Σήμερα λοιπόν είχαμε το δεύτερο ραντεβού μας με τον Στρίγκο, τον Αντιδήμαρχο Καθαριότητας. Το ραντεβού το επιδιώξαμε εμείς για να μπορέσουμε να επισημάνουμε λάθη και παραλήψεις, για να αφυπνίσουμε μια δημοτική μηχανή που κατά πως φαίνεται ακόμα κοιμάται. Είχαμε τη διάθεση να μελετήσουμε το φωτογραφικό υλικό και εν ανάγκη να κάνουμε μια βόλτα στις δυο περιοχές [του Κατράκειου και της Δεξαμενής] που κατά τη γνώμη των κατοίκων αλλά και όλων όσων επισκέπτονται αυτούς τους χώρους, υπάρχει εγκληματική αμέλεια.

Αντί λοιπόν να έχουμε μια συζήτηση ανθρώπων που θέλουν να μιλήσουν για το καλό του τόπου, απέναντι μας βρίσκουμε έναν τύπο που το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν να μάθει ποιος έγραψε το σχόλιο που λέει αν όταν τον συναντήσαμε έτρωγε. Το πιστεύετε; Πιστέψτε το. Η όλη συζήτηση εξακολουθούσε να εντείνεται σε γελοιότητες αυτής της μορφής δίχως να υπάρχει διάθεση για κάτι διαφορετικό. Όταν του είπαμε πως αντί να έβγαζε εκτύπωση από το blog μας τα σχόλια, θα προτιμούσαμε να εκτύπωνε τις φωτογραφίες, μας απάντησε ότι δεν ξοδεύει το μελάνι του γι’ αυτά και πως δεν μπορεί να μιλήσει με κακοήθεις όπως είμαστε εμείς, λες και εμείς το γράψαμε αλλά εν’ πάση περιπτώσει, λες και ότι το θέμα μας ήταν αυτό, λες και ότι τα λύσαμε όλα και πάμε για τις λεπτομέρειες. Έκπληκτοι παρακολουθούσαμε τον παραλογισμό του, ώσπου ευτυχώς, με τα πολλά, καταφέραμε να τον βάλουμε εμπρός στο πρόβλημα που για εμάς δεν είναι άλλο από τα σκουπίδια. Μέσα σε βλακώδεις εκφράσεις και φωνές [και των δυο πλευρών] προσπαθούσε να μας πείσει ότι τα σκουπίδια είναι του Κερατσινίου και πως οι φωτογραφίες που αφορούν τον Δήμο Νίκαιας είναι όλες καλές.

Ε λοιπόν όχι, ακόμα και αν πάρουμε το εξευτελιστικό σενάριο ότι μια επιστημονικής φαντασίας λωρίδα χωρίζει τον περιβάλλοντα χώρο του Κατράκειου, ακόμα και αν πούμε ότι εδώ είναι Νίκαια και ένα βήμα πιο κει είναι Κερατσίνι, δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε τέτοιο σενάριο: το εγώ δηλαδή, ότι ήταν να καθαρίσω το καθάρισα και τα υπόλοιπα είναι του Κερατσινίου. Για εμάς ο χώρος εκεί λέγεται Κατράκειο και από την στιγμή που την εκμετάλλευση αυτού του χώρου την έχει ο Δήμος Νίκαιας πιστεύουμε ότι θα όφειλε να τον κρατά καθαρό και όχι να μπλέκει σε αστειότητες σαν και αυτές που εφαρμόζονται στα εστιατόρια που το ένα τραπέζι είναι καπνιστών και το δίπλα ακριβώς μη καπνιζόντων. Απίστευτο!

