Και το 4ο & 8ο Γυμνάσιο Νίκαιας στο χορό των κινητοποιήσεων
11.03.2011 | ZASKARΝέος γύρος κινητοποιήσεων ενάντια στις συγχωνεύσεις ετοιμάζεται στη Νίκαια, μετά από αυτές του 28ου Δημοτικού. Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του 8ου Γυμνασίου εξέδωσε σχετι- κή ανακοίνωση η οποία καλεί τους γονείς σε έκτακτη γενική συνέλευση τη Δευτέρα 14 Μαρτί- ου 2011 και ώρα 18:30 στο χώρο του σχολείου.
Κρίσιμο θεωρείται το επόμενο διάστημα για το υπουργείο Παιδείας. Σήμερα Παρ. 11 Μαρτίου ή το αργότερο στις αρχές της επόμενης εβδομάδας αναμένονται οι τελικές αποφάσεις των συγ- χωνεύσεων, ενώ σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα του υπουργείου το δίμηνο Μαρτίου - Απριλί- ου θα κατατεθούν προς ψήφιση στη βουλή τα σχέδια νόμου με την εξής σειρά:
-
Σχέδιο Νόμου για τα Πειραματικά Σχολεία
-
Συγχώνευση Οργανισμών [ΟΕΔΒ, Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, ΚΕΕ, ΟΕΠΕΚ]
-
Αλλαγές στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ [νέο μοντέλο διοίκησης]
-
Σχέδιο Νόμου για την αναδιάρθρωση της διοίκησης της εκπαίδευσης [το οποίο μεταξύ άλ- λων θα προβλέπει την κατάργηση των γραφείων εκπαίδευσης και σε περιφέρειες με μεγάλο αριθμό σχολείων]
-
Σχέδιο Νόμου για το Νέο Λύκειο [το οποίο εκτιμάται ότι η υπουργός Παιδείας Άννα Δια- μαντοπούλου θα δώσει στη δημοσιότητα γύρω στα τέλη Μαρτίου]
Κι ενώ το υπουργείο Παιδείας βιάζεται να προχωρήσει μέσα στις επόμενες ημέρες στον ορισμό του τελικού αριθμού των συγχωνεύσεων σχολείων σε όλη την Ελλάδα, προκαλώντας κύματα αντι- δράσεων σε όλη τη χώρα, εκπαιδευτικοί, γονείς και τοπικοί αυτοδιοίκηση επισημαίνουν ότι “τα κριτήρια των συγχωνεύσεων είναι καθαρά οικονομικά και όχι εκπαιδευτικά”.
Ο ρόλος του μικρού σχολείου της γειτονιάς, κυρίως για παιδιά που προέρχονται από οικονομι- κά αδύνατες ή κοινωνικά ευαίσθητες οικογένειες, είναι σημαντικός. Αν τα σχολεία συγχωνευθούν και το μικρό σχολείο της γειτονιάς καταργηθεί, τότε θα πρέπει να περιμένουμε μεγάλη διαρροή μαθητικού πληθυσμού, κυρίως στις περιοχές όπου ζουν μετανάστες, οικογένειες χαμηλού οικο- νομικού εισοδήματος. Η μαζικοποίηση της εκπαίδευσης και η οριστική κατάργηση της μοναδι- κής προσωπικής σχέσης εκπαιδευτικού - μαθητή, ειδικά την περίοδο της κρίσης που διανύου- με, θα πληγώσει καίρια τον κοινωνικό ιστό της χώρας, η συνοχή του οποίου δοκιμάζεται σκλη- ρά.
“Προσπαθεί να μας πείσει η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης & Θρησκευμά- των, με προσχηματικές, εκβιαστικές και κατευθυνόμενες διαβουλεύσεις, ότι προλαβαίνει στο ε- λάχιστο χρονικό διάστημα ενός μήνα [στις 27 Ιανουαρίου 2011 στάλθηκε από το υπουργείο η σχετική εγκύκλιος στις διευθύνσεις εκπαίδευσης και στις 25 Φεβρουαρίου 2011 απέστειλαν οι διευθύνσεις συμπληρωμένους τους σχετικούς πίνακες στο υπουργείο] να ολοκληρώσει για όλη την επικράτεια τη σοβαρότατη μελέτη που απαιτείται και αφορά τις καταργήσεις - συγχωνεύσεις, ώστε να αποφασίσει σε ποιο σχολείο θα φοιτήσουν τη σχολική χρονιά 2011 - 2012 άνω του μι- σού εκατομμυρίου μαθητές σε όλη τη χώρα, αναστατώνοντας χιλιάδες οικογένειες”, υποστήριξε ο κ. Φωτόπουλος.
