Πριν ένα μήνα και κάτι, κάναμε ένα φωτορεπορτάζ στο άλσος της δεξαμενής [δασάκι], μέσα από το οποίο θέλαμε να φωνάξουμε την ανάγκη μας να αναπνεύσουμε. Θέλαμε να πούμε, σε όλους αυτούς, πως κάτι πρέπει να κάνουμε με αυτό το μέρος, έτσι ώστε να ξαναγίνει χώρος άθλησης, περίπατου και αναψυχής για τους κατοίκους.

Πριν δεκαπέντε ημέρες, μιλήσαμε για μια ακόμα φορά, με την Αντιδήμαρχο Πρασίνου και Περιβάλλοντος κα Γάτη, η οποία μας πληροφόρησε ειρωνικά, σχεδόν απαξιωτικά και αγανακτισμένη για το θράσος μας να τολμήσουμε να την ρωτήσουμε κάτι τέτοιο, πως εδώ και ένα μήνα οι εργάτες του δήμου -συνεργία ολόκληρα- ιδρώνουν καθημερινά για να καθαρίσουν τον τόπο και πως αν πριν της τηλεφωνήσουμε, κάναμε πρώτα τον κόπο να επισπευτούμε το πάρκο, δε θα την ρωτούσαμε τώρα τέτοια πράγματα. Ντροπή μας. Μας ευχαρίστησε βέβαια για το ενδιαφέρον μας, αλλά δίχως να προλάβουμε να πούμε δεύτερη λέξη, μας το έκλεισε βιαστικά λέγοντας πως έχει πολύ δουλειά.

Πανευτυχής λοιπόν, λέω της Μαρίας, πως ήρθε η ώρα να δούμε και πάλι το πάρκο της γειτονιάς καθαρό και όμορφο, όπως μου το περιέγραφε πως ήταν παλιά. Παρότι είχαμε πολλές δουλειές στο σπίτι την Κυριακή, προγραμματίσαμε το απόγευμα μας να το περάσουμε εκεί. Θα είχε και πανσέληνο! Πήραμε σποράκια, πήραμε και την μηχανή να βγάλουμε τη φύση και μια και δυο, φτάσαμε στο πάρκο μας.

Αυτό που είδαμε όμως, αν και σε δυο-τρία σημεία φάνηκε να αλλάζει, δεν μας έπεισε. Και επειδή φύση δεν θα βλέπαμε και πάλι [πέραν της νεκρής], και επειδή όπως είπε και ο Δήμαρχος εμείς “αντιπολίτευση” είμαστε, είπαμε να φωτογραφήσουμε αυτό που βλέπαμε και να σας το δείξουμε. Τούτη τη φορά βέβαια προσθέτουμε και μερικά ερωτηματικά όπως: Τι είναι άραγε αυτό που τα συνεργεία του δήμου καθάριζαν ένα μήνα;

Σποράκια βέβαια δεν φάγαμε εκεί και για μια ακόμα φορά προτιμήσαμε έναν άλλο Δήμο.

Μια εικόνα λένε χίλιες λέξεις. Εμείς σας παραθέτουμε 59, ελπίζοντας να συγκινήσουν όσους νοιάζονται ακόμα! Τα συμπεράσματα δικά σας:

Καθαριότητα

Εγκατάλειψη

Οι Λάμπες

Κάτι μέσα μας λέει πως αν ρωτήσουμε την κα. Γάτη για τις λάμπες, θα σπεύσει να μας πει ότι δεν είναι δική της αρμοδιότητα, αλλά των τεχνικών ηλεκτρολόγων του Δήμου. Η αδυναμία συνεργασίας είναι ακόμα ένα χαρακτηριστικό μας άλλωστε.

Κηπουρική

Η κηπουρική στο Δήμο μας είναι πάντοτε εξαιρετική. Για σεμινάρια!

Τρύπες

Ανακαλύψαμε τρις στη βόλτα μας. Ίσως να υπάρχουν και άλλες. Με τις τρύπες προσοχή. Τα παιδιά πάντα από το χέρι.

Ξέρετε τι θα ήταν το ιδανικό για εμένα στη λειτουργία του Δήμου; Ξέρετε πως φαντάζομαι εγώ ότι θα έκαμα πράγματα αν ήμουν Αντιδήμαρχος Πρασίνου και Περιβάλλοντος;
Θα έπαιρνα την παρέα μου ένα απόγευμα και θα έκανα μια βόλτα στη δεξαμενή. Θα καθόμουν σε ένα παγκάκι [αν έβρισκα κάποιο καλό] και θα έγραφα σε μια κόλα χαρτί τις παρατηρήσεις μου μια-μια. Θα ρωτούσα και την παρέα μου και θα έγραφα στην ουσία το ιδανικό μέρος για την βόλτα μου. Ίσως να ρώταγα και τους σπαστικούς δημότες που με πρήζουν για το πάρκο [αυτό όμως πάει πολύ μάλλον]. Θα έγραφα: αυτό το παγκάκι θέλει φτιάξιμο, τούτο το φως άλλαγμα, το δεντράκι εδώ δίπλα κλάδεμα, η δεξαμενή καθάρισμα και βάψιμο, ωραία θα ήταν και μια καντίνα, ίσως και ένα ξύλινο σπιτάκι με εκθέματα της παλιάς δεξαμενή και της χλωρίδας που συναντά ο επισκέπτης, μαζί με ένα μικρό χάρτη κ.λπ.
Την άλλη ημέρα θα πήγαινα στον διευθυντή του γραφείου μου και θα του έλεγα πως εδώ έχουμε αυτά που πρέπει να γίνουν. Θα υπολογίζαμε μαζί χρόνο, έξοδα και θα συντονίζαμε ενδεχόμενες συνεργασίες με άλλους τομείς του δήμου. Ο διευθυντής θα επέβλεπε, να γίνουν όλα σωστά με βάση το χρονοδιάγραμμα και τους στόχους και στο τέλος, θα έπαιρνα το χαρτί που είχα γράψει με την παρέα μου, τον διευθυντή από το χέρι, τις γυναίκες μας, τα παιδιά μας, και ένα άλλο απόγευμα, θα έκανα την βόλτα μαζί τους, ώστε να ελέγξουμε τις εργασίες που έγιναν και να απολαύσουμε το αποτέλεσμα των κόπων μας. Να φάμε τα σποράκια μας, να πιούμε και τα αναψυκτικά μας.

Στραβός είναι ο γιαλός, ή στραβά αρμενίζουμε τελικά; Τι είναι το δύσκολο σε όλα αυτά; Που κολλάει το πράγμα; Τι φταίει και η φαντασία, η διάθεση για δουλειά και ο έρωτας για τον τόπο έχουν χαθεί;