά λοιπόν δομές που μπορούν να βοηθήσουν και να φιλοξενηθούν τέτοιοι άνθρωποι είμαστε ανοιχτοί. Το να νοικιάσουμε σπίτια, να πληρώσουμε δηλαδή κάποιο κόστος για να νοικιάσουν σπίτια αυτοί οι άνθρωποι είναι πάρα πολύ δύσκολο.
halkidona.gr: Να βοηθήσετε αυτούς τους ανθρώπους να νοικιάσουν ενδεχομένως.
Ιωάννα Κουφατζίδου Τσιρώνη: Να τους βοηθήσουμε πως; Οικονομικά;
halkidona.gr: Όχι. Έχει γίνει πολύς λόγος και στα Δημοτικά Συμβούλια για κάποια αζήτητα που βρίσκονται στην περιοχή της Νίκαιας.
Ιωάννα Κουφατζίδου Τσιρώνη: Αυτό το θεωρώ καταπληκτική ιδέα. Απλά είναι ένα κομμάτι που θέλουμε να διερευνήσουμε. Πήρα και ένα έγγραφο από το Υπουργείο Εσωτερικών, το οποίο βέβαια δεν το έχω ακόμη αποκρυπτογραφήσει, που μιλάει για διάθεση αζήτητων ακινήτων. Έχω βάλει την αρμόδια υπάλληλο να με φέρει σε επαφή, με αυτήν που μου έστειλε αυτό το διαβιβαστικό, να δω τι ακριβώς εννοεί και πραγματικά μας ανοίγει πιθανά άλλες πόρτες.
halkidona.gr: Ένα τελευταίο ερώτημα πολύ σημαντικό για εμάς. Υπάρχει κάποιο χρονοδιάγραμμα απομάκρυνσης αυτών των οικίσκων και ουσιαστικής στην ουσία αποκατάστασης, που είπαμε προηγουμένως;
Ιωάννα Κουφατζίδου Τσιρώνη: Αυτή τη στιγμή δεν είμαι σε θέση να σας δώσω χρονοδιάγραμμα. Αφού γίνουν όμως οι απαιτούμενες διαδικασίες με το Κρατικό Νικαίας -γιατί μην ξεχνάμε ότι είναι ο ιδιοκτήτης του χώρου- και σε συνεργασία μαζί τους, πιστεύω ότι θα μπορούμε να έχουμε ένα πάρα πολύ καλό αποτέλεσμα.
Είναι σαφή αυτά που ζητάμε: ή φτιάξτε τον ανθρώπινο οικισμό ή αλλιώς το τελειώνουμε, καθαρίζουμε, δεν είναι δυνατόν να γίνει κάτι άλλο.Επίσης ένα τελευταίο, δεν πρόκειται να έρθουν άλλοι οικίσκοι. Αυτό τελείωσε, γιατί ήταν να έρθουν άλλοι 12. Ε, αυτό τελείωσε.
Το θέμα είναι πως θα τελειώνουμε και με τους υπολοίπους, εξασφαλίζοντας στους ανθρώπους που δικαιούνται κάτι γιατί σας είπα, υπάρχουν και κάποιοι που…
halkidona.gr: Εντάξει δεν είναι να τους πετάξουμε στο δρόμο, ασφαλώς, εννοείται…
Ιωάννα Κουφατζίδου Τσιρώνη: Έτσι, γιατί στην χρονική περίοδο που ζούμε, είναι λιγάκι δύσκολο να πετάξουμε στον δρόμο ανθρώπους.
halkidona.gr: Επιτρέψτε μας λοιπόν, στο τέλος του χρόνου να σας ξαναενοχλήσουμε για το συγκεκριμένο γεγονός.
Ιωάννα Κουφατζίδου Τσιρώνη: Οποτε θέλετε. Ελπίζω και εγώ να έχω νεότερα πολύ πιο σύντομα από το τέλος του χρόνου.
halkidona.gr: Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ.
Ιωάννα Κουφατζίδου Τσιρώνη: Να είστε καλά.
14.07.2011 στις 10:46
Αίσχος
11.07.2011 στις 08:53
Το halkidona.gr επικοινώνησε σήμερα το πρωί με τον αρμόδιο του Υπουργείου Υποδομών της Διεύθυνσης Σεισμοπλήκτων του τμήματος Στέγασης Σεισμοπλήκτων κ. Θανάση Τσέπη ο οποίος μας είπε ότι η απόφαση για τη μεταφορά των κοντέινερ πάρθηκε γιατί το οικό- πεδο που βρίσκονταν μέχρι πρότινος στη Ν. Ιωνία και άνηκε στην Αγροτική Τράπεζα και την ΠΑΣΕΓΕΣ πουλήθηκε σε ιδιώτες και έτσι ήταν αναγκασμένοι να μετακινήσουν όσους έμενα εκεί. “Το οικόπεδο της Νίκαιας ανήκει στο Νοσοκομείο, άρα είναι κρατικό και αυτός ήταν ο λόγος που τους μεταφέραμε εκεί”.