“Θέλουμε να τονίσουμε την ανεκτίμητη συμβολή των σχολικών μονάδων στη ζωή των τοπικών κοινωνιών και να τους ζητήσουμε να αποκρούσουν τις επιλογές του υπουργείου Παιδείας, που οδηγούν σε προκρούστειες συγχωνεύσεις - καταργήσεις πολλών σχολείων”, τονίζει ο πρόεδρος της Γ’ ΕΛΜΕ Τριαντάφυλλος Τρανός. Στο ίδιο μήκος κύματος ο πρόεδρος της Α’ ΕΛΜΕ Νίκος Αγαθαγγέλου υποστηρίζει ότι “επιχειρείται η συρρίκνωση των σχολείων με οικονομίστικους ό- ρους”.
“Θα δημιουργηθούν σχολεία - μεγαθήρια, τα σχολεία θα γίνουν απρόσωπα και ελλοχεύει ο κίνδυ- νος να αυξηθούν τα κρούσματα της σχολικής βίας. Φανταστείτε ένα σχολείο σαν ένα τεράστιο ε- μπορικό κέντρο” υπογραμμίζει το μέλος του ΔΣ της ΟΛΜΕ Θέμης Κοτσιφάκης.
Από τη πλευρά της, η υφυπουργός Παιδείας Εύη Χριστοφιλοπούλου, υπογράμμισε ότι τα κρι- τήρια για τις συγχωνεύσεις των σχολείων είναι αποκλειστικά παιδαγωγικά και κοινωνικά, και όχι οικονομικά, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι “Η διαδικασία των συνενώσεων και ιδρύσεων σχολείων έχει ως σκοπό τη δημιουργία ζωντανών και ανοικτών σχολείων. Η χώρα έχει πάνω από 1000 μο- νοθέσια σχολεία, που σημαίνει ότι ένας δάσκαλος κάνει ταυτόχρονα μάθημα σε 6 τάξεις! Στοχεύ- ουμε στα εξαθέσια Δημοτικά για να έχει κάθε τάξη το δάσκαλό της και την ξένη γλώσσα. Τα πολύ μικρά Γυμνάσια και Λύκεια δεν προσφέρουν τις επιλογές, την ομαδοποίηση και την κοινωνικο- ποίηση, που επιτρέπει στους μαθητές να προχωρούν στην εκπαίδευση και τη ζωή τους. Τα κρι- τήρια λοιπόν των συνενώσεων είναι πρωτίστως παιδαγωγικά. Δεν συνενώνουμε για να συνενώσου- με και δεν δημιουργούμε σχολεία “μαμούθ”, ούτε αλλάζουμε τον αριθμό των μαθητών ανά τάξη”.
Η κ. Χριστοφιλοπούλου απαντά στην ΟΛΜΕ, τονίζοντας ότι διάλογος γίνεται, με γνώμονα το συμ- φέρον του μαθητή: “Εξετάζουμε την κάθε περίπτωση μεμονωμένα και με ιδιαίτερη προσοχή. Αξιολογήσαμε τα σχόλια της διαβούλευσης και συνεχίζουμε τον εποικοδομητικό διάλογο με τους Περιφερειακούς Διευθυντές Εκπαίδευσης και τις νέες Αρχές Τοπικής Αυτοδιοίκησης”, σημειώνει και συνεχίζει “Στόχος μας είναι να καταλήξουμε στις καλύτερες επιλογές συνενώσεων σχολικών μονάδων, με γνώμονα πάντα το συμφέρον του μαθητή, την εκπαιδευτική και υλικοτεχνική πλη- ρότητα των σχολείων και την ανάπτυξη της τοπικής κοινωνίας. Σε σχολεία ζωντανά και καινοτό- μα, ανοικτά στη τοπική κοινωνία. Δημιουργούμε ένα σχολείο κύτταρο πολιτισμού”.
