Ένας από τους πρωταρχικούς σκοπούς σύστασης της δικής μας Πρωτοβουλίας Πολιτών, ήταν να ακούγονται οι απόψεις όλων όσων προτίθενται να μας βγάλουν από το τέλμα, διεκδικώντας την ψήφο μας. Έτσι λοιπόν, τούτη τη φορά, σας παραθέτουμε το απόσπασμα από την διακαναλική συνέντευξη όλων των πολιτικών αρχηγών [debate]. Πιο συγκεκριμένα, στο video που ακολουθεί, έχετε τη δυνατότητα να παρακολουθήσετε το ερώτημα της δημοσιογράφου του ΣΚΑΪ, κας Σίας Κοσιώνη, στην κα Α. Παπαρήγα, σχετικά με την ανυπαρξία ανακύκλωσης στη Νίκαια.

Σία Κοσιώνη: Δήμαρχοι που πρόσκεινται στο ΚΚ, έχουν αρνηθεί να μπουν οι Δήμοι τους στο σύστημα ανακύκλωσης επειδή αυτό είναι ένα σύστημα ιδιωτών και είναι πράγματι. Για παράδειγμα η Νίκαια. Παράλληλα όμως δεν προχωρούν και στη σύσταση κάποιας δημοτικής επιχείρησης ανακύκλωσης πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, για παράδειγμα η Ελευσίνα. Πιστεύεται ότι έχουμε το περιθώριο, πλαστικά, μπαταρίες, αλουμίνια, να θάβονται κάτω από το χώμα; Μήπως δηλαδή θέλω να πω εδώ, η ιδεολογία συγκρούεται με την κοινή λογική;

Αλέκα Παπαρήγα: Καθόλου. Η ιδεολογία μας είναι πολύ στενά δεμένη με την λαϊκή λογική και το λαϊκό συμφέρον, με αυτή την ένια λέω λαϊκή λογική. Όταν αντιδρούμε στις περιβαλλοντικές πολιτικές οι οποίες έχουν σαν στόχο να ανοίξουν την κερδοφορία του κεφαλαίου, δεν σημαίνει ότι είμαστε αντίθετοι στην περιβαλλοντική πολιτική. Γιατί παραδείγματος χάρη, δεν μπορεί όλο το σύστημα, ανακύκλωση, χωματερές κτλ. κτλ. να αντικατασταθεί από ένα δημόσιο έργο, δημόσιες επενδύσεις -βεβαίως με περιφερική ειδίκευση- και γιατί πρέπει όλοι αυτοί οι χώροι να αποτελέσουν πεδίο κερδοφορίας του κεφαλαίου των επιχειρηματιών; Θα σας το πω καθαρά: η κερδοφορία είναι ασυμβίβαστη με την προστασία του περιβάλλοντος. Εμπορεύονται τα πάντα. Δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη. Ο Δήμος της Νίκαιας δεν σημαίνει ότι δεν θέλει την ανακύκλωση ή δεν παίρνει τα μέτρα για την ανακύκλωση. Η ανακύκλωση είναι ένα στοιχείο του προβλήματος. Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα έχει γίνει παρέλαση εταιριών επιχειρήσεων, κρατών, για το σύστημα αντιμετώπισης των σκουπιδιών κτλ., για τον βιολογικό καθαρισμό. Για εμάς λοιπόν δεν είναι ασυμβίβαστη η προστασία του περιβάλλοντος, του φυσικού, του ανθρώπινου, του πολιτιστικού, του κοινωνικού του ηθικού, με την ανάπτυξη. Από την άλλη όμως μεριά, στο όνομα της οξύτητας του προβλήματος, δεν μπορούμε να δεχτούμε όλα αυτά που ακούμε σήμερα. Παραδείγματος χάρη, θα σας πω ένα παράδειγμα: ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Μα θα είμαστε τρελοί να μην συμφωνήσουμε ότι πρέπει να χρησιμοποιούνται όλες οι μορφές της ενέργειας με περιβαλλοντικά μέτρα. Θα κλείσουμε όμως τα μάτια σε αυτό που λέμε πράσινη ανάπτυξη και πράσινη βιομηχανία; Γιατί αυτοί μήπως δεν θα απολύουν; Θα δώσουν παραπάνω από 30 ευρώ μεροκάματο; Αυτοί δεν θα εφαρμόσουν την αντεργατική νομοθεσία; Αυτό λοιπόν που φαινομενικά είναι δίλημμα, βάζει επί τάπητος το εξής ζήτημα: ανάπτυξη για ποιον και από ποιον. Ωστόσο, και μέσα στις σημερινές συνθήκες, διεκδικούμε περιβαλλοντική πολιτική.