Ακόμα και έτσι να είναι όμως [που δεν είναι], ακόμα και αν πούμε πως ότι υπάρχει σε σκουπίδι είναι του Κερατσινίου [που δεν είναι], εσείς ήσασταν αυτοί που μας αγνοήσατε όταν θέλαμε να σας φέρουμε σε επαφή με τον Δήμαρχο Κερατσινίου και τον Αντιδήμαρχο Καθαριότητας Κερατσινίου για μια συντονισμένη προσπάθεια. Οι πολιτικές αρχές του γείτονα δήμου όχι μόνο κινητοποιήθηκαν άμεσα αλλά επισκέφτηκαν το σημείο δυο φορές, την πρώτη για να τους υποδείξουμε τον χώρο και την δεύτερη για να παρακολουθήσουν τις εργασίες του Δήμου μας. Εκεί, απίκο, δίχως βλακώδεις ενδοιασμούς και παιδιάστικα μούτρα. Ο ίδιος ο Αντιδήμαρχος Καθαριότητας μας μετέφερε τις αγγαρείες που έγιναν και μας υποσχέθηκε πως θα κάνει ότι μπορεί για να καθαρίσει ότι περίσσεψε μέσα σε μια ημέρα ή το πολύ δυο. Βλέποντας τους υπαλλήλους καθαριότητας του Δήμου Νίκαιας με τον φορτωτή να σπρώχνουν τα σκουπίδια στο βουνό, εξέφρασε την λύπη του για τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε το χώρο αυτό ως Δήμος και μας υποσχέθηκε ότι θα παραμείνουμε σε επικοινωνία για το καλύτερο. Στο σημείο αυτό δεν θα πρέπει να παραλείψουμε ότι η περιοχή εκείνη από πλευράς Κερατσινίου είναι εντελώς αδιάφορη, δεν υπάρχει ούτε ένα σπίτι, ούτε υπάρχει περίπτωση να υπάρξει ποτέ, με τους κοντινότερους κατοίκους του να βρίσκονται σε απόσταση άνω των 300m. Θα μπορούσε να μας αγνοήσει δικαιολογημένα λοιπόν αλλά παρόλα αυτά, παρότι δεν είμαστε καν δημότες του δήμου του, ενδιαφέρθηκε και μάλιστα με ζήλο.

Αλλά επειδή ακόμα και σε αυτή την γελοιότητα, του ποια σκουπίδια είναι δικά μου και ποια όχι, θα πρέπει να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, θα μπούμε λοιπόν στη διαδικασία να ορίσουμε ποιανού είναι τι και έπειτα να δούμε αν το πράγμα καθάρισε ή όχι.

Αίσχος, ντροπή, αστειότητες και έλλειψη διάθεσης είναι τα ελάχιστα που θα μπορούσαμε να πούμε γι’ αυτό τον άνθρωπο που δεν ξέρει να συζητά, δεν μπορεί να αναλάβει καμία ευθύνη και που ακόμα και οι του οίκου του, σε ολόκληρο σχεδόν το Δήμο, γελούν συγκαταβατικά, όποτε αναφέρουμε τα καμώματα του. Στο κάτω-κάτω τι ζητάμε; Να μας διαψεύσει, να μας πει ότι ορίστε κύριοι, ο χώρος είναι καθαρός και εσείς εδώ λέτε βλακείες. Τίποτα. Ο χώρος παραμένει χωματερή και εμείς απλά θα πρέπει να αναλάβουμε δράση.

.

Και για να τελειώνουμε μια και καλή με αυτό το παιχνιδάκι των συνόρων, ο χάρτης, το νομικό πλαίσιο που ορίζει τα σύνορα των δυο δήμων παραχωρεί ολόκληρο το Κατράκειο Δημοτικό Θέατρο στον Δήμο Κερατσινίου και αφήνει στη Νίκαια το χώρο του γκαζόν και προς τα μέσα. Η νοητή προέκταση της οδού Μαραθωνομάχων είναι το σύνορο των δυο Δήμων. Ο χάρτης άλλωστε υπάρχει πίσω από την καρέκλα του γραφείου του Στρίγκου. Εμείς τον είδαμε, αλλά το επαληθεύσαμε κιόλας, δια στόματος Δημάρχου Κερατσινίου, όταν είχαμε τη συνάντηση για τον καθαρισμό του χώρου (τι ξεφτίλα κι αυτή πάντως: να μπορούμε να δούμε ανά πάσα στιγμή τον κ. Μελά και τον Μπενετάτο, που είναι ο δικός μας δήμαρχος, μόνο σε φωτοτυπία). Αυτό προφανώς σημαίνει ότι όταν γίνονται πολιτιστικές εκδηλώσεις, ο Στρίγκος φωνάζει τον Δήμαρχο Κερατσινίου να καθαρίσει το Θέατρο, ή όχι; Όποιος δεν θέλει να ζυμώσει, δέκα μέρες κοσκινίζει λέει ο σοφός λαός. Ξυπνήστε και μάθετε να δέχεστε την κρητική του αγανακτισμένου λαού πριν είναι πολύ αργά.