Ο Σύλλογος Γονέων του 8ου Γυμνασίου Νίκαιας αναφέρει χαρακτηριστικά στην ανακοίνωσή του ότι με 30 παιδιά ανά τμήμα, τους μισθούς τους να μειώνονται συνεχώς και κατ’ επέκταση την αδυναμία τους να παρέχουν φροντιστηριακή βοήθεια στα παιδιά τους και την μείωση ε- πιχορηγήσεων στα σχολεία, οδεύουμε στο “να σπρωχθούν ακόμα και οι πιο δύσπιστοι στην ανάγκη για χρηματοδότηση από εξωτερικούς πόρους - χορηγίες”.
Τίποτα απ’ όσα αφορούν τον “εποικοδομητικό διάλογο με τις νέες Αρχές Τοπικής Αυτοδιοίκη- σης” δεν ισχύει, σύμφωνα με όσα είπε ο Δήμαρχος Νίκαιας - Αγ. Ι. Ρέντη Γιώργος Ιωακειμίδης, υπογραμμίζοντας ότι καλέστηκαν απ’ το Υπουργείο να συζητήσουν στο Δημοτικό Συμβούλιο μια επί της ουσίας ειλημμένη απόφαση.
Ερωτηματικά αποτελούν για εμάς επίσης πολλά ακόμα σημεία των προτάσεων της κ. Χριστοφυ- λοπούλου όπως το “δεν δημιουργούμε σχολεία “μαμούθ”, ούτε αλλάζουμε τον αριθμό των μαθη- τών ανά τάξη” και ασφαλώς το “στόχος μας είναι να καταλήξουμε στις καλύτερες επιλογές συνε- νώσεων σχολικών μονάδων, με γνώμονα πάντα το συμφέρον του μαθητή”.
Σύλλογος Γονέων & Κηδεμόνων 8ου Γυμνασίου Νίκαιας: Ανακοίνωση
Μοιράσου το στο facebook
Σχετικά Posts
- Νέα κινητοποίηση μαθητών, γονέων και δασκάλων για το 28ο Δημοτικό
- Ενωση Συλλόγων Γονέων Κηδεμόνων Νικαίας
- Αίτημα για άρνηση συγχωνεύσεων θέτει ο Κ. Παπαδόπουλος
15.03.2011 στις 11:26
Η ποσότητα επηρεάζει την ποιότητα αναμφισβήτητα. Βέβαια η ποιότητα δεν είναι μόνο ποσότητα και η ποσότητα [όταν αυτή αυξάνετε σε λογικά πλαίσια] δεν είναι το σημαντικότερο κριτήριο της ποιότητας. Επίσης, κάτι που ξέχασα να επισημάνω στο προηγούμενο μου σχόλιο, ευθύνη δεν έχουν μόνο όσοι από τους πολιτικούς μας τοποθετούνται γενικός, αλλά και εμείς που δεν τους ζητούμε να κάνουν κάτι συγκεκριμένο. Ως να τους ζητήσουμε λοιπόν, την ευθύνη θα την έχουμε και εμείς.