Σία Κοσιώνη: Έχετε δίκιο κα Παπαρήγα και νομίζω όλοι θα θέλαμε μια δημοτική επιχείρηση ανακύκλωσης για παράδειγμα. Το ερώτημα είναι γιατί δεν το κάνουνε και μένουμε έξω από την ανακύκλωση. Θέλω να μου πείτε όμως συνολικά αν είστε υπέρ ή κατά των ιδιωτικών επενδύσεων στον τομέα της πράσινης ανάπτυξης. Θέλω σας δώσω ένα παράδειγμα γιατί ίσως θεωρήσατε ότι το έχετε απαντήσει ήδη. Αν έρθουν οι ιδιώτες να επενδύσουν σε καθαρή ενέργεια στην Πτολεμαΐδα, όπου λόγο των βρόμικων πρώτων υλών που χρησιμοποιεί η κρατική ΔΕΗ, κάθε σπίτι έχει τουλάχιστον έναν καρκίνο και η τοπική κοινωνία είναι απόλυτα εξαρτημένη εργασιακά από τη ΔΕΗ, θα πείτε όχι;

Αλέκα Παπαρήγα: κα Κοσιώνη, βεβαίως με τον σημερινό συσχετισμό δύναμης που υπάρχει, οι εργαζόμενοι είναι στα Τρίκαλα στα δυο στενά σκοτώσανε τον Σακαφλιά, εκεί έχουμε πάει. Δηλαδή, να προτιμήσεις τον λιγνίτη, που οι κάτοικοι θέλουν την ΔΕΗ και τον λιγνίτη, δεν είναι αντίθετοι, να προτιμήσεις λοιπόν αυτό τον λιγνίτη που σου στοιχίζει και ακριβά και σου φέρνει καρκίνο ή να προτιμήσεις τον πράσινο βιομήχανο με της άλλες μορφές ενέργειας; Αυτό λοιπόν το δίλημμα, πρέπει από ένα σημείο και μετά να αρθεί. Για αυτό εμείς, τουλάχιστον με τα σημερινά δεδομένα, μιλάμε για αντίσταση. Δηλαδή, οι μορφές ενέργειας που χρησιμοποιούνται, να σέβονται το περιβάλλον και εν πάση περιπτώσει, πρέπει να υπάρχει λαϊκός έλεγχος, λαϊκό κίνημα. Διότι κοιτάξτε να δείτε, άμα δεν έχεις την ιδιοκτησία του πλούτου, δεν μπορείς να κάνεις και έλεγχο. Τουλάχιστον να υπάρχει ένα αυτοτελές χειραφετημένο κίνημα το οποίο δεν φιλάει τα χέρια και δεν προσκυνάει τους βιομήχανους αλλά τους αντιπαλεύει. Έτσι θα λύσουμε αυτό το δίλημμα.

.

Απομαγνητοφωνήσαμε το κείμενο για να κάνουμε σαφέστερο το αναπάντητο της ερώτησης, παρά τη διπλή προσπάθεια της δημοσιογράφου για μια ξεκάθαρη απάντηση.

Ποιο συγκεκριμένα στην αναφορά: “Ο Δήμος της Νίκαιας δεν σημαίνει ότι δεν θέλει την ανακύκλωση ή δεν παίρνει τα μέτρα για την ανακύκλωση”, έχουμε να πούμε ξεκάθαρα πως ασφαλώς ο Δήμαρχος Μπενετάτος δεν θέλει ανακύκλωση και δεν κάνει τίποτα για τα περεταίρω. Δεν χρειάζονται αποδείξεις για την απραγία των επτά χρόνων που βρίσκεται στη Δημοτική Αρχή. Το αποτέλεσμα του απόλυτου τίποτα -και στο θέμα αυτό- είναι ολοφάνερο.

___________
Ευχαριστούμε πολύ τον ραδιοτηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ για την χορήγηση του video από το αρχείο του.