Στην ερώτησή μας αν όσοι βρίσκονται στα κοντέινερ είναι σεισμόπληκτοι μας απάντησε χαρακτηριστικά : “Σχεδόν κανείς από όσους μένουν σε αυτά δεν είναι σεισμόπληκτος. Στα κοντέινερ μένουν κυρίως αναξιοπαθούντες”.
Τελευταία ερώτηση, στην κουβέντα μας με τον κ. Τσέπη, αφήσαμε το ενδεχόμενο να υπάρ- ξει κάποιο χρονοδιάγραμμα απομάκρυνσης όλων αυτών των “κουτιών” και ουσιαστικής αποκατάστασης των ανθρώπων που διαμένουν σε αυτά αλλά δυστυχώς για μια ακόμα φο- ρά απογοητευτήκαμε από την απάντηση που μας έδωσε. Δεν υπάρχει τίποτα συγκεκρι- μένο, ούτε κάποιος σχεδιασμός απομάκρυνες από το τμήμα του και δεν γνωρίζει να μας πει ποιος είναι αρμόδιος γι’ αυτό.
Είναι στιγμές που δεν ξέρεις τι να κάμεις. Η απογοήτευση σου από την ξεφτίλα όλων όσων ορίσαμε να μας διοικούν [όλων όμως] είναι τόσο μεγάλη που πραγματικά δεν ξέρεις πώς να τη διαχειριστής. Ε λοιπόν, μια από αυτές της στιγμές είναι και δαύτη.
10.07.2011 στις 16:34
Πέντε [5] νέα κοντέινερ πεταμένα κυριολεκτικά το ένα δίπλα στο άλλο ήρθαν από τη Ν. Ιωνία στη Νίκαια για να εξυπηρετήσουν ποιος ξέρει ποιον και να υποβαθμίσουν για μια ακόμα φορά την ανθρώπινη υπόσταση και τη νοημοσύνη όλων μας.
Τρία νέα κοντέινερ σε τούτη τη γωνιά. Το ρεύμα από το πλιάτσικο της κολόνας φωτισμού πρέπει να μοιραστεί και σε αυτά τώρα.
Άλλα δυο βρίσκονται πιο μέσα.
Εκεί δε ζουν μόνο οι σεισμοπαθείς του ’99, ούτε όσοι αυθαίρετα κατέλαβαν τα υπόλοιπα κοντέινερ ή έφτιαξαν παράγκες, αλλά και όσοι καταυλίζονται στο προαύλιο του Δηλαβέρη αλλά και μέσα στο μνημείο. Απίστευτο και όμως συμβαίνει εδώ και δεκαετίες πλέων.
Και όλα αυτά ασφαλώς γύρω από έναν απίστευτο μανδύα αθωότητας των πάντων. Ο ένας πιο αναρμόδιος από τον άλλο.
Μετά βίας πάρθηκε ένα κοντέινερ πριν μερικούς μήνες και ξάφνου πέντε νέα έκαναν την εμφάνιση τους. Ας αποφασίσουμε επιτέλους. Θέλουμε ή δε θέλουμε να δοθεί οριστική λύση στη κατάντια αυτών των ανθρώπων και η περιοχή να πάρει επιτέλους τις ανάσες που τόσο πολύ αναζητά;
Δυο μέτρα πιο κει το πλιάτσικο το γύφτων, που έχουν κάνει την περιοχή [υπό την ανοχή μας ασφαλώς] μόνιμη πλέον κατοικία, αφού πήραν ότι είχε αξία από το μνημείο -κατά τα άλλα- του Δηλαβέρη, συνεχίζουν μπρος τα μάτια μας να κλέβουν το Γενικό Κρατικό τούτη τη φορά. Πως αλλιώς άλλωστε να συντηρηθεί ολόκληρο Golf!
Ας μας πει κάποιος σ’ αυτή τη μπανανία πόσα χρόνια πρέπει να περάσουν μετά από έναν σεισμό για να πάψουν να υφίστανται καταυλισμοί. Ας μας πει κάποιος ποιος είναι αυτός που πρέπει να αντιδράσει και που κοιμάται να τον ξυπνήσουμε.
10 χρόνια σχεδόν προσπαθούμε, πολύ έντονα σ’ αυτή την περιοχή, να κάνουμε τα όνειρα μας πράξη, με όσο το δυνατόν πιο συμβατικούς όρους και σήμερα ακόμα, επισκέπτεσαι το σημείο και δεν ξέρει πώς να αντιδράσεις, να κλάψεις ή να φωνάξεις; Τι άλλο πρέπει να γίνει επιτέλους;