15.03.2011 στις 11:14
Επιτρέψτε μου να μην μιλήσω για τις συγχωνεύσεις διότι βλέπω ότι το αναλύσατε σε μεγάλο βαθμό. Θα μιλήσω όμως για την ποιότητα μάθησης που υπάρχει στα σχολεία της Νίκαιας. Αξίζει ένα μεγάλο τεράστιο μπράβο στους εκπαιδευτικούς της πολης, διότι από χαλκό δημιουργούν διαμάντια. Ρώτησα την δασκάλα σε κάποιο από τα νηπιαγωγία της πόλης “πόσες φορές έχει έρθει παιδοψυχολόγος να μιλήσει με τα παιδιά;” και μου χαμογέλασε λέγοντας μου ότι εμείς τα κάνουμε όλα… Και εγώ ρωτώ τέτοια έλλειψη έχει αυτή η χώρα σε αυτές τις σημαντικές επιστημονικές ειδικότητες; Τελικά το όραμα μας για την εκπαίδευση σε αυτήν την πόλη πρέπει να το εξαντλήσουμε διεκδικόντας την ποσότητα ή δημιουργώντας την ποιότητα στην εκπαίδευση; Σε αυτά τα δύσκολα ερωτήματα πρέπει να απαντήσουμε ώστε να καθορίσουμε τον στόχο τον οποίο θα θέσουμε… Είμαστε σε θέση να καθήσουμε στο τραπέζι να μιλήσουμε για την εκπαίδευση σπάζοντας το “Εγώ” μας;
15.03.2011 στις 10:27
Άλλη μια συνάντηση 60 ατόμων [μαζί με τους αιρετούς και τους θεσμικούς] στην οποία είπαμε ότι οι συνενώσεις είναι κακές, βρίσαμε το κράτος, είπαμε για αγώνες στη Νίκαια, για το ασφαλιστικό, για σχολεία που βρίσκονται 45 λεπτά μακριά το ένα από το άλλο, για τα φροντιστήρια και άλλα τέτοια. Κατά την άποψή μου όμως, κανείς απ’ όσους μίλησαν [θεσμικούς και αιρετούς - όχι γονείς], πέρα από γενικές διαπιστώσεις, δεν είπαν τι να κάνουμε επί των συγκεκριμένων σχολείων στον συγκεκριμένο δήμο - στον δήμο μας δηλαδή. Όλοι βέβαια έριξαν το μπαλάκι στους γονείς, σπεύδοντας να πουν βέβαια ότι θα είναι στο πλευρό τους σε κάποιον ενδεχόμενο αγώνα τους.
Μου είναι βαρετή η συμπαράσταση του τίποτα. Μου είναι βαρετή η διεκδίκηση του καναπέ. Αλήθεια, σε ‘σας δεν είναι;
Μίλησε και ο κ. Μπενετάτος και μάλιστα όχι μόνο για τις συγχωνεύσεις αλλά και για την παιδία γενικότερα, ξέρετε, αυτός που μέχρι χθες ήταν δήμαρχος σε μια πόλη στην οποία ουδέποτε έγινε κουβέντα στο Δημοτικό Συμβούλιο για την παιδεία [το οποίο τώρα εγκαλεί να κάνει το νέο Δημοτικό Συμβούλιο], στην οποία ο διευθυντής του 4ου Λυκείου τον παρακαλούσε να κάνει κάτι για την χωματερή που βρίσκεται δίπλα στο σχολείο, την μεγαλύτερη χωματερή της πόλης, ο διευθυντής που έφερε 3 φορές τις υγειονομικές υπηρεσίες οι οποίες σχημάτισαν μάλιστα και σχετική δικογραφία. Ο δήμαρχος που με δική του απόφαση κτίστηκε ένα σχολείο [το οποίο άφησε απλήρωτο] μέσα σε μια άλλη χωματερή, την δεύτερη μεγαλύτερη της πόλης, που άφησε απλήρωτους τους σχολικούς φύλακες, που αδιαφόρησε για τις συντηρήσεις των κτηρίων [ακόμα και για τα ιστορικά - όπως αυτό του χαμάμ], που δεν έκανε τίποτα για το 8ο Νηπιαγωγείο που στεγάζεται ακόμα και σήμερα σε έναν “μαγαζί” και άλλα πολλά. Ο δήμαρχος που δεν υπέγραψε κάτω από το κοινό ψήφισμα αλλά έσπευσε να βγάλει ένα δικό του. Ντροπή.
Για να επανέλθω όμως, κατά την άποψή μου, στις κουβέντες που γίνονται πλέον, δεν θα έπρεπε να υπάρχουν διαπιστώσεις αλλά προτάσεις απ’ όλους. Να δημιουργηθεί ένας κατάλογος πιθανών κινητοποιήσεων - δράσεων και προτάσεων και επί του συγκεκριμένου να δούμε, με τη βοήθεια ειδικών, τι μπορεί να γίνει.
Είναι σημαντικό καταρχάς να δούμε πόσοι είμαστε και να δούμε αν -αυτοί που είμαστε- συμφωνούμε. Αυτό μπορεί να γίνει για παράδειγμα στέλνοντας ένα χαρτί με τις 5 επικρατέστερες δράσεις και με μερικές κενές σειρές [για μια ενδεχομένως έκτη πρόταση που θα μπορούσε να συνταχθεί] σε όλους τους γονείς μέσα από τα παιδιά, ζητώντας τους να πάρουν υπεύθυνη θέση, συμπληρώνοντας μάλιστα και έναν τηλέφωνο επικοινωνίας. Νομίζω πως με αυτή τη διαδικασία θα βγουν πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα.
Κατά τα λοιπά, η δική μου πρόταση είναι η εξής: [1] πρέπει να τους δεσμεύσουμε όλους ώστε να μην υπάρχει ούτε μισός επιπλέον μαθητής από αυτούς που αποφασίστηκαν [25 για τα δημοτικά και 28 για τα γυμνάσια] και [2] πρέπει να επιτύχουμε καμία ειδική αίθουσα να μην καταργηθεί. Στην αίθουσες αυτές υπάρχει λόγος που τα παιδιά πρέπει να είναι λίγα και αυτός ο λόγος είναι ιερός.
Για το πρώτο πρέπει να ζητήσουμε τη δέσμευση από τον δήμο και την ρητή του εντολή, στην περίπτωση που παραβιαστεί ο ΝΟΜΟΣ, να κλείσει όλα τα σχολεία της πόλης. Αυτό για να ξέρουμε και τι λέμε όταν μιλούμε για τους αγώνες αυτής της πόλης.
Για το δεύτερο πρέπει να ζητήσουμε την συμβολή των βουλευτών με αυτό ως μοναδικό αίτημα και τη δική τους παρουσία [και όχι απλά συμπαράσταση] σε μια κοινή συνάντηση με την κυρία Χριστοφυλοπούλου.
Για όλα τα βήματα, από την συγκέντρωση των προτάσεων έως τη υλοποίηση, πρέπει να δημοσιοποιούνται τα ονόματα των συμμετεχόντων και μη, επωνύμων, ανώνυμων, αιρετών, θεσμικών και γονέων. Θα πρέπει να δούμε όλοι ποιοι είναι αυτοί που συμμετέχουν και με ποιον τρόπο και ασφαλώς να δούμε ποιοι είναι αυτοί που δεν συμμετέχουν και με πια δικαιολογία. Όλοι τους. Αυτό για να ξέρουμε τι λέμε όταν κάνουμε λόγο περί προσωπική ευθύνης. Υπάρχει ρόλος για όλους.
Η ποιότητα στην εκπαίδευση δεν εξαρτάται μόνο από τον αριθμό των μαθητών αλλά και από δεκάδες άλλα πράγματα, πολύ πιο ουσιαστικά κατά την άποψή μου. Αυτά πρέπει να διαφυλάξουμε…
…αν θέλουμε βέβαια.
14.03.2011 στις 23:59
Ωραιότατα! Ξεκίνησα το Γυμνάσιο στο 4ο Γυμνάσιο Νικαίας (Αγωγή για τους παλιότερους) και είμασταν 30 και παιδιά στην τάξη. Ήμουν στο Α8. Νομίζω ότι α και β γυμνασίου δεν έκανα φιλολογικά μαθήματα λόγω έλλειψης καθηγητών (ευχαριστήθηκα κενά τη συγκεκριμένη περίοδο). Στην γ γυμνασίου χωρίστηκε το σχολείο σε 4ο και 8ο όπου και περισσότερους καθηγητές είχαμε (τέρμα οι χαρούλες) και πιστεύω ότι η θέρμανση λειτούργησε περισσότερο γιατί προφανώς και περισσότερα χρήματα πήγαν στο σχολείο. Πίστευα ότι τα παιδιά μου θα πάνε σε ένα καλύτερο σχολείο αλλά τελικά ξαναγυρνάμε στα ίδια και μάλλον πάμε στα χειρότερα. Δεν έχει σημασία μόνο ο αριθμός των μαθητών στην τάξη τι να πηγαίνει η κόρη μου στο Α2 τι στο Α9 η διαφορά είναι μεγαλύτερη. Λιγότεροι καθηγητές, περισσότερη κούραση και κενά. Λιγότερα λεφτά που βέβαια γι αυτό γίνεται το πανηγύρι όλο. Το θέμα είναι πως μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε και αν είμαστε ικανοί να το αντιμετωπίσουμε. Αυτή τη στιγμή έχουμε να κάνουμε με το μέλλον των παιδιών μας και των παιδιών των παιδιών μας. Και αν αφήσουμε και την παιδεία να κατταρεύσει τότε είμαστε άξιοι της μοίρας μας. Τι να πω γεννήθηκα σε μια χώρα που έδωσε το φως του πολιτισμού (Αριστοφάνης, Αισχύλος, Σοφοκλής…) και συνεχίζει να δίνει (Θεοδωράκης, Μερκούρη, Ρίτσος, Ελύτης….) και έρχονται στιγμές που ντρέπομαι που είμαι Ελληνίδα. Μακάρι να έμενα κάπου μακριά για να μπορούσα να αγαπάω αυτή την πατρίδα.
11.03.2011 στις 21:56
Ωστόσο αυτό είναι η μια μεριά, η δευτερεύουσα. Γιατί υπάρχει και η κύρια πλευρά που αφορά στους αγώνες της εκπαιδευτικής κοινότητας ενάντια στις συγχωνεύσεις.
Την προηγούμενη περίοδο η εκπαιδευτική κοινότητα, με τις ΕΛΜΕ, τους Συλλόγους Δασκάλων, τους Συλλόγους Γονέων και τα 15μελή έδωσαν από το ένα έως το άλλο άκρο της Ελλάδας σκληρές μάχες ενάντια στο κλείσιμο σχολικών μονάδων. Είναι φανερό ότι οι μάχες αυτές είχαν σε αρκετές περιπτώσεις αποτελέσματα όμως ήταν αναντίστοιχες του μεγέθους της επίθεσης του Υπουργείου Παιδείας. Είναι σίγουρο ότι οι φετινές συγχωνεύσεις είναι μόνο η αρχή. Το Υπουργείο Παιδείας έχει μια γνωστή τακτική: ξηλώνουμε λίγο το πουλόβερ και τον επόμενο και τον παρεπόμενο χρόνο τραβάμε το ξήλωμα μέχρι κάτω. Στα πλαίσια αυτά είναι φανερό ότι απαιτείται τώρα και το επόμενο χρονικό διάστημα ένταση του κοινού ενωτικού αγώνα εκπαιδευτικών - μαθητών - γονέων εναντίον των συγχωνεύσεων σχολείων που αποτελούν τμήμα και όχημα των περικοπών και της επιχείρησης για το φθηνό καλλικρατικό σχολείο.
Γιατί είναι φανερό ότι με τις συγχωνεύσεις σχολείων το Υπουργείο Παιδείας επιδιώκει, εκτός των άλλων, να διαμορφώσει ένα νέο “σχολικό χάρτη”, με μεγάλα “καλλικρατικά” σχολεία, όπου θα δοκιμαστούν και θα λειτουργούν τα νέα προγράμματα σύμφωνα με τις “τοπικές ιδιαιτερότητες” αλλά και με τις προτάσεις κάποιων χορηγών και στα οποία βέβαια οι γονείς θα βάζουν ακόμα πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη για τη “δωρεάν” Παιδεία. Η όλη επιχείρηση “ντύνεται” με την αντικατάσταση των αναλυτικών προγραμμάτων σπουδών από ένα μίνιμουμ “μετρήσιμων εκπαιδευτικών στόχων” (επεξεργασίας ΟΟΣΑ) καθώς και με την εισαγωγή της νέας τεχνολογίας στη σχολική εκπαίδευση, ενέργεια που δεν συνδέεται μόνο με επικοινωνιακές τακτικές και επιστροφή τμήματος των κονδυλίων στην αγορά αλλά κυρίως με την εξυπηρέτηση των προτεραιοτήτων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με άλλα λόγια με την απόκτηση “δεξιοτήτων”, δηλαδή επιφανειακών γνώσεων γύρω από τη “χρήση” της μητρικής γλώσσας, τις φυσικές επιστήμες και την τεχνολογία, και την “ικανότητα” Διά Βίου Μάθησης. Πρόκειται για τα πρώτα βήματα για το σπάσιμο του ενιαίου των εκπαιδευτικών προγραμμάτων και την προσαρμογή του σχολείου στη λογική των δεξιοτήτων.
11.03.2011 στις 21:56
Μέχρι τη Δευτέρα 14/3 θα ανακοινώσει το υπουργείο Παιδείας τον κατάλογο των συγχωνεύ- σεων - καταργήσεων σχολικών μονάδων. Μετά από ατελείωτες συσκέψεις, παζαρέματα, “σβησίματα” και “γραψίματα”, μετά από πιέσεις σε Διευθυντές Διευθύνσεων και Δημάρχους, χθες Πέμπτη 103, σε πολύωρη σύσκεψη το υπουργείο Παιδείας “έκλεισε” τον κατάλογο των συγχωνεύσεων - καταργήσεων σχολείων.
Σήμερα Παρασκευή 11/3 θα γίνει η τελική έγκριση και μέχρι τη Δευτέρα 14/3 θα γίνει η ανακοίνωση.
Σύμφωνα με πληροφορίες η δημοσίευση του καταλόγου των σχολείων που συγχωνεύονται από την εφημερίδα Επενδυτής του Σαββάτου που μας πέρασε δεν ήταν καθόλου τυχαία. Ανεξάρτητα από τις προθέσεις του συντάκτη που παρουσίασε μια αποκλειστικότητα, από τη μεριά του Υπουργείου Παιδείας έγινε ένα “πείραμα” για να μετρηθούν αντιδράσεις.
Στα πλαίσια αυτά οφείλουμε να επισημάνουμε ορισμένα αξιοπερίεργα.
Πρώτον, την περίοδο αυτή ορισμένοι θεώρησαν ότι μπορούν να “παίξουν” σε δύο ταμπλό στο θέμα των συγχωνεύσεων. Για παράδειγμα στο δήμο Ηλιούπολης, ο Δήμαρχος Βασίλης Βαλασόπουλος, στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, την προηγούμενη περίοδο ψήφισε 8 συγχωνεύσεις δημοτικών σχολείων και 4 συγχωνεύσεις γυμνασίων στην περιοχή. Αναδείχθηκε από τους πιο “πρόθυμους” δημάρχους όχι μόνο στο λεκανοπέδιο αλλά πανελλαδικά. Έτσι εισέπραξε την οργή των συμπολιτών του οι οποίοι τον αποδοκίμασαν μαζικά σε προηγούμενο Δημοτικό Συμβούλιο. Ωστόσο την εβδομάδα αυτή σε συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου άλλαξε ξαφνικά απόφαση και δήλωσε ότι δεν δέχεται συγχωνεύσεις σχολείων στην περιοχή του. Υποχώρησε κάτω από τη δικαιολογημένη αγανάκτηση των κατοίκων της Ηλιούπολης; Κατάλαβε ότι αφού το Υπουργείο έχει πάρει τις αποφάσεις του καλύτερα είναι να κάνει αυτός τον “αντάρτη”; Γνωρίζει κάτι άλλο;
Από την άλλη στη Νέα Σμύρνη ενώ είναι γνωστό ότι το υπουργείο φέτος δεν περιλαμβάνει στα υπό συγχώνευση - κατάργηση σχολεία το Γυμνάσιο (8ο Ν. Σμύρνης) και το Λύκειο (7ο Ν. Σμύρνης) της Εστίας, κάποιοι φορείς κινητοποιούνται στο Δημαρχείο Ν. Σμύρνης, πιθανόν για να παρουσιάσουν τη μη συγχώνευση των σχολείων της Εστίας ως επιτυχία της πλειοψηφίας του Δήμου και του σημερινού Δημάρχου που υποστηρίχθηκε στις τελευταίες εκλογές από το ΠΑΣΟΚ.